Vieringen

Delen om te leven

San Salvator geloofsgemeenschap
17 & 18 juli 2021

DELEN OM TE LEVEN

Voorganger Maria van den Dungen
Lectoren Maria Hoitink & Toon van Mierlo

U kunt deze viering volgen via het YouTubekanaal van de San Salvator. Dat kunt u vinden via de volgende link: https://www.youtube.com/channel/UCgKq1QU2z2Iy48gT9lQ5UyQ . De viering wordt daar in de loop van zaterdag op gepubliceerd. U kunt dan de viering van dit weekend aanklikken. De link en de YouTube viering zijn natuurlijk ook te vinden op www.sansalvatorgemeenschap.nl bij de tekst van de viering.

Wij wensen u een mooie viering toe. Lees meer →

Sta op en ga!

SAN SALVATORGEMEENSCHAP
10 & 11 juli 2021 Franneke Hoeks
Sta op en ga!
Lectoren Corrie Dansen & Fiet Vreeburg
U kunt deze viering volgen via het YouTubekanaal van de San Salvator. Dat kunt u vinden via de volgende link: https://www.youtube.com/channel/UCgKq1QU2z2Iy48gT9lQ5UyQ .  De viering wordt daar in de loop van zaterdag op gepubliceerd.  U kunt dan de viering van dit weekend aanklikken. De link en de YouTube viering zijn natuurlijk ook te vinden op www.sansalvatorgemeenschap.nl bij de tekst van de viering. Wij wensen u een mooie viering toe.

Welkom
Welkom, lieve mensen, bij deze online viering van de San Salvatorgeloofsgemeenschap. Lezend, luisteren, zingend, biddend, hoe je ook meedoet, wees welkom en voel je uitgenodigd mee te doen. We zijn blij dat je er bent.
Het thema van vandaag is ‘sta op en ga!’. Misschien dat de verhalen van vandaag ons helpen op zelf op te staan en in beweging te komen.
Voor dat we onze weg zoeken door de verhalen maken we het stil. Die stilte is een beginpunt van onze reis. In de stilte mogen we alles wat ons bezighoudt even overlaten aan de Eeuwige. In de stilte ontstaat ruimte om de zachte stem van God te horen.

Stilte

Gebed
Goede God
Wees bij ons nu we ruimte maken
voor jouw verhaal
van het goede leven voor allen.
Als we niet kunnen horen – open onze oren
Als we niet durven zien – verhelder onze blik
Als moed verliezen- wees onze steun
Als ons hart blokkeert – schep ruimte in ons
Als jij ons verstand te boven gaat – geeft ons vertrouwen
Amen

Acclamatie
Bij u is de bron van het leven
en in uw licht zien wij het licht.

Bij de verhalen
We lezen vandaag twee Bijbelverhalen. Ze klinken vanuit verschillende huizen in de stad. Eeuwenlang vonden mensen troost en steun in deze teksten.  Dat ook wij vandaag wijsheid, troost en moed mogen vinden in deze woorden.

Lees meer →

Profeet

3 & 4 juli 2021 | Truus van Kaam
Lectoren: Maria Claessens en Karel Bierlaagh | Cantor: Marcel v.d. Made

U kunt deze viering volgen via het YouTubekanaal van de San Salvator. Dat kunt u vinden via de volgende link: https://www.youtube.com/channel/UCgKq1QU2z2Iy48gT9lQ5UyQ . De viering wordt daar in de loop van zaterdag op gepubliceerd. U kunt dan de viering van dit weekend aanklikken.
De link en de YouTube viering zijn natuurlijk ook te vinden op www.sansalvatorgemeenschap.nl bij de tekst van de viering. Wij wensen u een mooie viering toe.

Lied Dit huis is een huis

Dit huis is een huis waar de deur open staat
waar zoekers en zieners, genood of gekomen
hun harten verwarmen van toekomst gaan dromen
waarin wat hen drijft tot herkenning gaat komen
de vonk van de Geest in hun binnenste slaat.

Dit huis is een huis waar in God ons verstaat,
waar zwijgers en bidders, gehoord en begrepen
hun woorden bewaren in stilte bewegen
naar verten die gloren ,aan wanhoop ontstegen
waar vriendschap en liefde, waar daadkracht bestaat

Dit huis is een huis waar gemeenschap bestaat
waar zangers en zeggers bijeen zijn gekomen
om uiting te geven aan waar zij van dromen
waar door een beweging ontstaat die gaat stromen
die nooit meer, door niemand zich inperken laat

Welkom en gebed
Welkom allemaal in deze viering.
We horen vandaag hoe God de profeet Ezechiël roept en hoe Jezus in Zijn eigen stad geen gehoor vindt. Beide verhalen zijn voor ons en onze situaties nog steeds actueel.
Laten we het stil maken en bidden.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Goede God, wij bidden U voor onszelf en voor hen met wie we verbonden zijn,
familie, vrienden, collega’s , om Uw nabijheid in ons leven.
Opent U ons hart voor de mensen om ons heen
dat wij zien wat zij nodig hebben.
Opent U ons hart wanneer wij vastlopen in onszelf,
in onmacht, in het samen leven, in schuldgevoel
Verwarmt U in ons wat koud en kil geworden is.
Goede God, Uw hart is groter dan een mensenhart
verwarm ons met Uw liefde.

Lezing Ezechiël 2, 1-5 | Zending van de profeet Ezechiël
In die dagen kwam de Geest over mij en sprak tot mij;
Hij deed mij rechtovereind staan en ik hoorde hoe Hij tot mij sprak.
Hij zei: Mensenzoon Ik zend u tot de kinderen van Israël, tot dat opstandige volk dat zich tegen Mij verzet; Zij en hun voorvaderen zijn opstandig tegen Mij tot op de dag van vandaag.
Het is een nukkig en weerbarstig volk.
Tot hen zend Ik u en u zult tot hen zeggen: Zo spreekt God, de Heer.
En of zij nu luisteren of niet, zij zullen weten dat er een profeet in hun midden is.

Overweging
Met deze lezing vallen we midden in een intens verhaal. Hoofdstuk 1 wordt tot op de dag van vandaag niet voorgelezen in de synagoge. God is onbeschrijflijk groot en ontzagwekkend. Niet in woorden en beelden te vatten. Je kunt je geen voorstelling maken van Zijn Grootheid. Hoofdstuk 1 zou je voor jezelf moeten lezen en je zult ervaren dat je verdwaalt in de onvoorstelbaarheid van de beelden. Ezechiël valt plat ter aarde ij deze mystiek ervaring. En dan zegt God: mensenkind, kom overeind. Mensenkind: ik versta dit als liefdevolle naam, een koosnaam.
Ga rechtop staan: jij mag er zijn en ik zal tot je spreken.
Dit klinkt als een zegen: De Ontzagwekkende uit de mystieke ervaring doet een mensenkind opstaan! en geeft hem een grote opdracht: ga naar de mensen en vertel over Mij en blijf daarbij overeind. Geen gemakkelijke taak, want niet iedereen wil Gods boodschap die Ezechiël brengt, horen. Maar hoe dan ook, je maakt het verschil en zet aan tot denken.
Voor vandaag: het lijkt of wij en anderen de boodschap vaak niet horen. Te druk, te rationeel, te eigenwijs, te trots…. Ook wij en al onze medemensen zijn mensenkinderen en lang niet iedereen is een mystieke ervaring te beurt gevallen. Toch zijn wij allemaal toehoorders die soms openstaan voor Gods boodschapt, die soms opengaan om verbinding te maken met de hemel, de Allerhoogste een enkele kostbaar moment in je leven waarin Gods aanwezigheid voelbaar is. Profeten zijn er ook onder ons, dichters en zoekers, mensen die het slot van je hart halen. In een woord of een lied de hemel bij je binnenbrengen.
We kennen denk ik allemaal wel het lied van Sammy dat Ramses Shaffy voor zijn vriend schreef als bemoediging.
Er zijn zoveel Sammy’s in onze wereld en wij zijn allemaal van tijd tot tijd ook Sammy! Ik neem de vrijheid om het lied hier samen te vatten.

Sammy loop niet zo gebogen
met je ogen op de vlucht
hoog Sammy, kijk omhoog Sammy
want daar is de blauwe lucht.
Sammy kijkt niet om zich heen
doet alles allen en vindt de wereld heel gemeen.
Sammy wil bij niemand horen
zicht door niets laten verstoren
toch voelt hij zich soms verloren
Sammy wil met niemand praten
maar toch voelt hij zich verlaten
op de straten van de stad
hoog Sammy, kijk omhoog Sammy
want dan word je lekker nat
Sammy wil heus wel veranderen
maar is zo bang voor anderen
waarom niet? dei anderen zijn niet kwaad
kijk omhoog Sammy, anders is het vast te laat
Sammy loopt maar door de nachten
op een wondertje te wachten
wie zou dit voor jou verzachten
want jou nachten zijn zo koud
Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy
er is er Eén die van je houdt

Lied Om warmte
Om warmte gaan wij een leven, gaan wij over de zee
vliegen wij langs de hemel
om iemand gaan wij een leven met licht en met donker mee
Vogeltje van de bergen, waar gaat de tocht naar toe?
Om warmte wil ik zwerven en komen naar iemand toe.

Om zachtheid gaan wij een leven
gaan wij onder de nacht
kruipen wij onder de hemel
om woorden gaan wij een leven om lachen en zoenen zacht
Mensje daar in de verte, waar snelt je voetstap heen?
Waar zachtheid is te vinden daar snellen mijn voeten heen.

Om liefde gaan wij een leven, sterven wij dood na dood,
wagen de verste wegen om jou,
op hoop van zegen mijn liefde mijn reisgenoot
Dalen van zwarte aarde, bergen van hemels blauw
om alles ga ik dit leven, om alles of niets met jou.

Evangelie Marcus 6, 1-6
In die tijd ging Jezus vanuit Kafarnaüm naar zijn vaderstad en Zijn leerlingen gingen met Hem mee.
Toen het sabbat was begon Hij te onderrichten in de synagoge.
De talrijke toeschouwers stonden verbaasd: Waar heeft Hij dat vandaan? En wat is dat voor wijsheid die Hem geschonken is?
En wat zijn dat voor wonderen die Zijn handen verrichten?
Is dat niet de timmerman, de zoon van Maria en de broer van Jacobus, Judas en Simon?
En wonen Zijn zusters niet bij ons?”
En zij namen er aanstoot aan.
Maar Jezus sprak tot hen: “Een profeet wordt overal geëerd behalve in zijn eigen stad, bij zijn verwanten en in zijn eigen kring.”
Hij kon geen enkel wonder doen, behalve dat Hij een klein aantal zieken genas die Hij de handen oplegde.
Hij stond verwonderd over hun ongeloof.
Jezus ging rond in de dorpen in de omtrek waar Hij onderricht gaf.

Overweging
Het is moeilijk om woorden van mensen die je heel goed kent als profetisch, als woorden van God te horen.
Jezus preekte thuis en zijn familie en stadgenoten vonden het moeilijk om zijn boodschap als Gods woorden van perceptief en bevrijding te duiden.
Voor ons?
Soms hebben we het Evangelie al zo vaak gehoord en is Jezus‘ woord zo bekend, dat we er niets vernieuwends meer in verstaan.
In zijn stad kan Hij alleen enkele zieken genezen, mensen die erkenden dat ze hulp nodig hadden en dat van iemand die ze goed kenden wel accepteerden.
Zou daarin de sleutel liggen om ons hart steeds weer te openen: “In de erkenning dat we mensenkinderen zijn die best een steuntje kunnen gebruiken”?

Voorbeden
Voor al Uw mensenkinderen die al Uw kleuren dragen
dat zij elkaar weten te waarderen en elkaar behoeden en bewaren
Voor Uw mensenkinderen die lijden onder het verleden van onderdrukking en slavernij
om erkenning en waardering
Voor Uw mensenkinderen, die de slaven van vandaag zijn
kinderen die moeten werken
mensen die onder slecht omstandigheden wonen en werken in fabrieken en op akkers
mogen er mensen voor hen opstaan om hun lot te keren
Voor onszelf, dat we mensenkind durven zijn,
ontvankelijk voor woorden van troost en bemoediging
ontvankelijk voor uw oproep er voor elkaar te zijn
ontvankelijk voor Uw roep om te gaan staan om gerechtigheid te verwezenlijken
Voor wat wij in ons hart meedragen

Onze Vader

Lied Genade is Gods Naam

Genade is Gods Naam vervoegen
‘Ik zal er zijn’ in deze tijd;
is woedend worden om fascisme
discriminatie wereldwijd.
is voor de onderdrukten kiezen
en vroedvrouw in Egypte zijn
is zekerheid durven verliezen
om deelgenoot te kunnen zijn.

Genade is Gods Naam vervoegen
‘Ik zal er zijn’ op deze tocht;
brood delen met vluchtelingen,
oase zijn voor wie dat zocht,
met Mirjam dansen, zingen
ondanks de leegte der woestijn,
is veiligheid durven verlaten
om reisgenoot te durven zijn.

Genade is Gods Naam vervoegen
‘Ik zal er zijn’ in ballingschap;
is opstaan , breken uit structuren die
mensen dwingt tot vreemd’lingschap
is Gods gezicht kunnen herkennen
in dat van de verdrukte mens
is nooit aan onrecht willen wennen
en lotgenoot van mensen zijn.

Genade is Gods Naam vervoegen
‘Ik zal er zijn’ voorbij de tijd;
genade is elkaar behoeden
in vrede en gerechtigheid,
na rouw en droefheid weer beginnen,
met Jezus opstaan uit de pijn,
genade is elkaar beminnen
om naamgenoot van God te zijn.

Zegen

Dat we als mensenkinderen Gods Naam mogen vervoegen!
Elke dag weer.
Ik wens jullie een mooie week toe met warme ontmoetingen.
Gaan we dan onder Gods zegen

De Heer, onze God
Hij die barmhartig is en geduldig
Hij die van iedere mens houdt
Hij zegent ons
Vader Zoon en H.Geest

+++

Op dit moment missen wij de collecte als inkomstenbron. U kunt de San Salvator blijven steunen door een bedrag over te maken op NL96 INGB 0006 0407 13 van San Salvator in Beweging.
Blijf vertrouwen, houd moed en let een beetje op elkaar
www.sansalvatorgemeenschap.nl
+++
Denkt u aan de Vakantieactie?
Mensen die echt niets over hebben om in deze tijd van het jaar ook maar één dag zorgeloos te genieten, als alleenstaande of met hun geliefden: voor die mensen wil het Noodfonds Noord van onze gemeenschap dat toch mogelijk maken. U kunt uw bijdrage overmaken op rekening: NL23 INGB 0005 9626 81 ten name van Noodfonds SSiB, onder vermelding van vakantie-actie.

Ik zeg je sta op

SAN SALVATORGEMEENSCHAP
26 & 27 juni 2021| Tony de Meulder
Lectoren Marga van de Koevering & Maria Hoitink

Ik zeg je sta op
U kunt deze viering volgen via het YouTubekanaal van de San Salvator. Dat kunt u vinden via de volgende link: https://www.youtube.com/channel/UCgKq1QU2z2Iy48gT9lQ5UyQ. De viering wordt daar in de loop van zaterdag op gepubliceerd. U kunt dan de viering van dit weekend aanklikken.
De link en de YouTube viering zijn natuurlijk ook te vinden op www.sansalvatorgemeenschap.nl bij de tekst van de viering. Wij wensen u een mooie viering toe.

Woord van welkom
Wij mogen ons welkom weten bij elkaar
en bij onze God van leven
die ons nabij is als + Vader, Zoon en H. Geest. Amen.
Inleiding op de viering
Door God geschapen
zijn wij, mensen,
niet ten dode gedoemd,
maar bestemd om te leven.
Deze Goede, Bijbelse Boodschap
bevestigt Jezus metterdaad:
Hij geneest wie geen leven heeft
en wekt op wie ten dode is.
Het gaat het niet om ‘leven zonder meer’
maar om kwaliteit van leven.
Zoals blijkt uit onze evangelielezing,
is Hij zelfs bereid
initiatieven te steunen
– desnoods tegen gevestigde maatschappelijke conventies in –
die mensenlevens doen openbloeien.
Zijn wij bereid diezelfde weg te gaan,
ook als dat betekent
dat wij ons daardoor kritiek en wrevel van de goegemeente
op de hals halen?
Maken wij het een moment stilt om onze gedachten en gebeden op Gods hoogt te brengen.

Gebed
Eeuwige, al wat voortkomt uit jouw hand,
heel jouw schepping heb Jij bestemd tot leven.
Doordring ons van dit geheim.
Geef ons eerbied voor al wat leeft
en doe ons in onszelf overwinnen al wat ten dode is.
Dat vragen wij Jou, uit kracht van Hem,
die in jouw naam genezing brengt en leven. Amen.
Lied: Keer u om naar ons toe
Keer ons toe naar elkaar

Eerste lezing: Psalm 30 Vrij Huub Oosterhuis

De avond komt met droefheid,
met vreugde de nieuwe dag.
Jij hebt mij omhooggetrokken
diep uit de afgrond, ik werd
al tot de doden gerekend.
Ik was overmoedig – gelukkig,
mij zal niets gebeuren, dacht ik.
Wie keerde zich af van wie
dat ik wankelde, viel?
Ik heb je geroepen, gesmeekt:
wat heb jij eraan als ik doodga
en in een graf word gelegd?
Heeft stof en as een stem,
zal een dode je zingen?
Toen heb je mijn wanhoopstranen
veranderd in tranen van lachen.
Ik ging in rouw, jij hebt mij
gekleed in blinkend wit.
En nu zing ik dit lied:
Dank je, dat ik weer leef.
En zwijgen zal ik niet
over al wat geschiedde.
Want zwijgen kan ik niet.
De avond komt met droefheid,
met vreugde de nieuwe dag.’

Overweging
De avond komt met droefheid, met vreugde de nieuwe dag.
Een vrije vertaling van psalm 30 door Huub Oosterhuis. Het is een psalm die mij telkens weet te ontroeren. Het gaat over een godsbeeld waarin ik iets van de Eeuwige mag ervaren. Het haalt iets in mij naar boven van de Verrijzenis spiritualiteit, het weten dat niet de dood het laatste woord heeft maar het leven in al haar facetten. Met grote regelmaat sta of zit aan het bed van een stervende mens. Ik ervaar dat er in zo’n situatie vaak prachtige dingen gebeuren. Het is soms al het gevoel van de nieuwe dag. Je kijkt terug op een mensenleven, met ups en downs. In deze psalm beschrijft de psalmist terugkijkend wat hij meegemaakt heeft.
De laatste woorden, en trouwens de hele psalm wordt gedragen door het gevoel van intense vreugde en dankbaarheid, van innige verbondenheid met de God van liefde die graf en dood overstijgt en het leven een eeuwig perspectief geeft.

Lied: Een schoot van ontferming
Een schoot van ontferming is onze God.
Hij heeft ons gezocht en gezien
zoals de opgaande zon aan de hemel.
Hij is ons verschenen
toen wij in duisternis waren,
in schaduw van dood.
Hij zal ons voeten richten
op de weg van de vrede.

Evangelie: Marcus 5. 22-43
Een van de leiders van de synagoge, die Jaïrus heette, kwam naar hem toe, en toen hij Jezus zag viel hij aan zijn voeten neer. 23Hij smeekte hem dringend: ‘Mijn dochter ligt op sterven; kom haar de handen opleggen om haar te redden en te zorgen dat ze in leven blijft.’ 24Hij ging met hem mee. Een grote menigte volgde hem en verdrong zich om hem heen. 25Onder hen was ook een vrouw die al twaalf jaar aan bloedverlies leed. 26Ze had veel ellende doorgemaakt door de behandeling van allerlei artsen, aan wie ze haar hele vermogen had uitgegeven zonder dat ze ergens baat bij had gehad; integendeel, ze was alleen maar achteruitgegaan. 27
Ze had gehoord over Jezus, en ze begaf zich tussen de menigte en raakte zijn bovenkleed van achteren aan, 28want ze dacht: Als ik alleen zijn kleren maar kan aanraken, zal ik al gered worden. 29En meteen hield het bloed op te vloeien en merkte ze aan haar lichaam dat ze van de kwaal genezen was. 30Op hetzelfde ogenblik werd Jezus zich ervan bewust dat er kracht uit hem was weggestroomd. Midden in de menigte draaide hij zich om en vroeg: ‘Wie heeft mijn kleren aangeraakt?’ 31Zijn leerlingen zeiden tegen hem: ‘U ziet dat de menigte zich om u verdringt en dan vraagt u: “Wie heeft mij aangeraakt?”’ 32Maar hij keek om zich heen om te zien wie het gedaan had. 33De vrouw, die bang was geworden en stond te trillen omdat ze wist wat er met haar was gebeurd, kwam naar hem toe en viel voor hem neer en vertelde hem de hele waarheid. 34Toen zei hij tegen haar: ‘Uw geloof heeft u gered; ga in vrede en wees genezen van uw kwaal.’Nog voor hij uitgesproken was, kwamen enkele mensen tegen de leider van de synagoge zeggen: ‘Uw dochter is gestorven, waarom valt u de meester nog lastig?’ 36Maar Jezus hoorde dat en zei tegen de leider van de synagoge: ‘Wees niet bang, maar blijf geloven.’ 37Hij stond niemand toe om met hem mee te gaan, behalve Petrus, Jakobus en Johannes, de broer van Jakobus. 38Ze kwamen bij het huis van de leider van de synagoge en zagen daar een groep mensen die luid stonden te huilen en te weeklagen. 39Hij ging naar binnen en zei tegen hen: ‘Waarom maken jullie zo’n misbaar en huilen jullie? Het kind is niet gestorven, het slaapt.’ 40Ze lachten hem uit. Maar hij stuurde hen allemaal naar buiten en ging met de vader en moeder van het kind en de leerlingen die bij hem waren de kamer van het kind binnen. 41Hij pakte de hand van het kind vast en zei tegen haar: ‘Talita koem!’ In onze taal betekent dat: ‘Meisje, ik zeg je, sta op!’ 42Meteen stond het meisje op en begon heen en weer te lopen. Ze was twaalf jaar. Iedereen was met stomheid geslagen. 43Hij drukte hun op het hart dat niemand dit te weten mocht komen, en zei dat ze haar te eten moesten geven.

Overweging
Marcus vertelt ons een dubbelverhaal. Het krijgt vaak de titel “De opwekking van de dochter van Jaïrus” en daardoor krijgt de genezing van de vrouw met bloedvloeiing minder aandacht. Maar misschien bevat het verhaal over de vrouw wel de sleutel om de boodschap van Marcus te begrijpen.
Jaïrus, de vader van het meisje dat op sterven ligt, is een overste van de synagoge. Hij is een man van aanzien, hij is zo wanhopig dat hij zich voor Jezus op de knieën werpt, maar hij durft Jezus toch vragen met hem mee te komen.
De vrouw staat in de menigte, klein en machteloos. Ze is ten einde raad en beseft dat ze geen toekomst heeft, ze zal niet kunnen trouwen en geen kinderen hebben.
Haar verlangen naar genezing drijft haar voort. Ondanks het gedrang slaagt ze erin het kleed van Jezus aan te raken.
Jezus wil de genezen vrouw ontmoeten. Hoewel de leerlingen zeggen dat het in die drukte een onbegonnen zaak is blijft Jezus om zich heen kijken tot de vrouw spontaan naar hem komt. Met haar aandoening had de vrouw elke aanraking moeten vermijden, ze heeft de regels overtreden.
Marcus zegt dat ze hem de hele waarheid vertelt. Ze zal zeker verteld hebben hoe wanhopig ze was en hoe de aanraking van het kleed haar laatste hoop op redding was. Jezus wijst haar helemaal niet terecht, maar spreekt haar op een zeer intieme manier aan: “Dochter”. Hij neemt haar diep menselijk verlangen ernstig en wenst haar gezondheid en voorspoed.
Ook in het huis van Jaïrus wil Jezus een echte ontmoeting, ver van de drukte en het gehuil van de professionele klaagzangers. Jezus neemt het meisje bij de hand en spreekt haar toe, alleen Petrus, de twee broers Jakobus en Johannes en de ouders zijn aanwezig. Met het Aramees “talitha koem!” geeft Marcus bijna een ooggetuigenverslag en hij vertelt er nog bij dat Jezus opdracht gaf het meisje eten te geven.
Het is opvallend hoe menselijk en bezorgd Jezus is.
Jezus is geraakt door de vrouw, maar ook door haar durf en haar hoop op genezing. Hij noemt deze houding geloof en zegt: “Je geloof heeft je gered; ga heen in vrede en wees gezond.”
Het Griekse woord dat hier met ‘geloof’ vertaald werd, kun je evengoed vertalen met ‘vertrouwen’. Bij het woord ‘geloof’ denken we bijna onmiddellijk aan een reeks waarheden die we voor waar aannemen; ‘vertrouwen’ is dynamisch en relationeel. Vertrouwen wordt opgebouwd in een relatie en zet mensen aan tot handelen. Door een ontmoeting ga je iemand vertrouwen en uit deze band kan levenslange trouw groeien.
In wie heb jij vertrouwen? Wie raak jij aan?
Lied: Alles wacht op u vol hoop
Alles wacht op U vol hoop, alle levenden vragen U om voedsel.
Neemt gij hun adem weg zij sterven en zij vallen terug in het stof.
Zendt Gij uw geest, zij worden herschapen. Gij geeft de aarde een nieuw gezicht.

Voorbede
Er ging iets van Jezus uit dat mensen aantrok en hun deugd deed.
Bidden wij dat velen zich zouden laten inspireren door die Jezusgeest.
-Bidden we voor allen die het psychisch moeilijk hebben.
Dat er mensen om hen heen mogen zijn
die hen, met begrip en tact,
met een luisterend oor en een liefdevol hart,
nabij willen zijn.
-Bidden we voor allen die het lichamelijk moeilijk hebben,
die aangewezen zijn op hulp en tegemoetkoming van anderen.
Dat er mensen om hen heen mogen zijn
die hen met hart en handen nabij willen zijn.
-Bidden we voor opvanghuizen, toevluchtsoorden en woonzorgcentra.
Dat er een sfeer mag heersen waarin mensen zich begrepen,
gerespecteerd en bemind mogen voelen.
Onze Vader, bron van zijn
Bron van Zijn, die ik ontmoet in wat mij ontroert,
Ik geef jou een naam opdat ik u een plaats kan geven in mijn leven.
Bundel jouw licht in mij – maak het nuttig.
Vestig jouw rijk van eenheid nu,
Jouw enige verlangen handelt dan samen met het onze.
Schenk ons wat we elke dag nodig hebben aan brood en aan inzicht.
Maak de koorden van fouten los die ons vastbinden aan het verleden,
opdat wij ook anderen hun misstappen kunnen vergeven.
Laat oppervlakkige dingen ons niet misleiden.
Uit jou wordt geboren: de alwerkzame wil,
de levende kracht om te handelen,
en het lied dat alles verfraait
en zich van eeuw tot eeuw vernieuwt.

Slotgedachte
Jezus vraagt niet het onmogelijke.
Het gaat niet om bovenmenselijke goedheid.
Wel om eenvoudige hartelijkheid!
Eigenbelang en zelfverheerlijking
moeten wel doorbroken worden.
Leven is ruimte durven geven,
openingen maken naar anderen.
Het is weldadig als een ander
zomaar mag binnenkomen in je leven.
Dat brengt je leven op een hoger plan.
Je mag met elkaar delen
van je bereidheid om te luisteren,
om te vergeven, om te inspireren.
Je mag deuren openen naar anderen,
zodat er ruimte komt voor het verhaal
van pijn, van verdriet, maar ook van vreugde.
Jezus daagt uit om los te komen
van pijnlijk eigenbelang,
van een beklemmend eilanddenken.
In aanleg ben je als mens
gericht op een ander, op anderen.
‘Ieder voor zich’ doet afbreuk
aan een evenwichtig leven.
Egoïsme zet je op een verkeerd been.
Het sluit de weg naar de ander af.
En zo kun je nooit bij jezelf thuiskomen.
Daarom die voortdurende uitdaging:
doorbreek de cirkel van je eigen ik.
Denk niet, dat dat onmogelijk is.
Iets eenvoudigs als een beker koud water
kan al voldoende zijn.

Zending en zegen
Er ging iets vertrouwenwekkends van Hem uit.
Weldadig en heilzaam was Jezus van Nazareth mensen nabij.
Moge wij groeien naar zijn beeld en gelijkenis.
Moge wij elkaar daarin bemoedigen,
wetend dat de zegen van de Ene op ons rust
in de naam van + de Vader, de Zoon en de H. Geest. Amen
16. Lied: Blijf niet staren
Blijf niet staren op wat vroeger was,
sta niet stil in het verleden.
“Zie,” zegt Hij, “Ik ga iets nieuws beginnen.”
Het is al begonnen, merk je het niet?

Op dit moment missen wij de collecte als inkomstenbron. U kunt de San Salvator blijven steunen door een bedrag over te maken op NL96 INGB 0006 0407 13 van San Salvator in Beweging.
Blijf vertrouwen, houd moed en let een beetje op elkaar!
www.sansalvatorgemeenschap.nl

Stormachtig

SAN SALVATORGEMEENSCHAP
Stormachtig
19 & 20 juni 2021 Franneke Hoeks

Lectoren Karel Bierlaagh & Corrie Dansen

U kunt deze viering volgen via het YouTubekanaal van de San Salvator. Dat kunt u vinden via de volgende link: https://www.youtube.com/channel/UCgKq1QU2z2Iy48gT9lQ5UyQ .  De viering wordt daar in de loop van zaterdag op gepubliceerd.  U kunt dan de viering van dit weekend aanklikken.

Wij wensen u een mooie viering toe.

 

Welkom
Welkom bij deze San Salvator viering. Of je nu voor de eerste keer aanschuift of een vaste bezoekers van deze momenten bent:  fijn dat je, dat u er bent. Bijzonder dat u, dat je even tijd maakt voor verhalen, bezinning, stilte, muziek, beelden en gebed. Door de verhalen van vandaag komen we in stormachtig weer terecht. Hoge golven, harde wind, bootjes die bijna vergaan en mensen die zich met man en macht proberen staande te houden in het ruige weer.
Vandaag, 20 juni, is het wereldvluchtelingendag. We kennen allemaal de beelden van wanhopige mensen die in kleine boten via de middellandse zee proberen Europa te bereiken. Misschien dat we bij de stormachtige verhalen vandaag in onze gedachten bij hen kunnen zijn.
Het is vaderdag. Een moment om vaders in het zonnetje te zetten. En dag om mannen die zorgdragen voor mensen om hen heen in het licht te zetten. Eén van de beelden voor God is het beeld van  vader. God is als een zorgzame vader. In die zorgzaamheid mogen we aan het begin van deze viering onze vragen, twijfels en angsten neerleggen. We maken het stil. We branden een kaars. We maken ruimte voor de Eeuwige.

 

Stilte

Gebed

Eeuwige, wees bij ons aanwezig.
Houd ons vast
als het stormt
in en om ons heen.
Breng de golven tot bedaren,
geef ons moed,
voed ons geloof
en leer ons vertrouwen op uw dragende kracht.

Acclamatie Bij u is de bron van het leven en in uw licht zien wij het licht

Bij de verhalen
Als voorganger heb je de vrijheid om een keuze te maken uit de lezingen van het oecumenisch leesrooster. We proberen de lijn van de Evangelie verhalen vast te houden. We immers mensen die zich onderdeel voelen van de Jezusbeweging. Deze week luisteren we naar het verhaal van de storm op het meer. Voor de eerste lezing viel minj oog op de psalm die voor deze week genoemd werd. Een psalm woest water en mensen die dreigen te vergaan. Ik werd er stil van…. ik hoop u ook.

Psalm 107 23- 32

Laten zij de Eeuwige loven om zijn trouw,
om zijn wonderen aan mensen verricht,
laten zij hem dankoffers brengen,
juichend zijn daden bezingen.

Soms daalden zij af naar zee,
gingen scheep en bevoeren het wijde water,
ze zagen de daden van de Eeuwige,
zijn wonderen op de oceaan.
Hij sprak en ontketende storm,
hoog zweepte hij de golven op.
Zij stegen tot aan de hemel, vielen neer in de diepte,
hun maag keerde om van ellende,
ze tolden en tuimelden als dronkaards,
alle kennis baatte hun niets.
Ze riepen in hun angst tot de Eeuwige –
hij leidde hen weg uit vele gevaren,
hij bracht de storm tot zwijgen,
de golven gingen liggen.
Het verheugde hen dat de zee tot rust kwam,
hij bracht hen naar een veilige haven.

Laten zij de Eeuwige loven om zijn trouw,
om zijn wonderen aan mensen verricht,
hem hoog verheffen als het volk bijeen is,
hem loven in de kring van de oudsten.

Bezinning
Wat mij raakt in dit stukje van psalm 107 is de hulpkreet die wordt geantwoord. De Eeuwige komt mensen die in nood zijn te hulp. Dit is een klein stukje van de tekst. In de eerdere verzen worden mensen in de woestijn genoemd, dolend in het eindeloze zand, op zoek naar een plek om te wonen. God is bij hen en wijst ze naar een woonplek. Mensen die gevangen zitten, van het rechte pad afgedwaald, ook zij worden door de Eeuwige gered. De lichtzinnigen, mensen die – zo stel ik mij voor- gaan voor de gemakkelijke weg ook zij vinden in deze psalm de weg naar de Eeuwige.  Keer op keer klinkt er een schreeuw om hulp. En God antwoord. En dan deze strofe. De mensen op zee, overvallen door storm. Levensgevaarlijk. Ook de schippers worden door de Eeuwige gered. In het refrein van dit lied wordt dank uitgezongen.  Het is een lied van omkering. En God wordt door de dichter bezongen als kracht die het tij zal keren, keren op keer. Dank aan de Eeuwige, de trouwe redder, de kracht die wonderen verricht.
Ik kan me stormachtige levensmomenten herinneren. U vast ook. Van die momenten dat je het gevoel hebt dat het nooit meer goed zal komen. Mijn scheiding was zo’n hevige storm. Ik voelde de bodem onder mijn bestaan wegzakken, wist niet hoe verder en voelde me stuurloos. En toch was daar in die storm ook een onderstroom – niet altijd even voelbaar- van iets wat mij droeg. Je kunt zeggen dat is de veerkracht die in mensen zit. Natuurlijk, maar het was ook meer dan dat. Het was niet alleen ik die maakte dat de storm ging luwen. Dat is iets wat groter, dieper en veelzijdiger is dan wat ik als mens ben. Iets Eeuwigs. Verbonden met mensen voor mij en mensen na mij. Het voelde als de Eeuwige die mij droeg. De zee kwam tot rust en nieuwe havens kwamen in zicht. Voor dat diepe gevoel van verbinding en draagkracht zeg ik iedere dag dank je wel!

Lied   Gij zijt de lucht om mij heen

Gij zijt de lucht om mij heen. Ik adem U in anders sterf ik.
Ik sla U om als een mantel en ik weet dat Gij nooit verslijt.

We lezen Marcus 4, 35-41


Aan het eind van die dag, toen het avond was geworden, zei hij tegen hen: ‘Laten we het meer oversteken.’ Ze stuurden de menigte weg en namen hem mee in de boot waarin hij al zat, en voeren samen met de andere boten het meer op. Er stak een hevige storm op en de golven beukten tegen de boot, zodat die vol water kwam te staan. Maar hij lag achter in de boot op een kussen te slapen. Ze maakten hem wakker en zeiden: ‘Meester, kan het u niet schelen dat we vergaan?’ Toen hij wakker geworden was, sprak hij de wind bestraffend toe en zei tegen het meer: ‘Zwijg! Wees stil!’ De wind ging liggen en het meer kwam helemaal tot rust. Hij zei tegen hen: ‘Waarom hebben jullie zo weinig moed? Geloven jullie nog steeds niet?’ Ze werden bevangen door grote schrik en zeiden tegen elkaar: ‘Wie is hij toch, dat zelfs de wind en het meer hem gehoorzamen?’

Bezinning
De leerlingen van Jezus zijn als de mensen in psalm. Voor hun leven vrezend in het stormachtige weer. Een boot vol water aan grillige golven overgeleverd. Help ons! Een noodkreet. En Jezus slaapt alsof de storm aan hem voorbijgaat. Naast angst proef ik in de reactie van de leerlingen ook boosheid. De leerlingen vragen niet om hulp, maar uiten een verwijt ‘Kan het u niet schelen’. Misschien dat ook wel vaak gebeurt als we zelf bang of onzeker zijn. We willen duidelijkheid! Als we die niet vinden worden we ongeduldig en boos. Jezus doet twee dingen. Hij spreekt de storm toe en de wind gaat liggen. De omgeving komt tot rust. Aan zijn leerlingen stelt hij een geloofsvraag. Waarom zo weinig moed? Waar is jullie geloof?  Daar hebben de leerlingen – en wij, tijdens onze eigen stormen – nog wat te leren. Ze kijken niet in zichzelf maar zijn verbijsterd door de handelingen van Jezus. De geloofsvraag naar het vertrouwen in die dragende kracht, in dat ankerpunt, in God blijft in de opgeklaarde lucht hangen. Waar vertrouw ik op in de stromen van het leven? Wat geeft jou vertrouwen als je in zwaar weer verkeert?

Muziek

Voorbeden

Eeuwige, gij die met ons gaat, ons draagt en wakker schut, wees met hen die gaan door de woestijn. Meer dan 44.000 mensen stierven aan de Europese grenzen, verdronken in de Middellandse Zee of het Kanaal, of vroren dood in de bergen van de Balkan en de Alpen. We gedenken hen en bidden voor een humaan beleid opdat wie moet vluchten een veilig onderkomen kan vinden.

Eeuwige, gij die met ons gaat, ons draagt en wakker schut, wees met hen die gevangen zitten in het donker. Dat er licht en ruimte mag ontstaan in uw lieve naam. Wees met hen die te veel willen en daardoor de grenzen van aarde overschrijden. Dat er altijd ruimte blijft voor ommekeer en verandering. Wees met ons allen als we bang zijn voor de stormen in ons leven. Dat gij er bent als bron van vertrouwen en geloof in toekomst.


Acclamatie oh Lord hear my prayer

 (Tafel) bede

Woorden zijn geduldig.
Als ieder van ons
gehoor geeft aan de stem
van de Eeuwige,
durft vertrouwen,
voluit gelooft
in die nieuwe wereld,
dan delen we wat we hebben
zoals Jezus met zijn vrienden deed
Dan luwt de storm
in en om ons heen
en worden we mensen
zoals God ons gemaakt heeft,
verbonden met al wat leeft.

Laten we hier samen bidden woorden die Jezus aan zijn vrienden en vriendinnen doorgaf. Geloofswoorden die ons verbinden met elkaar en met de Eeuwige.
Onze vader

 

Vredeswens
Ook in de stormen van het leven wil ik er voor je zijn. Misschien ken ik je niet of nauwelijks maar hier zijn we even met elkaar verbonden. We houden elkaar vast, zijn er voor elkaar als we heel bewust elkaar vrede en alle goeds toewensen.

Slotgedachte                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          In haar droom liep een vrouw een gloednieuwe winkel op het marktplein binnen. Tot haar verbazing stond God achter de toonbank. ‘Wat verkoopt u hier?’, vroeg ze. ‘Al wat u wenst,’ zei God. De vrouw had de grootste moeite om haar oren en ogen te geloven en ze besloot ertoe het beste te vragen wat een mens kan vragen. ‘Ik wil graag gemoedsrust,’ zei de vrouw, ‘en geluk en wijsheid en een leven zonder angst.’ Daarna voegde ze er gauw, als een bijgedachte, aan toe:  ‘Niet alleen voor mezelf, maar voor iedereen graag.’ God glimlachte. ‘U hebt met verkeerd begrepen, lieve mevrouw. We verkopen geen fruit hier. Alleen zaadjes.’


Zegen
Moge de weg je zeggen:
volg me maar
Moge de ster je zeggen:
richt je vaart op mij
Moge het water je zeggen:
ik draag je
Moge de haven je zeggen:
hier ben je thuis

En als je de weg kwijtraakt;
geen vaste grond meer vindt
en dreigt te verdrinken;
Dan moge die stem je zeggen:
Wees niet bang, Ik zal er zijn.

***

Reageren op deze viering vinden we fijn. Dat kan via de website www.sansalvarorgemeenschap.nl Onder de tekst van de viering is gelegenheid om een reactie achter te laten. Een mailtje sturen naar  info@sansalvarorgemeenschap.nl kan ook.
Op dit moment missen wij de collecte als inkomstenbron.  U kunt de San Salvator blijven steunen door een bedrag over te maken op NL96 INGB 0006 0407 13 van San Salvator in Beweging.

Blijf vertrouwen, houd moed en let een beetje op elkaar
www.sansalvatorgemeenschap.nl

Ik heb een ceder in mijn tuin geplant

SAN SALVATORGEMEENSCHAP                                 12 & 13 juni 2021
Voorganger: Wilton Desmense
Lectoren: Liesbeth van Leijen en Maria Claessens

Ik heb een ceder in mijn tuin geplant

U kunt deze viering volgen via het YouTubekanaal van de San Salvator. Dat kunt u vinden via de volgende link: https://www.youtube.com/channel/UCgKq1QU2z2Iy48gT9lQ5UyQ De viering wordt daar in de loop van zaterdag op gepubliceerd. U kunt dan de viering van dit weekend aanklikken.  De link en de YouTubeviering zijn natuurlijk ook te vinden op  www.sansalvatorgemeenschap.nl bij de tekst van de viering. Wij wensen u een mooie viering toe.

Lied: Zomaar een dak
Zomaar een dak boven wat hoofden,
deur die naar stilte openstaat,
muren van huid, ramen als ogen,
speuren naar hoop en dageraad,
huis dat een levend lichaam wordt,
als wij er binnen gaan,
om recht voor God te staan.

Welkom en gebed
Van harte welkom bij dit samenzijn. Ieder van ons onder “zomaar een dak”, of dat nu bedekt is met dakpannen óf dat het zich boven ons uitstrekt als een wijd uitspansel, misschien afgeschermd door het lover van een machtige boom.
Het thema van deze viering luidt: ‘Ik heb een ceder in mijn tuin geplant.” 4700 jaar geleden, toen de eerste mensen zich bij de cederbossen in Mesopotamië vestigden, werd de ceder al beschreven als de ‘boom van God’. Waarom? Dat had de boom te danken aan enkele bijzondere eigenschappen. Cederhout is licht, sterk en absorbeert geen water. Tussen de stenen geplaatst geeft het gebouwen flexibiliteit, wat bescherming bood bij aardbevingen. En ook zou de ceder geneeskrachtige en spirituele eigenschappen hebben.
Het houvast dat wij zoeken in ons leven is licht en sterk tegelijk, een vlot dat flexibel meedrijft op de levensstroom, een spiritueel licht in het donker.

Wie ben je, God? Onvoorstelbaar ben je, zelfs de machtige ceders van de Libanon kunnen jou niet uitbeelden. Jij bent die is: vermoedbaar door verhalen en ontmoetingen. Wij beluisteren en vertellen ze, zingen ze of neuriën.
Lees meer →

Aanwezig

 

5 en 6 juni 2021

Voorganger Truus van Kaam

Lectoren Fiet Vreeburg en Toon van Mierlo

 

 

 

U kunt deze viering volgen via het YouTubekanaal van de San Salvator. Dat kunt u vinden via de volgende link: https://www.youtube.com/channel/UCgKq1QU2z2Iy48gT9lQ5UyQ .  De viering wordt daar in de loop van zaterdag op gepubliceerd.  U kunt dan de viering van dit weekend aanklikken.
De link en de youtubeviering zijn natuurlijk ook te vinden op
www.sansalvatorgemeenschap.nl bij de tekst van de viering. Wij wensen u een mooie viering toe.

 

Welkom
Aanwezig … het is vandaag sacramentsdag. Vanmorgen laten we ons inspireren door de Schrift en de Keltische spiritualiteit. Het hele leven in al zijn facetten is heilig. God is aanwezig bij al ons doen en laten, in ons werk, elke dag en bij hoogte- en dieptepunten in ons leven. Voor wie er oog en oor voor heeft laat God zich zien en horen. Het leven zelf is sacrament, teken van Gods aanwezigheid.

Openingsgebed
Laten wij bidden tot God
Vader, Zoon en Heilige Geest

Zegen voor mij, o God
alwat mijn ogen zien.
Zegen voor mij, o God,
alwat mijn oren horen.
Zegen voor mij, o God,
alwat mijn neus mag ruiken.
Zegen voor mij, o God,
alwat mijn lippen proeven,
de noten van mijn zang,
het licht dat mij geleidt,
alwat ik wil bereiken,
alwat mijn wil verleidt,
en wat mijn ziel het diepst begeert:
de Drie die vragen om mijn hart.
Net als ik mijn lichaam kleed met wol,
Moge Gij mijn ziel bedekken met de schaduw van uw vleugel.

Eerste Lezing Psalm 139
God, Gij peilt mijn hart en Gij kent mij
U weet van mijn gaan en staan
kent mijn gedachten van verre,
mijn reizen en trekken en rusten.
Al mijn wegen zijn U bekend-
ieder woord wat over mijn lippen komt,
onuitgesproken nog,
Gij kent het al.
Achter mij zijt Gij en voor mij uit.
Gij legt uw handen op mij.
Dit is wat ik niet kan begrijpen,
Niet kan bedenken, dit gaat mij te boven.
Hoe zou ik Uw adem ontkomen,
Waarheen vluchten voor Uw aangezicht?
Beklim ik de hemel , daar bent U.
daal ik in de aarde, daar vind ik U ook.
Had ik vleugels van morgenrood,
vloog ik over de verste zeeën,
ook daar zijt Gij, Uw hand,
Uw rechterhand die mij vasthoudt.
Zou ik roepen: ‘Duisternis, bedek mij,
licht verander in nacht’-
Voor U bestaat de duisternis niet.
Voor U is de nacht even licht als de dag,
de duisternis even stralend als het licht.
Uw schepping ben ik in hart en nieren,
Gij hebt mij geweven in de schoot van mijn moeder.
Ik wil U bedanken daarvoor,
Dat Gij mij ontzagwekkend hebt gemaakt.
Min ziel en gebeente door U gekend,
In mij was niets voor Uw ogen verborgen
Toen ik werd gevormd in het diepste geheim,
Prachtig gevlochten in de schoor van de aarde.
Ik was nog ongeboren, Gij had mij al gezien
en al mijn levensdagen stonden in Uw boek
nog vóór Gij er één had gemaakt.
Gij , Eeuwige , peil nu mijn hart en doorgrondt mij
Toets mijn verborgen gedachten.
Ik  ben toch niet op een doodlopende weg?
Leid mij voort op de weg van Uw dagen.

Preek
Dankbaar en met een open hart voor elke dag in het leven staan is een levenskunst. De Keltische volken hebben deze levenskunst bewaard. Bij opstaan, verzorgen, werk, maaltijd, ziekte, vreugde, slapen gaan de Drie, God mee in hun gedachten in de adem van hun lied. Voor alles is een lied. Vertrouwen in God is het leven zelf – net als in de psalm. Wij zijn deze levenswijze en veelal ook het gevoel hiervoor gaandeweg verloren. Heilige momenten als teken van Gods aanwezigheid zijn door de Kerk geformaliseerd en daarmee, zo lijkt het, exclusief en zwaar gemaakt. Maar het hele leven is gevuld met heilige momenten, elke dag weer. Wanneer wij de gordijnen openen en dankbaar de nieuwe dag in gaan, met zorg een maaltijd bereiden, in een ontmoeting en een leuk appje sturen of ontvangen maken we een heilig moment mee. Gods aanwezigheid – sacrament- is licht als de wind en de zon, licht als de Ierse muziek die wij horen in deze viering. Het Keltisch kruis is omstraald door de zon – in de dood, in de moeite van het leven is het licht van de opstandig. Elke spiritualiteit is iets wat je moet oefenen, je eigen maken. Je kunt het leren om dankbaarheid voor het leven te laten voorgaan bij vanzelfsprekendheid en het gevoel dat je alles zelf moet doen. Je kunt het leren om openheid en ontvankelijkheid te laten voorgaan bij cynisme. Je kunt het leren vertrouwen boven wantrouwen te laten gaan. Je kunt het leren, je open te stellen voor Gods zegen…
Dat het je gegeven mag zijn met al je zintuigen Gods aanwezigheid om je heen te weten…
Dat je een dankbaar mens mag zijn …

Muziek

We lezen Handelingen 2, vers 42 – 47 Het leven der gelovigen
Zij legden zich ernstig toe op de leer van de apostelen, bleven trouw aan het gemeenschappelijke leven en ijverig in het breken van het brood en het gebed. Ontzag beving eenieder, want door de apostelen werden veel wonderbare tekenen verricht. Allen die het geloof aangenomen hadden, waren eensgezind en bezaten alles gemeenschappelijk; zij waren gewoon hun bezittingen en goederen te verkopen en die onder allen te verdelen naar ieders behoefte. Dagelijks bezochten ze trouw en eensgezind de tempel, braken het brood in een of ander huis, genoten samen hun voedsel in blijdschap en eenvoud van het hart, loofden God en stonden bij het hele volk in de gunst. En elke dag bracht de Heer er meer bijeen, die gered zouden worden.

Overweging
Bak of koop een brood, zegen het (zoals we vroeger deden voordat een brood werd aangesneden) en deel de maaltijd met vreugde en aandacht, een lied of muziekje en vooral gastvrijheid. En zie en beleef: het is een heilig moment. Wij hebben het goed en je brood delen in onze tijd is onlosmakelijk verbonden met je welvaart delen. De arme schepselen komen bij ons via de media binnen: mensen en de natuur. De maaltijd is een heilig moment. Juist dan wanneer we er in dankbaarheid van genieten. Efcharisto, dankjewel. Het is tot op vandaag een woord dat door de Grieken elke dag gebruikt wordt net als ons dankjewel. Dankjewel dat ik mocht meedoen. Dankjewel voor….
De Heer is aanwezig in het breken van het brood – als gedachtenismaal in de Eucharistieviering, die onlosmakelijk verbonden is met het leven van elke dag, met het delen van ons ‘brood’ met anderen. Dankbaar dat we het kunnen doen. Doet dit tot Mijn gedachtenis is ook een zending naar de wereld zoals Jezus’ leven een zending was.

Gebed bij de maaltijd
Zegen, o Heer, het voedsel dat wij direct gaan eten,
en wij bidden U, o God, dat het goed moge zijn voor ons lichaam en onze ziel,
en als er enig arm schepsel hongerig of dorstig over straat loopt,
moge God hem dan bij ons binnensturen zodat wij de weldaad met hem kunnen delen – net als Hij zijn gaven deelt met ons allen.
Grote Gever van de open hand,
wij zeggen U dank voor ons voedsel.
Honderdmaal lof, Christus, voor deze maaltijd.
Voor alles wat wij drinken en wij eten.

Voorbeden
Deze viering gedenken wij Atty en Herman Durville die vorig jaar gestorven zijn. Mogen zij rusten in Uw vrede. Wij denken aan hun kinderen en familie die vanuit hun woonplaats op onze planeet met ons meevieren. Goede God, wilt U met hen zijn en alle kracht geven die zij nodig hebben.

Willen we ook jonge mensen herdenken die het leven in de laatste jaren niet meer zagen zitten.
Mogen zij ook rusten in Uw vrede

Bidden wij voor de wereld waarin wij leven.
Voor mensen in India en Suriname
Voor hulpverleners en wetenschappers
Om alle wijsheid en kracht die zij nodig hebben

Om geduld bidden wij U nu de pandemie nog steeds niet over is.
Om dankbaarheid voor wat er allemaal wél kan.
Om creativiteit…

Onze Vader

Zegengebed
Zegen voor mij, o God,
De aarde onder mijn voeten.
Zegen voor mij, o God,
de weg waarop ik ga
Zegen voor mij, o God,
wat mijn verlangen zoekt,
U die in eeuwigheid bent,
Zegen voor mij mijn rust.

Zegen voor mij hetgeen
waarop mijn geest zich richt,
Zegen voor mij hetgeen
waarheen mijn liefde gaat;
zegen voor mij hetgeen
waarop mijn hoop zich stelt.
O Gij Koning der koningen,
Zegen voor mij mijn oog

Lied van de regenboog
Lied  van Hildegard van Bingen

In zeven kleuren spant de boog
van licht en water zich
Belofte en herinnering
dat God zich aan ons bindt

Tot in het nachtblauw van ins leed
dringt toch een afglans door
van Gods nabijheid die ons draagt
en liefde schemert rood

Zoals het blauw licht in de lucht
en donker in de zee
aan alle kanten om ons is
gaat Gods trouw met ons mee

Als lentegroen dat bloesem draagt
en zich verdiept om oogst
en vrucht en zaad en groen te zijn
zo eeuwig is de hoop

God die als ongeschapen Licht
het licht als eerste schiep
doorstraalt als woordeloze klank
der sferen harmonie

Waar warmte en beweging is
als Wind die vlammen stuurt
zo blaast de geest van God ons aan
te worden als Haar vuur,

In zeven kleuren spant de boog
van licht en water zich
belofte en herinnering
dat God zich aan ons bindt

Zegen

De vioolmuziek in deze viering is van Paul van Zantvliet

 


***
Reageren op deze viering vinden we fijn. Dat kan via de website www.sansalvarorgemeenschap.nl Onder de tekst van de viering is gelegenheid om een reactie achter te laten. Een mailtje sturen naar  info@sansalvarorgemeenschap.nl kan ook.
Op dit moment missen wij de collecte als inkomstenbron.  U kunt de San Salvator blijven steunen door een bedrag over te maken op NL96 INGB 0006 0407 13 van San Salvator in Beweging.

Blijf vertrouwen, houd moed en let een beetje op elkaar

 

God is ongekend

SAN SALVATORGEMEENSCHAP

29 & 30 mei 2021
Franneke Hoeks
Lectoren Liesbeth van Leijen & Marga van de Koevering

U kunt deze viering volgen via het YouTubekanaal van de San Salvator. Dat kunt u vinden via deze link. De viering wordt daar in de loop van zaterdag op gepubliceerd. U kunt dan de viering van dit weekend aanklikken.
De link en de youtubeviering zijn natuurlijk ook te vinden op www.sansalvatorgemeenschap.nl bij de tekst van de viering. Wij wensen u een mooie viering toe.

Welkom
Welkom bij deze viering van de San Salvatorgemeenschap. Fijn dat u kijkt en dit half uur ruimte maakt voor verhalen, gebed, stilte en muziek. Vandaag is het zondag Trinitatis. Op deze dag wordt de drie-eenheid van God gevierd. Het mooie van de drie-ene God vind ik dat dit iets laat zien van de ongrijpbaarheid van God. De Eeuwige is niet in één naam, één gedaante te vangen. Misschien ook wel niet in drie. Triniteitszondag is een mooie aanleiding om ons te bezinnen op God. Wat voor beelden leven er? Hoe kunnen we spreken over iets wat we nooit helemaal kunnen doorgronden? Gelukkig zijn er verhalen die ons keer op keer een glimp van de eeuwige laten zien. We horen vandaag hoe Mozes God ontmoet en hoe Nikodemus worstelt met het goed verstaan van de Eeuwige. Door Bijbelteksten, een theatertekst, liederen en bezinnende woorden gaan we samen op zoek naar God en de verschillende vormen waarin hij -of zij- zich laat kennen.

Laten we aan het begin van deze viering de stilte zoeken. De stilte waarin ruimte is voor wat er leeft in ons hart. Dat wat we niet gemakkelijk zeggen kunnen we hier in dit stille moment, bij het licht van een kaarsje,
toevertrouwen aan de Eeuwige.

Gebed
Eeuwige, niet te kennen bent gij.
De namen die we u geven,
zijn slechts een glimp van wie u bent.
We spreken over vader/moeder, zoon en heilige geest
maar weten dat wij u nooit volledig zullen kennen.
Hier op dit moment bidden wij tot u
Eeuwige, die veel en één zijt,
in de overtuiging dat onze pijn,
ons verlangen, onze twijfel
onze hoop door u gedagen wordt.

Acclamatie
Bij u is de bron van het leven en in uw licht zien wij het licht.

Bij de verhalen
We lezen vandaag twee Bijbelverhalen. We horen over Mozes die kennismaakt met de Eeuwige. De acteur Helmert Woudenberg maakte een voorstelling over Mozes. In die monoloog verwoordt Woudenberg prachtig de kracht van God die door mensen kan stromen. We luisteren naar een stukje uit de tekst van deze theatervoorstelling. In het tweede verhaal zit Nikodemus vol vragen en vraagt Jezus om helderheid.
Dat ook wij vandaan geraakt mogen worden door deze verhalen.

We lezen Exodus 3, 1-6 NBV
Mozes zorgde voor de schapen en geiten van zijn schoonvader Jetro, de priester van Midjan. Op een dag ging hij met de dieren ver de woestijn in. Hij kwam bij de berg Horeb. De Horeb was een heilige berg. Daar kwam de engel van de Heer naar hem toe, als een vuur in een doornstruik. Mozes zag dat de struik in brand stond, maar de struik verbrandde niet. Mozes dacht: Hoe kan dat? Hoe komt het dat die struik niet verbrandt? Ik zal eens gaan kijken.
Toen de Heer zag dat Mozes dichterbij kwam, riep hij vanuit de struik: ‘Mozes!’ ‘Ja, ik luister,’ antwoordde Mozes. De Heer zei: ‘Kom niet dichterbij, en trek je schoenen uit. Want je staat op heilige grond. Ik ben de God van je vader, ik ben de God van Abraham, Isaak en Jakob.’ Toen hield Mozes zijn handen voor zijn gezicht, want hij durfde niet naar God te kijken.

Normaals Mozes

Mozes treedt in het buurland
in dienst bij een veehouder.
Rustig werk.
Veelal in de buitenlucht.
De veestapel beheren.
Toezicht houden op stalknechten.
Herders op pad sturen.
Zo gaat hij eens na uren lopen
op zoek naar nieuw graasgebied
ver van de bewoonde wereld
zitten op een grote steen.
Hij schroeft de dop van zijn veldfles af
en zet die aan zijn lippen
om eruit te drinken.
Springt ineens op.
Gooit de veldfles ver van zich af.
En verheft zijn stem.
Hij wordt aangesproken door zijn eigen stem
maar is zelf de spreker niet.
Diep van binnenuit breekt iemand krachtig in hem door.
Iemand die hem volledig overmant.
Die als uit het water
vanaf de donkere bodem
opduikt naar de oppervlakte en het licht
uit grote behoefte om gehoord te worden.
Ik ben de Ene
De Enige
Ik ben alle mensen
maar ook jou alleen
Ik ben jou meer
dan jij jezelf bent.

Mozes krijgt een teken.
Er groeit daar een braamstruik.
Die struik ontvlamt
maar wordt door het vuur niet verteerd
verspreidt geen rook.
Staat frisser en groener
met opeens veel meer bramen
in lichterlaaie.

Uit de solovoorstelling Mozes van Helmert Woudenberg

Lied
Ik ben, zegt Gij, de eerste en de laatste
Alfa Omega, begin en einde.
Wie dorst zal ik om niet te drinken geven uit mijn bron,
die bron van levend water.
Wie wil mag komen, zegt Gij, komen drinken.
Ik zal er zijn.

We lezen Johannes 3, 1-16 NBV
Er was een farizeeër die Nikodemus heette. Hij was één van de Joodse leiders. 2Midden in de nacht kwam hij naar Jezus toe en zei: ‘Meester, wij weten dat God u gestuurd heeft om onze leraar te zijn. Want we zien dat God u helpt om al die wonderen te doen.’ Jezus zei tegen Nikodemus: ‘Luister heel goed naar mijn woorden: Je kunt alleen bij Gods nieuwe wereld horen als je op een nieuwe manier geboren wordt.’
Toen zei Nikodemus: ‘Iemand die al oud is, kan toch niet opnieuw geboren worden? Hij kan toch niet teruggaan in de buik van zijn moeder en nog een keer geboren worden?’
Jezus zei tegen hem: ‘Luister heel goed naar mijn woorden: Je kunt Gods nieuwe wereld alleen binnengaan als je op een nieuwe manier geboren wordt. En dat gebeurt als je gedoopt wordt met de heilige Geest.’
Jezus zei: ‘Wie op een gewone, menselijke manier geboren wordt, zal een keer sterven. Maar wie geboren wordt door de Geest, zal eeuwig leven. 7Wees dus niet verbaasd als ik zeg: Jullie moeten op een nieuwe manier geboren worden.
Denk aan de wind: Die waait waarheen hij wil. Je hoort hem, maar je weet niet waar hij vandaan komt en waar hij naartoe gaat. Zo is het ook met de Geest: Je weet niet waar hij vandaan komt en hoe hij werkt. Want hij hoort bij de hemelse wereld. En iedereen die door de Geest geboren wordt, hoort ook bij de hemelse wereld.’
Nikodemus vroeg: ‘Maar hoe kan dat?’ Jezus zei: ‘Begrijp je dat niet? Jij bent toch een leraar van het volk van Israël? Luister heel goed naar mijn woorden: Ik vertel jullie over de hemelse wereld, die ik ken en zelf gezien heb. Maar jullie geloven mij niet. Jullie geloven me niet eens als ik vertel over de aardse wereld. Dan zullen jullie me zeker niet geloven als ik vertel over de hemelse wereld!’
Nog nooit is er iemand van de aarde omhooggegaan naar de hemel. Alleen de Mensenzoon, die eerst vanuit de hemel naar de aarde kwam. Mozes zette in de woestijn een koperen slang hoog op een paal. Net zo moet de Mensenzoon een hoge plaats krijgen, eerst aan het kruis en daarna in de hemel. En daardoor krijgt iedereen die in hem gelooft, het eeuwige leven. Want Gods liefde voor de mensen was zo groot, dat hij zijn enige Zoon gegeven heeft. Iedereen die in hem gelooft, zal niet sterven, maar voor altijd leven.

Bezinning
Nikodemus is een moedig man. Hij is een gerespecteerd leider van het Joodse volk, maar is ook nieuwsgierig naar wat erbuiten zijn eigen farizese bubbel gebeurd. Wie daadwerkelijk probeert buiten zijn of haar bubbel te stappen is moedig. Je zou kunnen zeggen dat Nikodemus, door zijn positie, een tegenstander van deze nieuwe Rabbi is. Toch ontmoeten deze twee mannen elkaar. Nikodemus zoekt Jezus op in de nachtelijke uren en er ontspint zich een tweegesprek. Jezus daagt Nikodemus uit om zijn leven opnieuw te bezien. God verstaan, de weg van de Eeuwige volgen, werken aan de nieuwe wereld vraagt om een nieuwe geboorte, om mensen die wezenlijk anders in het leven staan. “Je kunt niet nog een keer geboren worden!?” Dat klopt mijnheer Nikodemus. Jezus bedoelt iets anders, namelijk aangeraakt worden de geest, niet anders kunnen dan oude gewoontes achter je laten. Zó begeesterd zijn dat je niets anders kunt dan zorgen voor hemel op aarde. Zoiets als we hoorden ook in de theatertekst over Mozes. Een stem die doorbreekt in een mens, in ons, niet tegen te houden, maar stromend zoals water, zoals wind. Pure geestkracht die mensen in beweging zet en de grond waarop zij leven heilig maakt. Hemel op aarde.
En Jezus als mensenkind door de Eeuwige naar ons toegestuurd weet van die geestkracht, weet van dat visioen. Hemel op aarde ontstaat waar mensen uit hun bubbels durven komen. Die nieuwe wereld begint als mensen dat wat anders is, kwetsbaar, vreemd misschien, met een open blik tegemoet treden zoals Jezus dat keer op keer deed. De totaliteit van God kunnen we nooit bevatten. Dat is maar goed ook. God is beweging. Wij zien steeds een klein deel, onvolkomen als we zijn. Gelukkig dat er meer lagen, dimensies zijn in de Eeuwige. Dat maakt de Eeuwige godzijdank tot een mysterie dat we mogen blijven ontdekken.

Lied
Hoor. Maar ik kan niet horen.
Mijn oren dichtgestopt.
Mijn adem opgekropt.
Mijn hart van leegte zwaar.
Ik ben nog niet geboren.
Ik ben niet. Niet waar.
Hoor, Maar ik wil niet horen.
Zou ik uw woord verstaan,
ik moest uw wegen gaan,
U volgen hier en nu.
Ik durf niet zijn geboren
en leven toe naar U.
Hoor, roept Gij in mijn oren
en jaagt mijn angst uiteen.
O stem door merg en been
verwek mij uit het graf,
uw mens opnieuw geboren –
o toekomst, laat niet af.

Voorbeden
God die zich niet in een naam laat vangen, wij bidden tot u
wees vredestichting daar waar conflicten hoog oplaaien
wees hoeder waar aarde en al wat leeft in het geding zijn
wees verbinder waar eigen gelijk de boventoon viert
wees zorgzaam waar mensen steun en zorg nodig hebben
wees liefde waar mensen zich niet gezien voelen
wees kracht als mensen zich gebroken voelen
wees rechtvaardig daar waar eerlijke kansen ontbreken
wees kleurrijk waar diversiteit ontbreekt
wees prikkeling om tot vernieuwing te komen
wees trooster voor de mensen die een ander missen
wees aansporing om te weg naar de ander te gaan
wees veelheid in ons allen en breng ons samen.

Acclamatie Oh Lord hear my prayer

Jezus gaf ons woorden die al eeuwenlang in alle talen gebeden worden. Woorden van verbinding. Laten we die woorden samen bidden vanuit onze eigen huizen. In het samen bidden laten we de geestkracht van de Eeuwige stromen. Onze Vader

Vredeswens
In het beeld van de drie-ene God zit voor mij beweging. Laten we de geest laten stromen en waaien door elkaar en de wereldvrede en alle goeds toe te wensen.

Slotgedachte -een gedicht
De aarde zit boordevol hemel
en elke struik, hoe gewoon ook,
staat in lichterlaaie van God.
Maar enkel hij die het ziet
doet zijn schoenen uit.
De rest zit er omheen
en plukt bramen. Elisabeth B. Browning

Zegen
We sluiten deze viering af met een zegenbede.
Woorden die je mee mag nemen voor de dagen die gaan komen.
Dat je mag leven in het licht van de Eeuwige,
dat het voorbeeld van de man uit Nazareth je zal inspireren
en dat de geest ons in beweging zet
opdat de grond waarop we samenleven heilig wordt.
Laat ons dat doen in naam van Eeuwige,
die we kennen als vader/moeder, zoon en heilige geest.

***
Reageren op deze viering vinden we fijn. Dat kan via de website www.sansalvarorgemeenschap.nl Onder de tekst van de viering is gelegenheid om een reactie achter te laten. Een mailtje sturen naar info@sansalvarorgemeenschap.nl kan ook.
Op dit moment missen wij de collecte als inkomstenbron. U kunt de San Salvator blijven steunen door een bedrag over te maken op NL96 INGB 0006 0407 13 van San Salvator in Beweging.
Blijf vertrouwen, houd moed en let een beetje op elkaar
www.sansalvatorgemeenschap.nl

De geest verstaan

SAN SALVATORGEMEENSCHAP
22 & 23 mei 2021 | voorganger  Franneke Hoeks

Lectoren Ria van Luijk Maria Hoitink

De geest verstaan
U kunt deze viering volgen via het YouTubekanaal van de San Salvator. Dat kunt u vinden via de volgende link: https://www.youtube.com/channel/UCgKq1QU2z2Iy48gT9lQ5UyQ .  De viering wordt daar in de loop van zaterdag op gepubliceerd.  U kunt dan de viering van dit weekend aanklikken.

Wij wensen u een mooie viering toe.

 

Welkom

Welkom lieve mensen. Fijn dat u kijkt. Bijzonder dat u met ons dit moment van Pinksteren wilt beleven. We duiken in Bijbelverhalen op zoek naar betekenis voor het leven nu.

Pinksteren is een feest van geestkracht. En God weet dat we allemaal wel een vleugje kracht van de geest kunnen gebruiken. Mensen zijn moe, lontjes worden kort en volhouden kost kruim.
Pinksteren is een feest van verbinding.  Ook dat is iets waar we naar snakken: ontmoeting en elkaar weer in de ogen kunnen kijken.
Pinksteren is het feest van die ongrijpbare kracht die mensen in beweging brengt en aanspoort om de stap naar de ander te zetten.

Ik wens ons toe dat de geest van beweging met ons is. Dat zij waait en ons loswoelt en met elkaar verbindt. In het licht van deze kaars bidden we tot die Geest.

 

Gebed
Kom heilige Geest,
wanneer het me niet meer schelen kan,
wanneer het genoeg is geweest,
wanneer ik me terugtrek op mezelf.
Kom heilige Geest,
wanneer we bergen willen verzetten,
wanneer we goed willen zijn voor iedereen,
wanneer we vrede willen brengen onder de mensen.
Kom heilige Geest,
wanneer ik bidden wil en de stilte niet vind,
wil troosten en de woorden niet ken,
wil helpen en niet weet hoe.
Kom dan heilige Geest.
Amen.

 

Acclamatie Bless the Lord my soul


De Toren van Babel


Na de zondvloed is de mensheid zo talrijk geworden dat ze zich wel over het hele oppervlak van de aarde moest verspreiden. Er was toen een groot aantal verschillende volkeren, in een groot aantal verschillende landen. Niet iedereen sprak dezelfde taal. Niet iedereen gehoorzaamde dezelfde wetten.  Niet iedereen volgde dezelfde richting. Maar er waren er die bang waren om verspreid te zijn. Zij wilden één enkel volk zijn. Slechts één taal spreken. Maar één uniek woord hebben. En zo kwam het dat ze in de grote vlakte van Babel allemaal gestopt zijn. En daar zijn ze gaan zitten. Ze zeiden tegen elkaar: Laten we stenen maken! Laten we stenen bakken! Iedereen herhaalde: Ja, laten wet met de stenen een stad bouwen. Laten we een toren in de hemel oprichtingen. Die toren moest immens zijn en de sterren raken. Ze zou moeten concurreren met de zon en de maan. Het was een enorme bouwput. De stenen om de toren te bouwen waren belangrijker geworden, en kostbaarder, dan mensenlevens.
In die toren zouden ze allemaal samen zijn. Ze zouden slechts met een stem spreken. De woorden zouden hetzelfde zijn. Niets zou voor hen meer onmogelijk zijn. Het zou de toren van hun meest gekke dromen zijn, van al hun verlangen naar macht. Ieder zou de ander begrijpen.  Ze voegden er een verdieping aan toe, en dan nog een, en nog een… eindeloos.
Tot op een dag alles instortte. De toren. Hun dromen van macht en transparantie. Alles viel uit elkaar.
God heeft gewild dat de mensheid zich over de hele wereld verspreidde. En dat zij verschillende talen sprak. Iedereen moest moeite doen om de ander te begrijpen. Zij moeten opnieuw vertrekken, afzonderlijk en over de hele wereld.
Zo ontstonden er dus verschillende volken. Verschillende talen. Verschillende verwachtingen. Wanneer met elkaar ontmoette, of elkaar kruiste, moesten mensen moeite doen om zich voor de ander te interesseren, en proberen elkaar te begrijpen. Hun lippen openden zich. Overal hoorde men nieuwe woorden.

(Uit: Bijbel. De dragende verhalen| Serge Bloch & Frédérick Boyer)

 

Bezinning
Wat een prachtig verhaal. Zo herkenbaar. Ik hoor hierin die menselijke drang om greep op de dingen te houden. Wat zou het leven simpel zijn als we allemaal hetzelfde zouden denken en dat we dus aan één woord genoeg zouden hebben. Geen versnippering, geen verwarring, geen conflict. Vanuit dit eenheidsconcept kan er volop gebouwd worden. Niets staat ons mensen nog in de weg. Tot in de hemel zouden kunnen reiken.
De realiteit is weerbarstiger, maar ook verrassender. Lang leve de verschillen! Dat moet de Eeuwige ook gedacht hebben: weg met die mal waarin iedereen moet passen. De aarde is een ruimte vol verschillen, gekleurd door diversiteit. En juist door de verschillen, sterker nog door tegenpolen ontstaat er beweging die op haar beurt nieuwe ruimte schept. Het kost moeite om elkaar te begrijpen door de belemmeringen van taal en cultuur heen. Maar er gebeurt wel iets. Dat iets zijn geen stenen torens tot in de hemel, maar mensen die elkaar leven gunnen. Interesse, begrip. Dat zijn woorden die de geest van leven in zich draagt.

 

Lied Zij die stom zijn

 

Zij die stom zijn, ver heen, koud, steen in steen,
zij die in doodswoestijn onvindbaar zijn:
wie weet hun naam, wat heeft met hen gedaan
die genoemd wordt Gij, onvoorstelbaar Gij,
die’t verloren kind schreiend zoekt en vindt,
die het leven zelf uit de dood opdelft.

Hoe in duisternis dit bestaan ook is,
hoe zwart mijn verdriet wanhoop wordt het niet,
omdat Gij God zijt die mijn leven leidt,
Gij volstaat voor mij, zijt mijn zekerheid.
Van uw aangezicht straalt mijn ogenlicht.
Komen zal de dag dat ik rusten mag.

Die rampzalig zijn, zullen zalig zijn.
Die verworpen zijn, zullen in U zijn.
Die zich keerden van U, zij vinden U.
Onbeminden om niet bemint door U.
Lachen wordt gehoord als uw laatste woord
dit verscheurd heelal prachtig maken zal.

 

 

We lezen Handelingen 2, 1-17, 22-24

Toen de dag van het Pinksterfeest aanbrak waren ze allen bij elkaar. Plotseling klonk er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag, dat het huis waar ze zich bevonden geheel vulde. Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten, en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hun door de Geest werd ingegeven. In Jeruzalem woonden destijds vrome Joden, die afkomstig waren uit ieder volk op aarde. Toen het geluid weerklonk, dromden ze samen en ze raakten geheel in verwarring omdat ieder de apostelen en de andere leerlingen in zijn eigen taal hoorde spreken. Ze waren buiten zichzelf van verbazing en zeiden: ‘Het zijn toch allemaal Galileeërs die daar spreken?  Hoe kan het dan dat wij hen allemaal in onze eigen moedertaal horen? Parten, Meden en Elamieten, inwoners van Mesopotamië, Judea en Kappadocië, mensen uit Pontus en Asia, Frygië en Pamfylië, Egypte en de omgeving van Cyrene in Libië, en ook Joden uit Rome die zich hier gevestigd hebben, Joden en proselieten, mensen uit Kreta en Arabië – wij allen horen hen in onze eigen taal spreken over Gods grote daden.’ Verbijsterd en geheel van hun stuk gebracht vroegen ze aan elkaar: ‘Wat heeft dit toch te betekenen?’  Maar sommigen zeiden spottend: ‘Ze zullen wel dronken zijn.’


Bezinning
In vuur en vlam gezet door de geest spreken de leerlingen ware woorden. Iedereen ongeacht zijn of haar taal kan hen verstaan. Ze moeten wel dronken zijn, is de respons.
Ik heb altijd gedacht dat leerlingen met Pinksteren, door een zetje van de heilige geest, de juiste woorden leerden spreken. Ik was er altijd een beetje jaloers op. Wat zou ik dat graag willen: woorden spreken die iedereen zou kunnen verstaan. Kijkend naar alle spraakverwarring om ons heen, dichtbij huis en ver bij ons vandaag, denk ik dat sleutel tot verstaan ergens anders ligt. Misschien moeten we het verlangen naar de juiste woorden achter ons laten. Mensen die weten hoe het allemaal in elkaar zit en dat van de daken schreeuwen hebben we genoeg. Meer en meer raak ik ervan overtuigd dat de kern van goed verstaan ligt in luisteren en niet in spreken, hoe mooi en goed bedoeld woorden ook zijn. Door echt, oprecht te luisteren maak je in jezelf ruimte voor het verhaal van de ander. Dat betekent niet dat mijn verhaal verdwijnt. Nee ook mijn verhaal, mijn hartenkreten mogen er zijn maar met goede wil, een beetje lef en hulp van de geest kunnen mijn hartenkreten bestaan naast, door en verweven met de hartenkreten van anderen. Misschien is dat wel het geheim van de geest. Jezelf minder belangrijk maken opdat het verhaal van de ander kan klinken en er nieuwe woorden, nieuwe taal ontstaat.  Dan komen we voorbij wat doodloopt en gaan we open. Dan sprankelen we en ontstaan er ongekende kansen en mogelijkheden. Laat maar waaien, die geest!

Lied Hierheen vrouwe ademtocht

Hierheen, Vrouwe Ademtocht, waar de trouwe zielen zijn
die geheel de Uwe zijn.
Dat wij nieuw geschapen worden dat wij open velden zijn
voor de dauw van uw genade.

Paraclete, Troosteres ons gegeven in Gods naam van omhoog,
een vonkenval van nieuw leven, gloed van vlammen.
Als de wanhoop in ons woedt zalven ons uw zachte handen.

Zevenmaal, staat zwart op wit, heeft de vader U beloofd,
zoete hand op doodmoe hoofd -alle dagen van de weken
onzer jaren, zevenmaal klinkt Gij op uit onze kelen.

Koud mijn lende, zaai uw licht. Hartstocht,
wek mijn hartstocht weer, vijand dwingt mijn lichaam neer.

Jij alleen kunt hem verjagen, jij alleen mijn leidsvrouw zijn.
Jij ontvoert ons uit het kwade.

Voorbeden
Laat ons vandaag bidden voor de plekken op de wereld waar de geest van verstaan en verbinding ver te zoeken is.
We bidden voor Palestijnen en Israëliërs dat zij met behulp van ons allen een weg vinden om in vrede samen te leven.
We bidden voor mensen in vluchtelingenkampen, mensen op zoek naar een beter leven die nergens welkom zijn. Laat jouw geest van verbinding ruimte maken in landen van Europa om voorbij het eigen belang te denken.
We bidden voor een eerlijke verdeling van vaccins op deze wereld. Dankbaar dat velen van ons gevaccineerd zijn of zicht hebben op een vaccinatie zijn we ons ervan bewust dat dit voor het merendeel van de wereldbevolking niet het geval is.
We bidden voor mensen die ook in eigen land in de knel raken door wetten en regels. Dat menselijke maat ook in ons prachtige Nederland weer de boventoon gaat voeren.
Laat ons vandaag bidden voor plekken op de wereld waar de geest van verstaan en verbinding ver te zoeken is. Geest van de Eeuwige: waai, waai, waai!

Acclamatie Oh Lord hear my prayer

 

Vredeswens
Zullen we het eens proberen verbinden voorbij de woorden. Maak het maar even stil en denk aan die geest die waait en ruimte schept. Niets houdt haar tegen. Dus in haar geest van verbinding denk ik aan jou, aan jou, aan jou…. kijkend naar deze viering zijn we verbonden dwars door tijd en ruimte. Ik ben verbonden met jou en jij met mij. En ergens raken we elkaar en zijn we in de geest van God verbonden. Vrede en alle goeds.

Onze Vader
Laten we hier ook samen bidden. Ook al zijn de woorden ons soms vreemd doordat we ze samen dragen krijgen ze betekenis en zijn we meer dan alleen mijn gebed. Laat ons in het bidden van het onze vader de verbinding met elkaar, met Jezus en met de Eeuwige waarmaken.

Slotgedachte

Een oude vrouw ging vaan urenland bewegingsloos achter in de kerk zitten. Op een dag vroeg de priester haar wat God haar zoal te zeggen had.

‘Niets,’ zei de vrouw, ‘hij luistert’
‘En wat vertel jij hem dan voor bijzonders?’

‘Ik zeg ook niets,’ zei de vrouw, ‘ik luister alleen maar.’


Zegen

Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,
bij alles wat ons te doen staat,
alles wat we beleven mogen,
alles wat ons overkomt.
Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,
in het leven dat we samen delen,
zo kwetsbaar als het is.
Mogen wij vandaag
voor elkaar een zegen zijn,
in ons verschillen en ons gelijken.

Dat ons dat doet in het teken van de Geest
die met ons gaat tot in lengte van dagen.

 

***

 

We wensen u fijne pinksterdagen
vol geestkracht en ongekende mogelijkheden

 

***

 

Reageren op deze viering vinden we fijn. Dat kan via

Op dit moment missen wij de collecte als inkomstenbron.  U kunt de San Salvator blijven steunen door een bedrag over te maken op NL96 INGB 0006 0407 13 van San Salvator in Beweging.

Blijf vertrouwen, houd moed en let een beetje op elkaar
www.sansalvatorgemeenschap.nl

 

Een stem, een vuur, een spoor in de woestijn

Viering 15 & 16 mei 2021
Een stem, een vuur, een spoor in de woestijn
Voorganger: Wilton Desmense
Lectoren: Marleen Postma, Fiet Vreeburg, Yara en Kian

U kunt deze viering volgen via het YouTubekanaal van de San Salvator.
Dat kunt u vinden via de volgende link:
https://www.youtube.com/channel/UCgKq1QU2z2Iy48gT9lQ5UyQ
De viering wordt daar in de loop van zaterdag op gepubliceerd. U kunt dan de viering van dit weekend aanklikken.
De link en de YouTubeviering zijn natuurlijk ook te vinden op  
www.sansalvatorgemeenschap.nl bij de tekst van de viering. Wij wensen u een mooie viering toe.

Openingsmuziek: Exodus (met gesproken tekst)
Een stem, een vuur, een spoor in de woestijn.
Niet weten wie jij ooit zult zijn:
een god van vlees en bloed,
die naar de mensen moet,
in een tent woont bij de mensen met hun pijn.
Een handjevol, in de brandende zon
op weg naar morgen, dorstig en moe,
moet door de zee naar de toekomst toe:
niet lijken meer op waar het eens begon,
maar kijken, turen naar de horizon.

Welkom en openingsgebed
Welkom allemaal bij dit samenzijn. We begonnen met muziek uit de film Exodus en woorden die ooit gezongen werden door het Kruiskampjongerenkoor. De dagen tussen het vertrouwde dat was en het nog onbekende waar we naar uitkijken rijgen zich aaneen. De tijd lijkt verweesd en onwezenlijk. De weg vóór ons is in nevelen gehuld. Komt er nog wel een tijd van nieuwe bezieling? Tijdens de tien dagen tussen Hemelvaart en Pinksteren waren Jezus’ vrienden als wezen. Alles leek zo onwezenlijk. Wat te doen? Zij bezonnen zich op nieuwe begeestering om hen weg te voeren uit Niemandsland, voor een exodus terug de wereld in van een nieuwe werkelijkheid. Op zoek naar perspectief en durf. Waar zouden zij een nieuwe en eigen geest vandaan halen?
Lees meer →