Vieringen

Een nieuwe toekomst tegemoet

Viering 17 oktober 2020


Openingslied: Dit huis vol mensen

Welkom
Lieve mensen,
Welkom, allemaal; Welkom, ieder die thuis meedoet met deze viering, nu of op een ander moment. “Een huis vol mensen”, dat vormen we samen, waar we ook zijn. Door de tijd en de ruimte heen zijn we gemeenschap met elkaar. Dat te weten voelt als troostend en ondersteunend. Troost en steun hebben we allemaal wel eens nodig. Na de bekend geworden strengere maatregelen van deze week hebben we dat misschien wel extra nodig. Ik verzuchtte in ieder geval “hoe lang nog?”. Hoe houden we moedeloosheid, apathie en mistroostigheid buiten de deur? Waar putten we moed uit? Wat geeft ons perspectief? Het thema van vandaag sluit daar bij aan: “een nieuwe toekomst tegemoet”. Laten we onderzoeken wat de lezingen van vandaag ons daarover kunnen vertellen. Ze gaan over bevrijding en over slechte bedoelingen. Toon van Mierlo en Ria van Luijk zullen die lezingen voor ons verzorgen. Melodiek verzorgt de zang.

Laten we stil worden en ruimte maken in onszelf. Stilte en ruimte om ons te laten raken door wat we horen en zien en soms onbenoembaar ervaren.

Gebed
Jij, die we aarzelend met ontoereikende namen noemen, die ons draagt en optilt, die ons rust en kracht geeft, die ons beschermt en leidt, ben ons ook vandaag nabij. Mogen we ervaren dat Jij met ons meegaat, in vreugde en verdriet. Mogen we in deze nabijheid van elkaar weten dat Jij er bent voor ons.

Acclamatie
Heer, onze Heer, hoe zijt Gij aanwezig

Lezing uit Jesaja (45, 1-7 BGT)
451De Heer zegt: ‘Koning Cyrus, jou heb ik uitgekozen. Ik zal je beschermen. Met mijn hulp zul je heersen over andere volken. De koningen van die volken zullen hun wapens bij je inleveren. Jij zult elke stad kunnen binnengaan, geen enkele poort blijft voor jou gesloten.
2Ik zal voor je uit gaan. Ik zal de muren van de stad Babel afbreken. Ik zal de bronzen deuren kapotslaan, ik zal de ijzeren kettingen breken. 3-4Zo kom je op de donkerste plaatsen, waar je verborgen schatten zult vinden.
Dan zul je begrijpen dat ik de Heer ben, de God van Israël. Cyrus, ik heb je geroepen. Je kende mij niet, en toch heb ik jou belangrijk gemaakt. Dat deed ik voor het volk dat ik uitgekozen heb, voor mijn dienaar Israël. 5Ik ben de Heer, er is geen andere god. Je kende mij niet, en toch heb ik van jou een machtige koning gemaakt.
6Door jou zal iedereen op aarde, van het oosten tot het westen, weten dat ik de enige God ben. Ik ben de Heer, er is geen andere god. 7Ik laat het licht worden, maar ik laat het ook donker worden. Ik zorg voor vrede, maar ook voor het kwaad. Ik ben de Heer, ik doe al die dingen.’

Lied: Niemand dan Jij.

Lezing

uit het evangelie volgens Matteüs ( 22, 15 – 22 BGT)
De farizeeën maakten een plan om Jezus in de val te laten lopen. Ze hoopten dat hij iets strafbaars zou zeggen. Ze stuurden een paar van hun leerlingen naar Jezus toe, samen met een paar volgelingen van koning Herodes. Die moesten tegen Jezus zeggen: ‘Meester, u spreekt altijd de waarheid. U vertelt altijd precies wat God van ons wil. U zegt geen andere dingen om mensen een plezier te doen, of omdat u bang bent. Vertel ons daarom uw mening: Mogen wij belasting betalen aan de keizer of niet?’
Maar Jezus wist dat ze met die vraag een slechte bedoeling hadden. Hij zei: ‘Wat zijn jullie schijnheilig! Jullie willen mij in de val laten lopen. Laat mij eens een munt zien waarmee je belasting kunt betalen.’ Ze gaven hem een munt. Toen zei Jezus: ‘Wie staat er op deze munt?’ Zij antwoordden: ‘De keizer.’ Toen zei Jezus: ‘Geef aan de keizer wat voor de keizer is. En geef aan God wat voor God is.’
Ze waren erg verbaasd over dat antwoord. Ze lieten Jezus daar staan en gingen weg.

Acclamatie: Mij nabij ben Jij, mijn God

Overweging

Net een scene uit een film, vind ik. Jezus heeft net stevig opgetreden in de tempel en de boel opgeschoond: geen godslasterlijke praktijken in deze geheiligde plaats. Hij staat nu op het plein voor de tempel, omringd door de mensen die met hem optrekken. Dan komt er een groep het plein opgelopen. En je voelt de spanning, er dreigt iets. Ze zijn al snel herkenbaar. Het zijn leerlingen, vertegenwoordigers van de Farizeeën en mensen uit de kring rond koning Herodes. Kerk en staat die op hem afkomen, zou je kunnen zeggen. Jezus kan geen kant op. Hij staat op scherp, stel ik me voor. En inderdaad. Hij wordt uitgedaagd. “Mogen wij belasting aan de keizer betalen of niet?” Er bestaat geen goed antwoord op de vraag die hij krijgt voorgelegd. Als hij nee zou zeggen, is hij verdacht bij de Romeinen, bij een ja is hij verdacht onder het volk. Want daar bestaat sympathie voor de mensen die in opstand komen tegen het Romeinse gezag. Daar sta je dan! Wat moet je in zo’n situatie? In het antwoord van Jezus zie je dat hij de politieke spanning heel goed in de gaten heeft, hij is niet naïef, hij weet dat ze hem erin willen laten lopen. Hij is goed in een debat voeren. En hij heeft een innerlijke overtuiging die hem sterkt, die hem helpt te bepalen waar het om gaat: geef aan de keizer wat van de keizer is, geef aan God wat God toebehoort. “Ze waren erg verbaasd over dat antwoord”. Dat kan ik me voorstellen! “Geef aan God wat voor God is”, wat is dat dan?
De lezing uit Jesaja heeft me hoofdbrekens gekost. Waar gaat dit over? Geweld lijkt te worden verheerlijkt, God klinkt nogal heerszuchtig. Vanuit welke ervaring is deze tekst zo geschreven? Toen ik me erin verdiepte kwam ik tot de ontdekking dat dit verhaal een tweede uittocht weerspiegelt. Na de eerste uittocht uit Egypte is daar nu de tweede, uit de ballingschap in Babylon. Het is een nieuw perspectief op weg naar het beloofde land, een nieuwe toekomst, een nieuwe wereld tegemoet. Het is een verhaal over de ervaring van bevrijding. Over God, die daarin met je meegaat, je de weg wijst, die hoop en perspectief biedt en je niet loslaat, NOOIT. Het woord “bevrijding” kan dan misschien een sleutelwoord worden voor ons, een woord dat inspireert en richting geeft voor hoe we naar onszelf kijken, naar onze omgang met anderen en met de aarde. Bevrijding van wat vastzet, omklemt, schade berokkent.
In de Matteüslezing gaat het er ook om aan welk beeld we ons willen spiegelen. Aan dat van de keizer, een mens als wij, erop uit mensen te onderwerpen? Of willen we zijn zoals we bedoeld zijn, beeld en gelijkenis van God? Zou dát bedoeld kunnen worden met “geef aan God wat voor God is”?  Maken we de keuze om bevrijdend in het leven te staan? Onszelf te bevrijden van wat ons klein maakt en houdt en vanuit onze kracht en vanuit hoop en vertrouwen gaan leven; zien hoe we anderen klein maken en houden en hen gaan bevestigen; ervaren hoe we de aarde en al wat daar leeft kunnen behoeden voor vernietiging en daar onze bijdrage aan leveren? Als we vanuit die keuze op weg gaan, ieder met onze eigen mogelijkheden, gesteund door elkaar en gedragen door dat- of diegene die groter is dan wijzelf, zou dat geen perspectief bieden op een nieuwe toekomst, een nieuwe wereld?

Geloofslied: Ik zoek bij jou naar toevlucht voor mijn ziel.

Voorbeden Laten we bidden.
We bidden voor ieder die getroffen wordt door het covid-virus of de coronacrisis en nu extra kwetsbaar is. Getroffen door ziekte en soms een moeizaam herstel; er is behoefte aan contact; er is eenzaamheid, er zijn zorgen om het voortbestaan van werk. Dat er mensen zijn die aandacht voor hen hebben, dat we aandacht hebben voor elkaar. Aandacht voor ieders kwetsbaarheid en verlangen naar bevrijding.
We bidden voor ieder die kansen biedt aan kinderen en volwassenen die te weinig kansen krijgen. Bidden we vandaag speciaal voor alle broeders en zusters die zich wereldwijd inzetten om kinderen en volwassenen te scholen en zo perspectief te bieden.
We bidden voor de aarde. Dat zij behouden blijft en dat wij daaraan ons steentje bijdragen. Dat de mensen die een nieuwe economie voorstaan en die pleiten voor sociaal economische rechtvaardigheid en duurzaamheid, gehoor vinden.
We bidden voor de zieken onder ons; voor wat er leeft in ons hart aan vragen, zorgen, pijn;
Bidden we voor hen die er niet meer zijn en die blijvend met ons meegaan. Dat zij geborgen zijn in Jouw naam. Vandaag noemen we met name Leo Collard.

Acclamatie: Leven weet wegen uit de diepte van de dood

Tafelgebed
Gezegend Jij,
bron van hoop
die vrijheid schept
die warmte geeft
die voelbaar in ons midden
er wil zijn
voor elke kleine en grote mens

Gezegend Jij,
bron van leven
die ruimte schept
die liefde geeft
die als een kracht in ons,
ons doet opstaan
voor vrede en gerechtigheid

Gezegend Jij,
bron van moed
die kansen schept
die toekomst geeft
die ogen opent
om te zien wat ons te doen staat,
werken aan jouw wereld
van menswaardigheid.

Gezegend jij,
tot ons gekomen
in Jezus van Nazareth,
belichaming van hoop,
leven en toekomst,
die jouw woorden sprak,
die jouw daden deed,
om licht te zijn,
om mens te zijn,
om God te zijn,
om goed te zijn, voor elke mens.

Hij gaf zijn liefde tot het uiterste toe.
Op de avond voor zijn sterven,
nam Hij brood in zijn handen,
sprak een dankgebed,
brak het,
gaf het aan zijn vrienden en zei:
ontvang en eet dit brood,
als teken van mijn leven,
gebroken en gedeeld,
ter wille van u.

Ook nam hij de beker
liet hem rondgaan en zei:
neemt deze beker en drinkt er uit
samen aan dezelfde tafel.
Zo zal er vrede komen in stad en land.
Blijf dit doen om mij te gedenken.

Zo willen wij leven,
in zijn geest,
zodat er lente komt voor iedereen,
een wereld vol hoop,
vertrouwen en medemenselijkheid.

Zo willen wij bidden,
als broers en zussen van elkaar,
de woorden die Jezus ons gegeven heeft:

Onze Vader, die ….

Vredewens en vredeslied:
Vrede voor jou en alle goeds je vrienden.

Communielied: Die Gij geteld hebt,

Slotgedachte  
Als slotgedachte een Afrikaans sprookje:
Er heerste eens in een land ten zuiden van de Sahara een grote droogte. Het gras van de steppe kwijnde weg. De dieren vonden geen water meer. De woestijn rukte op.

Zelfs dikke bomen en struiken die de droogte gewend waren, zagen hun einde naderen.

Bronnen en rivieren waren allang opgedroogd. Slechts één enkele bloem overleefde de droogte. Ze groeide dichtbij een heel kleine bron.

Maar ook de kleine bron was de wanhoop nabij. Vol droefheid vroeg zij zich af: “Waarom doe ik al die moeite voor één enkele bloem, terwijl alles in het rond verdort?”

Toen boog een oude knoestige boom zich over de kleine bron en zei: “Lieve kleine bron, niemand verwacht van jou dat je de hele woestijn groen en levend maakt. Jouw taak is het één enkele bloem leven te schenken, meer niet.
(Verhaal uit: ‘Ontdek het onbekende’, bezinningsboekje Missio België)

Zegen
Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,
bij alles wat ons te doen staat,
alles wat we beleven mogen,
alles wat ons overkomt.
Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,
in het leven dat we samen delen,
zo kwetsbaar als het is.
Vragen we daartoe de zegen van die wij noemen
Vader en Moeder, Zoon en heilige Geest.
Amen.
Bron: zie https://zielgaattevoet.nl/zegenwensen

Slotlied: Een mens te zijn op aarde

Klaar voor het feest?

SAN SALVATORGEMEENSCHAP
DATUM 10 & 11 oktober 2020 |Franneke Hoeks


Welkom
Dag lieve mensen. Of je deze viering leest, via je telefoon, TV of computer kijkt, fijn dat je op deze manier even ruimte maakt voor bezinning, verhalen, stilte, muziek en gebed.  Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik snak naar het moment dat ik vrienden, vriendinnen, familie, bekenden en onbekenden weer onbevangen kan ontmoeten. Ik ben wel kaar voor een feestje, maar ik weet ook dat dat feest van face to face ontmoeten nog wel even op zich laat wachten.
Vandaag luisteren we naar woorden van Jezus. Hij vertelt over een feest dat niet loopt zoals gepland. Via dit verhaal wil Jezus ons iets duidelijk maken over het rijk van God, het visioen waar het goed leven is voor alles en iedereen. Het is een beetje een schurend verhaal, maar dat past misschien wel bij deze ingewikkelde tijd.
Aan het “feestverhaal” gaat een lied, een psalm, vooraf.  Hier klinken woorden die ouder zijn dan de verhalen van en over Jezus. Woorden die gaan over ups, downs en staande blijven in weerbarstige omstandigheden.
Deze online viering is een ontdekkingstocht naar zin en betekenis voor ieder van ons. Wat we oppikken uit deze verhalen zal voor iedereen anders zijn. En toch hoop ik dat we ons in dit moment van vieren ook verbonden weten in en door de Eeuwige.

Gebed
Eeuwige,
jij die mensen koestert,
draagt in de palm je jouw hand
maak ons ontvankelijk
voor jouw aanwezigheid
in de wereld
in mensen
in onszelf.

Bij de verhalen 
We lezen vandaag twee Bijbelverhalen. Verhalen die vandaag in veel kerken klinken. Eeuwenlang vonden mensen troost en steun in deze teksten.  Ze klinken hier bij San Salvator en worden gelezen vanuit verschillende huizen in de stad. Dat ook wij vandaag wijsheid, troost en moed mogen vinden in deze woorden.

We lezen Psalm 23  

De Heer is mijn herder,
het ontbreekt mij aan niets.
Hij laat mij rusten in groene weiden
en voert mij naar vredig water,
hij geeft mij nieuwe kracht
en leidt mij langs veilige paden
tot eer van zijn naam.
Al gaat mijn weg
door een donker dal,
ik vrees geen gevaar,
want u bent bij mij,
uw stok en uw staf,
zij geven mij moed.
U nodigt mij aan tafel
voor het oog van de vijand,
u zalft mijn hoofd met olie,
mijn beker vloeit over.
Geluk en genade volgen mij
alle dagen van mijn leven,
ik keer terug in het huis van de Eeuwige
tot in lengte van dagen.

Bezinning
Ik had het even zwaar toen de berichten kwamen dat het niet goed gaat met het aantal besmettingen in ons land. We kregen het dringende adviezen om weer thuis te werken, maar drie mensen thuis te ontvangen, mondkapjes in openbare ruimtes te dragen en minder bezoekers in kerken en theaters toe te laten.
De moed zakte me in de schoenen. En ik ga het doen hoor! Omdat ik me verantwoordelijk voel. Ik ga dit allemaal doen omdat ik zorgdraag voor anderen. Dat geldt in praktische zin voor mijn naasten, maar in een groter verband ook voor wie ik niet ken. Als een ding de afgelopen maanden duidelijk is geworden dan is het wel dat niemand een eiland is en dat we vooral saamhorigheid nodig hebben. 
Het is goed dat veel mensen: ik, u, jij, proberen ons steentje bij te dragen. Maar wat als we het even niet meer zien zitten? Gewoon omdat we zoveel dingen die het leven de moeite waard maken missen.
Toen ik de tekst van psalm 23 las als voorbereiding op deze viering, liepen de tranen over mijn wangen. Ik voelde me gezien en gedragen door het lezen van deze woorden. Het gevoel dat je gezien wordt door iets wat groter is dan wij allemaal samen. Dat voelt voor mij als troost en steun nu ik door de corona omstandigheden zelf maar heel weinige mensen zie.
Toen ik de foto van deze jongen met een geitje in zijn handen zag, voelde dat als een troostende eyeopener. Verfrissend. Bemoedigend. Waarom zou de Eeuwige niet jong en onbevangen mogen zijn. Trots en blij met het jonge leven dat op handen wordt gedragen.
Het besef, dat ik, u, jij en al wat leeft gekoesterd wordt, geeft me kracht. Omdat ik niet alleen ben. Omdat er verbinding is met het dat wat ik God noem.  Vanuit die verbinding ontstaan draadjes, linkjes en connecties met anderen, met jullie. Als ik dát kan voelen, leef ik op en kan ik verder wat de toekomst ook brengen zal.

Lied
Wat eeuwen her begonnen is, dat oude woord is goed,
het wordt door pijn en hechtenis  een woord van vlees en bloed.

We lezen Mattheüs 22:1-14
Daarop vertelde Jezus hun opnieuw een gelijkenis: ‘Het is met het koninkrijk van de hemel als met een koning die een bruiloftsfeest gaf voor zijn zoon.  Hij stuurde zijn dienaren eropuit om de bruiloftsgasten uit te nodigen, maar die wilden niet komen. Daarna stuurde hij andere dienaren op pad met de opdracht: “Zeg tegen de genodigden: ‘Ik heb een feestmaal bereid, ik heb mijn stieren en het mestvee laten slachten. Alles staat klaar, kom dus naar de bruiloft!’” Maar ze negeerden hen en vertrokken, de een naar zijn akker, de ander naar zijn handel.
De overigen namen zijn dienaren gevangen, mishandelden en doodden hen. De koning ontstak in woede en stuurde zijn troepen eropaf, hij liet de moordenaars ombrengen en hun stad in brand steken. Vervolgens zei hij tegen zijn dienaren: “Alles staat klaar voor het bruiloftsfeest, maar de gasten waren het niet waard genodigd te worden. Ga daarom naar de toegangswegen van de stad en nodig voor de bruiloft iedereen uit die je tegenkomt.”
De dienaren gingen de straat op en brachten zo veel mogelijk mensen samen, zowel goede als slechte. En de bruiloftszaal vulde zich met gasten voor de maaltijd. Toen de koning binnenkwam om te zien wie er allemaal aanlagen, zag hij iemand die zich niet in bruiloftskleren gestoken had, en hij vroeg hem: “Vriend, hoe ben je hier binnengekomen terwijl je niet eens een bruiloftskleed aanhebt?” De man wist niets te zeggen. Daarop zei de koning tegen zijn hofdienaars: “Bind zijn handen en voeten vast en gooi hem eruit, in de uiterste duisternis, waar men jammert en knarsetandt. Velen zijn geroepen, maar slechts weinigen uitverkoren.”’

Bezinning
Deze parabel schuurt. Niks poezieplaatjes maaltijd waar alles pais en vree is. En toch voelt het ook als een verhaal van nu. Een uitnodiging die wordt genegeerd. Dat klinkt als een dringend advies. Ik denk dat we inmiddels allemaal wel weten hoe ingewikkeld adviezen zijn en hoe verschillend mensen daarop reageren. Een advies is immers een advies. Dan hoef je het niet te doen. Wie is de overheid, wie is de koning om mij iets op te leggen?  Het klinkt een beetje als Nederland in coronatijd waar spanningen oplopen.
Dan zo lijkt de koning in ons verhaal te denken, moeten we het maar proberen met mensen die wel gehoor geven aan de uitnodiging. Ook dat blijkt nog niet zo eenvoudig. Blijkbaar gelden er in dit verhaal kledingvoorschriften. Opeens zag ik een zaal vol mensen met mondkapjes voor me. Mond- neusmaskers als feestkleding ook al is het geen pretje om zo’n masker te dragen.
Degene die uit de toon valt wordt aangesproken. Waarom doe jij niet mee? Op zich houd ik wel van eigenzinnigheid, zeker als het om kleding gaat. Blijkbaar wordt er van de gasten van dit feest gevraagd om zich aan te passen. Omdat het moet, omdat het nodig is…het waarom blijft in dit verhaal buitenbeeld. Toch is zo belangrijk dat als je niet mee doet en geen goede reden hebt om niet mee te doen dit tot repercussies lijdt.
Velen zijn geroepen, maar slechts weinigen uitverkoren.  Dit is een mysterieuze afsluiting van een verhaal die voor mij schuurt. Ik hoop dat het goede leven voor allen juist iedereen ten deel zal vallen. Het visioen van de wereld om gekeerd is in mijn ogen juist de ruimte waarin tegenstelling weg vallen en er nieuwe gezamenlijkheid ontstaat.  Dat past bij die hoedende, dragende kracht die we in de eerder psalm mochten ontmoeten. Een god die vreugde schenkt, ons thuis laat komen bij onszelf, bij elkaar en bij wie hij of zij ook mag zijn.

Lied
Gij zijt de lucht om mij heen
Ik adem U in anders sterf ik.
Ik sla U om als een mantel
en ik weet dat Gij nooit verslijt.

Voorbeden
Goede God, jij die ons draagt in onzekere tijden,
wij bidden in dit weekend van coming-out dag voor de LHBTi gemeenschap. Dat wij samen zorgen voor een wereld waarin veelkleurigheid in liefhebben tot kracht wordt.

Goede God, jij die voor ons bent als stok en staf,
wij bidden voor sterke en wijze leiders in ons land en in de wereld. Dat zij mensen weten te raken om het juiste te doen.

Goede God, jij die voor ons bent als levensvreugde,
wij bidden voor iedereen die in deze coronatijd het contact met anderen mist. Dat wij ondanks alles het zoeken naar verbinding nooit opgeven.

Onze vader verborgen
Onze vader verborgen
uw naam worde zichtbaar in ons,
uw koninkrijk kome op aarde,
uw wil geschiede, een wereld
met bomen tot in de hemel,
waar water schoonheid en brood,
gerechtigheid is en genade –

Waar vrede niet hoeft bevochten,
waar troost en vergeving is
en mensen spreken als mensen,
waar kinderen helder en jong zijn,
dieren niet worden gepijnigd,
nooit één mens meer gemarteld,
 niet één mens meer geknecht.
Doof de hel in ons hoofd
leg uw woord op ons hart
breek het ijzer met handen
reek de macht van het kwaad.
Van U is de toekomst kome wat komt.

Slotgedachte
Dit mens-zijn is een soort herberg.
Elke ochtend weer nieuw bezoek.
Een vreugde, een depressie,
een benauwdheid, een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.
Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij,
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.
Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…
De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een lach
en vraag ze om erbij te komen zitten.
Wees blij met iedereen die langskomt,
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

Rumi
Tot besluit
We gaan dit moment van vieren en verbinding afsluiten.  Fijn dat u er was.  We gaan een nieuwe week in. Nieuwe cijfer, nieuwe ontwikkelingen. We gaan het doen. We zetten onze deur open en kijken wat de komende dagen ons brengen we doen dat in verbondenheid met elkaar en met de Eeuwige.

***

Reageren op deze viering vinden we fijn. Dat kan via
de website www.sansalvarorgemeenschap.nl Onder de tekst van de viering is gelegenheid om een reactie achter te laten.
door een mailtje te sturen naar info@sansalvarorgemeenschap.nl
Op dit moment missen wij de collecte als inkomstenbron.  U kunt de San Salvator blijven steunen door een bedrag over te maken op NL96 INGB 0006 0407 13 van San Salvator in Beweging.
Blijf vertrouwen, houd moed en let een beetje op elkaar
www.sansalvatorgemeenschap.nl



Geloven in de wijngaard

SAN SALVATORGEMEENSCHAP 
3 oktober 2020

Voorganger: Tony de Meulder 
Melodiek o.l.v. Hans Waegemakers | Piano: Coby Wagemans | Dwarsfluit Maria Werner

Openingslied: De vreugde voert ons naar dit huis (155)

De vreugde voert ons naar dit huis,
waar ‘t Woord aan ons geschiedt.
God roept zijn naam over ons uit
en wekt in ons het lied

Dit huis van hout en steen
dat lang de stormen heeft doorstaan,
waar nog de wolk gebeden hangt
van wie zijn voorgegaan.

Dit huis dat alle sporen draagt
van wie maar mensen zijn,
– de pijler die het alles schraagt,
wilt Gij die voor ons zijn?

Zal dit een huis, een plaats zijn waar
de hemel open gaat,
waar Gij ons met uw eng’len troost,
waar Gij u vin den laat?

Onthul ons dan uw Aangezicht,
uw Naam die mét ons gaat,
en heilig ons hier met uw licht,
uw voorbedachte raad.

Vervul ons met een nieuw verstaan
van’t woord, waarin Gij spreekt, 
en reik ons zelf als leeftocht aan
het Brood, dat Gij ons breekt.

Welkom

Iedereen van harte welkom in deze mooie ruimte.
Dit huis van hout en steen, dat lang de stormen heeft doorstaan, waar nog de wolk gebeden hangt van wie zijn voorgegaan. Vandaag staat in de lezingen de wijngaard centraal. We horen hoe jammer het wel is dat mensen die wijngaard vaak verwaarlozen of hem onrechtmatig in bezit willen nemen. De wijnbouwers worden vergeleken met het volk van God. Wij allemaal krijgen het hoederecht over de wijngaard die onze wereld is en ook daar loopt er heel wat mis. Jezus vraagt ons om niet hebberig en egoïstisch met deze wereld om te gaan. Hoe is het met jouw wijngaard? Hoe het moet, toont Jezus ons in zíjn manier van leven. Vanavond gaan wij samen vieren en luisteren naar verhalen en gebaren uit de traditie.

Maken wij het een moment stil om onze gedachten en gebeden op Gods hoogte te brengen.

Openingsgebed

Eeuwige Jij, die naar ons omziet en ons medeverantwoordelijk hebt gemaakt voor het wel en wee van onze naasten, laat jouw vuur van liefde dat Jij in ons hebt gelegd, nooit doven.
Wakker het aan, doe ons steeds intenser verlangen naar wat goed is.
En herinner ons eraan dat wij daaraan samen moeten bouwen,
zoals het ons werd voorgedaan door Jezus, jouw Zoon. Amen.

Acclamatie: Wek uw kracht en kom ons bevrijden

Eerste lezing: Jesaja 5. 1-7 

Ik wil zingen voor mijn vriend, zingen het lied van mijn vriend en zijn wijngaard. Mijn vriend had een wijngaard, die lag op een vruchtbare helling. Hij spitte hem om en maakte hem vrij van stenen, hij plantte er uitgelezen wingerden; in het midden bouwde hij een toren en hij kapte er een perskuip uit. Toen hoopte hij druiven te krijgen, maar de wijngaard gaf enkel wilde vruchten. En nu, inwoners van Jeruzalem, mannen van Juda, nu moet gij de rechters zijn over mij en mijn wijngaard! Wat had ik nog meer kunnen doen voor mijn wijngaard en heb ik voor hem niet gedaan? Ik had op druiven gehoopt! Waarom geeft hij mij wilde vruchten? Ik zal u dan nu vertellen, wat ik ga doen met mijn wijngaard. Ik haal zijn omheining weg, dat hij kaalgevreten kan worden. Ik maak zijn muren stuk, dat hij platgetrapt kan worden. Ik maak van hem een verwilderd stuk grond; hij wordt niet langer gesnoeid en met geen hak meer bewerkt; distels en dorens schieten er op, en aan de wolken verbied ik hun regen op hem te laten vallen. De wijngaard van de Heer der hemelse machten is het huis Israël.

Lied: Dat duren zal, zolang er leven is (247)

Dat duren zal, zolang er leven is,
de hang naar kwaad,
de zuigkracht van de zonde,
de diepe trechter van de duisternis
waar zelfs geen sprankje licht
meer wordt gevonden –
dat aan dit noodlot
geen ontkomen is:
wie heeft die droom
ons op het hart gebonden?

Wie haalt ons uit dit lichaam
van de dood? Van goede wil
ten kwade opgeschreven,
beul ik mij af om liefde,
taal en brood, zoek witte plekken
om mij prijs te geven,
vind enkel zwaarte,
stenen in mijn schoot –
er moeten wenken zijn van ander leven.

Maar dan scheurt Gij
het handvest van de doem
aan flarden. En uw geest
begint te waaien, vaagt onze
dromen weg, de hemel schoon
en voor de haan het morgenlicht
kan kraaien zijt Gij al bezig
om de witte bloem
van uw genade in ons uit te zaaien.

EVANGELIE           Mt., 21, 33-43

In die tijd sprak Jezus tot de hogepriesters en de oudsten van het volk: “Luistert naar deze gelijkenis: Er was eens een landeigenaar die een wijngaard aanlegde; hij zette er een heining omheen, hakte een wijnpers erin uit en bouwde een wachttoren. Daarop verpachtte hij hem aan wijnbouwers en vertrok naar den vreemde. Toen de tijd van de oogst gekomen was, zond hij zijn dienaren naar de wijnbouwers om de opbrengst in ontvangst te nemen. Maar de wijnbouwers grepen zijn dienaren vast. Zij mishandelden de een, doodden de ander en stenigden een derde. Daarop zond hij andere dienaren, talrijker dan de eersten; maar zij behandelden hen op dezelfde manier. Ten slotte stuurde hij zijn zoon naar hen toe, in de veronderstelling dat zij zijn zoon wel zouden ontzien. Maar toen de wijnbouwers de zoon zagen, zeiden ze onder elkaar: “Dat is de erfgenaam; vooruit, laten we hem vermoorden en ons zijn erfenis toeëigenen.” Ze grepen hem vast, wierpen hem de wijngaard uit en doodden hem. Wanneer nu de eigenaar van de wijngaard komt, wat zal hij dan wel met die wijnbouwers doen?” Ze antwoordden Hem:

“Hij zal die misdadigers een ellendige dood doen sterven en zijn wijngaard zal hij aan andere wijnbouwers verpachten, die hem de opbrengst op de vastgestelde tijd zullen afdragen!” Toen sprak Jezus tot hen: “Hebt gij nooit in de Schrift gelezen: De steen die de bouwlieden hebben afgekeurd, is juist de hoeksteen geworden. Op last van de Heer is dat gebeurd en het is wonderbaar in onze ogen. Daarom zeg Ik u: Het Rijk Gods zal u ontnomen worden en gegeven aan een volk dat wel de vruchten daarvan opbrengt.”

Evangelieacclamatie: Blijf niet staren op wat vroeger was (82)

Blijf niet staren op wat vroeger was,
sta niet stil in het verleden.
“Zie,” zegt Hij, “Ik ga iets nieuws beginnen.”
Het is al begonnen, merk je het niet?

Overweging 

Zin om te wijnen? Zomaar een gedachte die bij mij opkomt als ik het prachtige verhalen  hoor over de wijngaard bij profeet Jesaja en bij Matteus.

Zin om te wijnen!
Een uitdrukking die Meijlandjes in het leven hebben geroepen.
Heel toepasselijk in deze tijd.

Het is oktober de wijnpluk is volop bezig. De tienduizenden hectare wijngaard in Europa krijgen alle zorg en aandacht, en de kwaliteit van de oogst wordt letterlijk en figuurlijk gewikt en gewogen. Precies in deze tijd horen we zowel in de eerste lezing bij Jesaja als in het evangelie een parabel over een wijngaard. Meer tijdgebonden kan het niet zijn.

‘Ik wil zingen voor mijn vriend, zingen het lied van mijn vriend en  zijn  wijngaard’, klinkt het in de eerste lezing, en dat lijken heel vrolijke woorden. Want wie gaat er nu een lied zingen over een wijngaard die er niets van terecht heeft gebracht? Maar heel merkwaardig: dat blijkt inderdaad zo te zijn voor de wijngaard van die vriend: hij heeft alleen maar wilde vruchten voortgebracht.

Hoe anders is de wijngaard in de parabel van het evangelie: die is zeer vruchtbaar geweest.

Maar gaat het in het in de lezingen echt over een wijngaard zoals wij die vandaag kennen? Ik denk dat het over een ander soort wijngaard gaat. Het gaat over de mens in de wijngaard van God, de wereld waarin wij leven, hier en nu! Hierover door mijmerend stel ik mij de vraag: Wat brengt de mens er in die wijngaard van terecht?

Klinkt het lied over onze wijngaard vrolijk of klinkt het somber? Hangt dat af van hoe ik mij gedraag in de Gods wijngaard en de  van de wereld waarin ik leef? Die wijngaard die wij ook misschien wel de nieuwe wereld mogen noemen.

Hoe zorg ik, jij, u voor de aarde?

Zorg ik vol liefde voor de aarde die we van God in bruikleen hebben gekregen, of is de aarde aan ons onderworpen?

Is het alleen maar streven naar een hoge opbrengst van wat we gezaaid, geplant en  geïnvesteerd hebben. Is onze aarde een oord van vreugde dat we vol respect behandelen, of is ze een verwilderd stuk grond vol distels en doornen?

Hoe zorg ik voor mijzelf? Hoe gaan ik om met mijn medemensen, die ten diepste broers en zussen van mij zijn?

Zijn wij, ben ik zoals de wijnbouwers die zich willen meester maken van wat niet van hen is, en die daarbij niets uit de weg gaan? Hoe kunnen wij geloofsgemeenschap zijn? Wat is kerk-zijn in 2020 ten tijde van het coronavirus?

Ben ik ongerust? Ben ik angstig?

Of doen we alsof er niets aan de hand is, zoals bijvoorbeeld in Tilburg bij de voetbalwedstrijd van vorige week. Of zoals president Trump die nu toch besmet is met het coronavirus, ondanks dat hij zegt dat het maar een eenvoudig griepje is.

Doen wij net alsof alles en iedereen van ons is, en alleen wij mensen het voor het zeggen hebben?

Zijn wij mensen die profiteren van de goedheid, de mildheid, de dienstbaarheid van anderen om onze eigen zin te doen, ook al gaat dat ten koste van eerlijkheid en gerechtigheid?

Want dat is wat de wijnbouwers in het evangelie doen: ze profiteren van de goedheid en de mildheid van de landeigenaar, en van de dienstbaarheid van de dienaren en de zoon. Die zijn toch maar in de minderheid, en ze denken helemaal niet aan geweld.

Ik denk dat we heel goed weten wie in de eerste lezing de man is die over de wijngaard van zijn vriend wil zingen, en wie in het evangelie de landeigenaar is: dat is Hij wiens naam is Ik zal er zijn voor jou. En de wijngaard waarover Hij een mooi lied  zou willen zingen, is de wijngaard van zijn Rijk van liefde en van vrede, een nieuwe wereld waarin en waaraan wij, mensen, mogen meewerken. Dat die nieuwe wereld komen zal. Een wereld waar we zowel leraar, als leerling zijn voor elkaar.

Dat we zijn handen willen zijn om te werken in zijn wijngaard van liefde en vrede. Dat ik, u, jij mag leren om zijn ogen te worden om te zien waar nood is. Dat we zijn hart willen zijn om vol liefde om te gaan met elkaar, zoals Hij omgaat met ons: vol eindeloze liefde in zijn heerlijke wijngaard van liefde en vrede.

Zin om te wijnen? Ja, in zo’n wijngaard kun je niet anders of je nu wil of niet.

Amen. 

Geloofslied: Hoor, maar ik kan niet horen (83)

Hoor. Maar ik kan niet horen.
Mijn oren dichtgestopt.
Mijn adem opgekropt.
Mijn hart van leegte zwaar.
Ik ben nog niet geboren.
Ik ben niet. Niet waar.

Hoor, Maar ik wil niet horen.
Zou ik uw woord verstaan,
ik moest uw wegen gaan,
U volgen hier en nu.
Ik durf niet zijn geboren
en leven toe naar U.

Hoor, roept Gij in mijn oren
en jaagt mijn angst uiteen.
O stem door merg en been
verwek mij uit het graf,
uw mens opnieuw geboren –
o toekomst, laat niet af.

Instrumentale muziek | Tafel van breken en delen

Voorbede

– Bidden we voor allen samenkomen rond het woord en de tafel van de Heer. Dat zij Jezus mogen zien als de hoeksteen en samen met Hem het bouwwerk vormen, waar licht en ruimte is voor iedereen.

– Bidden we voor onze geloofsgemeenschap. Dat wij mogen groeien in goedheid en liefde en dat mensen zich geroepen mogen blijven voelen om mee te bouwen aan een levendige Kerk van morgen.

– Bidden we voor allen die zich buitengesloten voelen. Dat zij mogen ondervinden dat heel wat mensen bereid zijn zich, met hart en ziel in te zetten, voor mensen die het minder goed hebben of voor mensen die zich niet zo goed in hun vel voelen.

Acclamatie: Laat onze woorden stijgen (125)

                      Gedenk ons hier bijeen (246)

Tafelgebed

Gezegend zijt Gij, lichtende God boven onze woorden uit moeder, vader, Geest, bron van leven.
Gezegend om het licht van dag tot dag om het goede wijde Brabantse land stromen water, ruimte, uitzicht, zon en maan.
Gezegend om deze, onze aarde met alle lieve mensen die er op wonen. Wek Uw kracht in ons dat wij haar behoeden en dienen en voor de toekomst bewaren.
Gezegend zijt Gij om Uw licht dat in deze wereld is in mensen die het bewaren en doen goed tegen kwaad licht dat standhoudt, vuur dat niet uitdooft.
Gezegend zijt Gij om de vrede die Gij geeft aan allen die gestorven zijn die leven in Uw licht die zijn opgestaan zonder dood zonder duisternis.
Gezegend Gij om de kennis en de volharding waarmee gevochten wordt tegen de dood in ziekenhuizen, op onbekende plaatsen door mensen die niemand kent dan Gij alleen.
Gezegend gij om de liefde waarmee stervenden en ongeneeslijk zieken worden omringd om al het goede dat gedaan wordt.
Gezegend om onze ouders die ons het leven gaven en die naar eer en geweten hebben voorgedaan hoe het leven goed geleefd kan worden.
Gezegend om onze kinderen en al onze vrienden die ons dagelijks omringen, om allen, die licht en vrede uitstralen in voor- en tegenspoed.
Gezegend en onvolprezen voor alom die ene mens, Jezus van Nazareth, liefste der mensen omdat hij vol was van Uw Geest. Die op de laatste avond van zijn leven brood nam en zei: dit ben ik ten voeten uit: gebroken brood. Neemt en eet en leef zoals ik gedaan heb als kinderen van het licht. Voor altijd trek ik met jullie mee. Blijf mij gedenken.
Ook de beker liet hij rondgaan  en zei: drink uit deze beker, want dit is mijn bloedeigen leven voor jullie geluk gegeven. Doe ook dit tot mijn gedachtenis.
Gezegend ben jij hier die klein of groot ongezien en ongeweten kracht uitstraalt en net als hij over water kunt gaan  om anderen te redden die iedere morgen opnieuw weet te verrijzen om te leven in het licht.
Gezegend wij allen hier als we de stilte liefhebbende zachte bries  boven op de bergen samen met hem kunnen bidden:

Onze vader 

Vredeswens (geen handen geven!) 

Eeuwige, de wereld is jouw wijngaard
en Jij wilt dat die vruchten voortbrengt,
vruchten van vrede en geluk voor alle mensen.
Geef ons daartoe jouw vrede
opdat wij die aan elkaar zouden doorgeven.
Geven wij die vrede aan elkaar door.

Vredeslied:  Shalom Aleichem (173 a capella)

Uitnodiging aan de tafel van Brood en Wijn

Lied: Waar twee of drie mensen (293)

Waar twee of drie mensen
elkaar vrede wensen
en hartelijk delen
de beker, het brood,
ontvouwt zich voor velen
een spoor van verbinding.
De weg van de eenling,                            
dat voetspoor loopt dood.

Wie liefde verkiezen,
wie durven verliezen
zichzelf aan een naaste,
zij bieden ons zicht.
Zij helpen verhaasten
Gods rijk met zijn zegen.
Zij wijzen de wegen
die gaan naar het licht.

De mensen die jaren
zo hecht samen waren
verduren de tijden,
niets drukt hen teneer.
De beker van lijden
is samen gedronken.
De pijn is verzonken,
de dood is niet meer.

Zo heeft wie alleen was
weer richting gevonden:
weg van de Messias,
voor eeuwig een band,
Aan liefde als opdracht
heeft hij ons gebonden.
Wat zacht is, krijgt daadkracht.
Wij zijn in Gods hand.

Laten we nu eten van dit Brood en deze Wijn

Gebed:

God, Jij hebt jouw wijngaard toevertrouwd aan de wijnbouwers.
Aan ons heb Jij jouw wereld gegeven om er een vredevolle plaats van te maken waar het goed is om te wonen.
Begeester ons, zodat wij nooit ophouden geweldloos te strijden voor de vrede, in navolging van Jezus, jouw Zoon en onze Broeder. Amen.

Mededelingen:  

Slotgedachte: De vruchten van het Rijk

De aarde is niet ons bezit. We hebben ons leven niet in de hand. Als mens op deze aarde zijn we een voorbijganger. In de korte tijd die ons is toegemeten hebben we de taak goede vruchten te dragen. De waarde van ons leven wordt niet bepaald door het bezit dat we vergaren. Het enig belangrijke is wie we als mens zijn.
Ons leven is goed voor zover we bijdragen aan het geluk en het welzijn van anderen. Ons leven is waardevol, als we al het mogelijke doen om van onze aarde een paradijs te maken.
We zijn als pachters in de wijngaard. De opbrengst komt ons niet toe, maar aan hen die met ons leven en die na ons de aarde bewonen.
We worden uitgenodigd om ons steentje bij te dragen aan het bouwwerk van het Rijk van God.
De hoeksteen hiervan is de man van Nazareth. Verzameld rondom Hem en in navolging van Hem, kan ons leven blijvend goede vrucht dragen, tot opbouw van mens en wereld.

Wim Holterman osfs

Wegzending en Zegen

Wij worden telkens opgeroepen om met liefde mee te bouwen aan een wereld van vrede. Moge onze wijngaard goede vruchten voortbrengen. Op Gods zegen kunnen wij alvast rekenen:
de Vader, de Zoon en de H. Geest. Amen.

Slotlied: De boom is de aarde dankbaar (266)

De boom is de aarde dankbaar
dat hij diep in haar wortelt.
De vogel is dankbaar de boom
dat hij hoog in hem nestelt.
Dankbaar het water de wolken
dat het mag vallen en stromen:
en de mensen dat zij het drinken
dat wij nog leven dat het nog stroomt dat wij het drinken
dat wij nog leven dat het nog stroomt dat wij het drinken.

De zon is de wereld dankbaar
dat zij zó naar hem uitziet.
De mensen zijn dankbaar de zon
dat hij rood uit de nacht komt.
Dankbaar het koren de akker
dat het mag kiemen en dragen:
en hun kinderen dat ze het eten
dat wij nog leven dat het nog draagt dat wij het eten
dat wij nog leven dat het nog draagt dat wij het eten.

Oh mensheid, begroet de liefde
dat wij heden nog leven.
Zaai sterren van liefde, een tuin
waar jij morgen zal leven.
Liefde je bed en je tafel
dat het mag lukken en duren:
en de sterren dat zij het zingen
dat wij nog leven dat het nog duurt dat wij het zingen
dat wij nog leven dat het nog duurt dat wij het zingen.

++++

Reageren op deze viering vinden we fijn. Dat kan via

Op dit moment missen wij de collecte als inkomstenbron.
 U kunt de San Salvator blijven steunen door een bedrag over te maken op
 NL96 INGB 0006 0407 13 van San Salvator in Beweging.

Vrede verbindt verschil 

Zondag 27 september 2019
Gezamenlijke Viering San Salvator Gemeenschap en protestantse gemeente ‘s-Hertogenbosch

Hier vind je de link naar de opgenomen viering (de eerste 20 minuten is er jammer genoeg geen geluid)

Voorgangers: pastor Franneke Hoeks en dominee Erica Scheenstra
Ouderling: Arma Kooiker
Lectoren: Anita van den Berg & Karel Bierlaagh
Organist: Jamie de Goei
Muzikale medewerking: Melodiek o.l.v. Marcel van der Maeden
Pianist: Coby Wagemans | fluit; Maria Werner

Welkomstwoord -ouderling van dienst
Stilte voor persoonlijk gebed
Lied Hier wordt een huis voor God gebouwd
Bemoediging en Groet en Drempelgebed
V: Ons samenzijn dragen wij op aan de Eeuwige,
G: de God van Vrede, van waaruit wij mogen leven,
V: die ons verbindt met elkaar, met anderen en de hele
Schepping
G: Die ons Verlangen Adem geeft en ons Vertrouwen voedt.
V: Vrede zij u.
G: De wereld zij Vrede.
V: God van Vrede, Op de drempel van uw Huis staan wij,
bijeengekomen om het leven te vieren maar ons hart is
onrustig, onmacht houdt ons vast als wij zien hoe uw mensen
op zoveel plekken op uw aarde leven onder angst of geweld
raak ons aan in deze viering ontwapen ons van onze angsten
verbind ons met elkaar en uw wereld beziel ons opnieuw met
uw Geest doe ons geloven dat Vrede mogelijk is zo bidden wij
in de naam van Jezus Messias,
G: Amen

Kyriegebed
God van alle mensen,
als u ziet al het onmenselijk geweld,
dat ieder stukje levensvreugde vernietigt
en het leven van uw mensen verwoest,
wees dan daar met uw ontferming.
Als u ziet dat uw mensen bekneld worden
door kwade machten, door ziekte of eenzaamheid,
nauwelijks adem voelen,
dreigen te verdrinken in angst en onmacht,
wees dan daar met uw liefde.
Als u ziet dat wij mensen uw schepping verwaarlozen,
geen waarde hechten aan het leven van dieren of planten,
de zee en lucht vervuilen
wees dan daar met uw Geest om ons te bekeren .
Ontferm u zo over uw schepping.
ontferm u zo over uw mensen.
Wees aanwezig
ontbreek ons niet!
Moge het zo zijn.
Lied wees hier aanwezig
Glorialied: Gij zijt Gij ps.103

HET WOORD CENTRAAL
Voor de kinderen – Scherven brengen geluk Franneke
Vraag voor de jeugd via de app


Daniel 2, 1-2 , 26-36
21Toen Nebukadnessar twee jaar koning van Babylonië was,
kreeg hij een angstige droom. Hij kon er niet meer van slapen.
2Daarom liet hij al zijn wijze mannen bij zich komen. Ze
konden dromen uitleggen en de toekomst voorspellen. Zij
moesten vertellen wat de droom van de koning
betekende.26Toen vroeg de koning aan Daniël: ‘Kun jij mij
vertellen wat ik gedroomd heb? En weet jij wat mijn droom
betekent?’ 27Daniël zei: ‘Koning, niemand kan u dat vertellen.
Er zijn geen wijze mannen in Babylonië die dat kunnen. 28Maar
er is een God in de hemel die u kan vertellen wat voor de
mensen geheim is. Hij heeft u iets laten zien wat in de
toekomst gaat gebeuren. Dat zag u in uw droom.29U lag op uw
bed, koning. U dacht na over de toekomst. De God in de
hemel heeft u in een droom laten zien wat er gebeuren zal.
30En God heeft mij weer laten zien wat u gedroomd hebt. Ik
ben dus niet wijzer dan andere mensen. Maar God wil dat ik
uw droom uitleg. Dan begrijpt u wat u gedroomd
hebt.31Koning, in uw droom zag u een groot beeld. Een groot
glanzend beeld. Het stond vlak voor u. Het was angstig om te
zien. 32Het beeld had een hoofd van zuiver goud. Zijn borst en
zijn armen waren van zilver. Zijn buik en zijn heupen waren
van brons. 33Zijn benen waren van ijzer, en zijn voeten waren
van ijzer en klei.34Toen u het beeld zag, kwam er opeens een
steen aanrollen. Niemand had die steen aangeraakt. De steen
kwam hard tegen de voeten van het beeld aan. Die voeten
waren in één klap kapot. 35Daarna viel het hele beeld in
stukken. De stukken van ijzer en klei verdwenen in een wolk
van stof. Dat gebeurde ook met de stukken van brons, zilver
en goud. Het begon te waaien, en de wind nam alles mee. Er
bleef niets van het beeld over.Maar de steen die tegen het
beeld aangekomen was, werd steeds groter. De steen werd
een hoge berg. En op het laatst was de berg zo groot als de
hele aarde.36Dat was uw droom, koning.’
Lied Hoor maar ik kan niet horen
2
Lezing: Daniel 2, 37-49
Daniël zei verder: ‘Nu zal ik uw droom uitleggen. 37-38Het
hoofd van goud, dat bent u! Want u bent de belangrijkste van
alle koningen. De God van de hemel heeft u koning gemaakt.
Door hem bent u zo machtig en beroemd geworden. Hij laat u
regeren over alle mensen, en ook over de dieren en de
vogels.39Na uw koninkrijk zal er een ander koninkrijk komen.
Dat is het zilver. Dat koninkrijk zal niet zo machtig zijn als dat
van u.
Dan komt er een derde koninkrijk. Dat is het brons. Dat
koninkrijk heeft de macht over de hele wereld.40Ten slotte
komt er een vierde koninkrijk. Dat is zo hard als ijzer. Net zoals
ijzer alles stukslaat, maakt dat koninkrijk de eerdere
koninkrijken stuk.
41-42U zag ook de voeten en de tenen van het beeld. Een deel
was van ijzer en een deel was van klei. Dat betekent dat dit
koninkrijk niet één geheel is. Voor een deel is het zo sterk als
ijzer, maar voor een ander deel is het zo zwak als klei. 43Dat
komt doordat koningen hun kinderen laten trouwen met
prinsen en prinsessen uit een ander land. Omdat die niet bij
elkaar passen, valt het koninkrijk uit elkaar.
44In de tijd dat die koninkrijken verdwijnen, zal de God van de
hemel een nieuw koninkrijk maken. Een rijk dat nooit
verdwijnt. Niemand anders zal erover heersen. Dat rijk zal alle
andere koninkrijken vernietigen. Maar zelf blijft het voor altijd
bestaan. 45Dat rijk is de steen die u gezien hebt. De steen die
zomaar kwam aanrollen, en die het beeld van ijzer, brons, klei,
zilver en goud vernietigde.
Zo heeft de grote God aan u, koning, de toekomst laten zien.
Dat was uw droom, en u kunt vertrouwen op mijn uitleg.’
46De koning knielde en boog diep voor Daniël. Hij gaf iedereen
opdracht om Daniël te eren met een offer. 47De koning zei:
‘Daniël, nu weet ik dat jouw God de grootste God is. Alle
koningen moeten hem gehoorzamen. Hij kan dingen
bekendmaken die voor mensen geheim zijn. Daarom kon jij
mijn droom uitleggen.’
Lied Een schoot van ontferming

Overdenking

Geloofslied Dat woord waarin ons richting werd gegeven

DIENST VAN DE TAFEL

VOORBEDEN
God van Vrede, als U ons niet vasthoudt
in deze wereld vol onrecht en haat,
aanslagen en oorlogen,
honger en armoede,
ziekte en dood
dan dreigen wij uiteen te vallen
daarom bidden wij U:
Acclamatie Jij die onze gedachten raadt
God van liefde,
– als wij zien uw mensen op de vlucht
voor oorlog en honger,
voor onmenselijk geweld en natuurrampen,
zoekend naar een plek van ontferming.
– Als wij zien uw mensen,
gekleineerd en armgemaakt
gediscrimineerd en verstoten,
angstig en eenzaam,
zoekend naar erkenning,
– als wij zien uw mensen
getroffen door ernstige ziekten,
wetend dat zij het leven los moeten laten,
uw mensen lijdend aan het leven,
dat hen zo zwaar valt,
eenzaam en kwetsbaar,
uw mensen levend met zovele onbeantwoorde vragen,
zoekend naar troost
dan bidden wij U:
wees hen allen nabij
en laat ons hen nabij zijn.
Acclamatie Jij die onze gedachten raadt
Goede God,
– als wij zien uw schepping, uw aarde,
uitgeput en leeggeroofd door onze hebzucht,
dieren en planten misbruikt voor onze welvaart
lucht en zee vervuild, door onze drang tot meer,
dan bidden wij U:
maak ons tot goede rentmeesters van uw schepping,
tot eer van U en alles wat leeft,
groeit en bloeit daarom bidden wij U
Acclamatie Jij die onze gedachten raadt
God van Vrede,
– als wij zien elkaar hier in deze ruimte
op de plek waar wij wonen en werken
in onze buurt, wijk, dorp of stad
en waar ook ter wereld
als mensen naar uw beeld en gelijkenis,
hoe verschillend ook,
allen verbonden in een groot Verlangen
naar Vrede dan bidden wij U:
beziel ons tot navolging van Uw Zoon Jezus Messias,
mensen verbindend over alle grenzen en culturen heen,
geïnspireerd door uw Geest,
het Verlangen naar Vrede uitdragend
op weg naar uw Rijk waar ieder mens mag leven
in een menswaardig bestaan,
daarom bidden wij U
Acclamatie Jij die onze gedachten raadt

TAFELGEBED
God, Jij die voor ons
zo onbegrijpelijk en ver weg bent,
maar die ons nabij wil zijn,
wees aanwezig in ons midden
en vervul ons hart met jouw goede Geest
waar wij de tekenen
van jouw aanwezigheid verstaan.
Jij hebt tot mensen gesproken
in dromen en visioenen,
in een roep en een ideaal
die hun de kracht gaven jouw weg te gaan.
Jij hebt hen gemaakt
van stotteraars tot enthousiaste redenaars,
van laffe kleine mensen tot mensen vol geloof,
die bergen konden verzetten.
Zo heb Jij ook tot ons het woord gericht,
uitgesproken door Jezus:
beeld van jouw goedheid,
beeld van jouw droom over de mens.
Hij leefde onder de mensen
en droomde van een volk,
van nieuwe mensen die,
één van geest en één van hart,
zich geroepen wisten tot elkaars geluk
Op de avond, toen Zijn tegenstanders hem naar het leven
stonden, …
heeft Hij brood in Zijn handen genomen,
zijn ogen opgeslagen naar Jou,
de zegen uitgesproken,
het brood gebroken
en met zijn leerlingen gedeeld
in de verwachting
dat zij dit gebaar begrepen
en het voortdurend zouden herhalen.
Zo nam Hij ook,
toen zij gegeten hadden,
de beker in zijn handen.
Hij sprak de zegen en het dankgebed,
reikte hem over aan zijn leerlingen en zei:
‘Neem deze beker, en drink hier allen uit,
want dit is de beker van het nieuwe, altijddurende verbond.
Blijf dit doen om Mij te gedenken.’
Nadat Hij gestorven en begraven was,
Heb Jij hem als een droom in ons
laten verder leven.
Wij vragen Jou:
Laat jouw Geest ons aanzetten
om in zijn voetstappen verder te gaan,
doe ons onze roeping in het leven verstaan,
en laat die droom werkelijkheid worden.
Dat de eenzamen liefde moge vinden,
dat de rijkdom en de zorgen van het leven
ons niet mogen verstikken,
dat wij,
ieder op zijn of haar eigen plaats,
de ander weten te versterken
en te bevestigen
totdat Jij zelf al onze dromen
in vervulling doet gaan.
Zo brengen wij hulde en dank
door en met Jezus,
jouw Godsgeschenk,
en in de kracht van zijn Geest,
vandaag en tot in eeuwigheid. Amen
Onze Vader (oecumenische versie)

Vredeswens
Lied De vogel
De vrede de vrede zal zijn,
de vrede zal een vogel zijn.
Zij zal zich tot op grote hoogte,
tot op grote hoogte wagen,
maar zwenken en bij mensen zijn,
maar zwenken en bij mensen zijn.

Breken en delen

Slotgebed
God van alle mensen,
dat wij allen hier en op alle andere plaatsen
op deze aarde ons verbonden mogen weten
in Uw grenzeloze Verlangen naar Vrede.
Dat wij allen zo verschillend als wij zijn
ons verbonden mogen weten
in Uw Geest van aanhoudende
en volhoudende Adem
om zo vanuit Uw grenzeloze Bewogenheid
in beweging te komen naar U en naar elkaar
Dat wij er zo mogen zijn voor elkaar
ons verbonden wetende
met alles wat ademt op Uw lieve aarde
zo bidden wij in Vredesnaam
Moge het zo zijn!
Slotzang Draag zijn droom als levensteken

Zegen
Wij mogen gaan op de weg van Vrede,
verbonden en aangeraakt,
bemoedigd en geïnspireerd
door het Woord van Vrede
Wij mogen gaan in het spoor van Jezus Messias:
over grenzen heen zoekend naar wat ons mensen verbindt.
Wij mogen gaan op die weg van Vrede
als gezegende mensen aan elkaar verbonden
om de ander tot zegen te zijn.
Zegene ons daartoe de Eeuwige,
God van alle mensen,
in wie wij elkaar mogen zegenen.
Moge de Eeuwige ons zegenen,
behoeden en verbinden.
Moge de Eeuwige
het Licht van zijn gelaat over ons laten schijnen
en ons haar Liefde geven.
Moge de Eeuwige zo altijd bij ons zijn
en ons met Vrede omgeven
in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest
Moge het zo zijn. Amen.




REGENBOOGVIERING

zaterdag 10 oktober 2020    17.00 uur Grote Kerk

m.m.v. Schola Iuventatis

Kijk via de livestream

Colorful Freedom

Op 11 oktober is het Coming Out Dag.
Daarom organiseert het Beraad van Kerken op
zaterdag 10 oktober een Regenboogviering in de Grote Kerk,
Kerkplein 20 in ’s-Hertogenbosch. Het thema van de viering is
Colorful Freedom

Door verhalen, liederen, gebed en stilte vieren we de veelkleurigheid van vrijheid.

De meiden van de Schola Iuventatis o.l.v. Jeroen Felix zullen de viering muzikaal ondersteunen en dansers van de vooropleiding hedendaagse dans zorgen voor kleurrijke bewering.

Iedereen is van harte uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de Regenboogviering.

Na afloop is er gelegenheid om elkaar buiten op het kerkplein te ontmoeten en na te praten.

In verband met de coronamaatregelen is er maar beperkt aantal plaatsen voor deze viering beschikbaar. U kunt zich aanmelden via beraadvankerkendenbosch@gmail.com.

De viering wordt live uitgezonden via https://kerkdienstgemist.nl/stations/1175-Protestantse-Gemeente-s-Hertogenbosch/events/live

www.beraadvankerkendenbosch.nl

Een nieuwe wereld

Voorganger: John Parker
Melodiek o.l.v. Hans Waegmakers
Piano: Coby Wagemans
Dwarsfluit Maria Werner

Openingslied
Dit huis is een huis waar de deur openstaat,
waar zoekers en zieners, genood of gekomen,
hun harten verwarmen, van toekomst gaan dromen,
waarin wat hen drijft tot herkenning gaat komen,
de vonk van de Geest in hun binnenste slaat.

Dit huis is een huis waarin God ons verstaat,
waar zwijgers en bidders, gehoord en begrepen,
hun woorden bewaren, in stilte bewegen
naar verten die gloren, aan wanhoop ontstegen,
waar vriendschap en liefde, waar daadkracht bestaat.

Dit huis is een huis waar gemeenschap bestaat
,waar zangers en zeggers bijeen zijn gekomen
om uiting te geven aan waar zij van dromenwaardoor een
beweging ontstaat die gaat stromen,
die nooit meer, door niemand, zich inperken laat.

Welkom en inleiding:
Wat fijn om zoveel bekende gezichten weer te zien. Welkom
iedereen hier, waar wij komen als gasten om samen te vieren.
Corrie Dansen en Maria Claessens gaan mee voor en de
liederen worden verzorgd door Melodiek.
Op deze laatste dag van de week komen we bij elkaar om in
alle rust naar de afgelopen dagen terug te kijken. Misschien
om dankbaar te zijn om wat wij meegemaakt hebben, om de
kleine tekens van een vernieuwde wereld, van een
samenleving die goed is voor alles en allen.
Misschien om spijt te hebben om verkeerde keuzes gemaakt;
of teleurgesteld dat alles niet verloopt zoals wij het zouden
willen. Wat dan ook, laten wij vieren, samen, met elkaar, om
wat ons verbindt, om wie ons verbindt.
Gebed
God, die met ons meetrekt,
wij geloven dat U luistert wanneer wij tot u spreken,
dat u de verlangens kent die verborgen zijn in ons hart.
Versterk in ons de overtuiging dat we altijd op u kunnen
bouwen, geef ons de Geest van volharden in liefde voor u en
voor elkaar. Amen.
Acclamatie: Alles wacht op U vol hoop
Alles wacht op U vol hoop,
alle levenden vragen U om voedsel
.Neemt gij hun adem weg zij stervenen
zij vallen terug in het stof.
Zendt Gij uw geest, zij worden herschapen.
Gij geeft de aarde een nieuw gezicht.

1e lezing: Jona 3, 10‐4,11 Toen God zag dat de bewoners van
Ninive inderdaad anders begonnen te leven, kwam hij terug
op wat hij gedreigd had hun aan te doen, en hij deed het niet.
Dit wekte grote ergernis bij Jona en hij werd kwaad. Hij bad
tot de HEER: ‘Ach HEER, heb ik het niet gezegd toen ik nog
thuis was? u bent een God die genadig is en liefdevol,
geduldig en trouw, en tot vergeving bereid. Laat mij maar
sterven, HEER: ik ben liever dood dan dat ik zo verder moet
leven.’ Maar de HEER zei: ‘Is het terecht dat je zo kwaad
bent?’Nadat Jona Nineve had verlaten, was hij aan de
oostkant van de stad gaan zitten. Hij had er een hut gemaakt
om in de schaduw af te wachten wat er met de stad zou
gebeuren. Nu liet God, de HEER, een wonderboom
opschieten om Jona schaduw boven zijn hoofd te geven en
zijn ergernis te verdrijven. Jona was opgetogen over de plant.
Maar de volgende morgen, bij het aanbreken van de dag, liet
God de plant door een worm aanvreten, zodat hij verdorde.
En toen de zon opkwam, liet God een verzengende wind uit
het oosten waaien; de zon brandde zo op Jona’s hoofd dat hij
door de hitte werd bevangen. Hij bad om te mogen sterven:
‘Ik ben liever dood dan dat ik zo verder moet leven.’ Maar God
zei tegen Jona: ‘Is het terecht dat je zo kwaad bent over die
plant?’ Jona antwoordde: ‘Ik ben verschrikkelijk kwaad, en
terecht!’ Toen zei de HEER: ‘Als jij al verdriet hebt om die
wonderboom, waar jij geen enkele moeite voor hebt hoeven
doen en die jij niet hebt laten groeien, een plant die in één
nacht opkwam en in één nacht verging, zou ik dan geen
verdriet hebben om Nineve, die grote stad, waar meer dan
honderdtwintigduizend mensen wonen die het verschil tussen
links en rechts niet eens kennen, en dan nog al die dieren?

Lied: Gij zijt Gij
refrein
Gij zijt Gij, godheid, barmhartig, lankmoedig
overvloeiend van vriendschap en trouw. Gij draagt ons onze
zonden niet na.
Gij zult geen kwaad met kwaad vergelden.
Groter dan onze zonden zijt Gij ‐ Refrein.
Zoals een man voor zijn kinderen barmhartig is
zijt Gij voor ons een barmhartige Vader. ‐ Refrein

2e lezing: Mattheus 20, 1‐16
Jezus zei: ‘Dit voorbeeld leert je iets over Gods nieuwe wereld.
Er is een man die een wijngaard heeft. Vroeg in de ochtend
gaat hij op weg. Hij zoekt arbeiders om in zijn wijngaard te
werken. Hij spreekt een bedrag met hen af: het normale loon
voor een dag werken. En hij stuurt ze naar zijn wijngaard.
Later die ochtend gaat de eigenaar van de wijngaard weer op
weg. Hij ziet mannen op straat die nog geen werk hebben. Hij
zegt tegen hen: ‘Ga maar in mijn wijngaard werken. Ik zal jullie
een eerlijk loon geven.’ De mannen gaan aan het werk. Om
twaalf uur en om drie uur ’s middags gaat de man opnieuw op
weg. Weer stuurt hij de mannen die hij tegenkomt, naar zijn
wijngaard. Als de dag bijna om is, gaat de man nog één keer
op weg. Weer ziet hij mannen op straat staan. Hij vraagt:
‘Waarom staan jullie hier de hele dag zonder werk?’ De
mannen antwoorden: ‘Niemand heeft ons vandaag werk
gegeven.’ Dan zegt de man: ‘Ga maar in mijn wijngaard
werken. ’Als het avond is, zegt de eigenaar van de wijngaard
tegen de man die zijn zaken regelt: ‘Roep alle arbeiders en
geef ze hun loon. Betaal eerst de mannen die het laatst
gekomen zijn. En als laatste de mannen die het eerst
kwamen.’ De mannen die maar kort gewerkt hebben, zijn dus
het eerst aan de beurt. Zij krijgen het normale loon voor een
dag werken. De mannen die de hele dag gewerkt hebben, zijn
het laatst aan de beurt. Zij denken: Wij zullen dan wel meer
krijgen. Maar ook zij krijgen het normale loon voor een dag
werken. Met het geld in hun hand komen ze bij de eigenaar
van de wijngaard. Ze zeggen: ‘Het is niet eerlijk! Die anderen
hebben maar één uur gewerkt. Wij hebben de hele dag hard
gewerkt in de hete zon. En nu krijgen zij evenveel als wij! De
eigenaar zegt tegen één van die mannen: ‘Beste vriend, ik heb
jullie niet oneerlijk behandeld. We hadden toch het normale
loon afgesproken? Ga rustig naar huis met je geld. Ik wilde de
mannen die het laatst kwamen, net zo veel geven als jullie.
Het is mijn geld. Ik mag ermee doen wat ik wil. Waarom zijn
jullie jaloers als ik anderen goed behandel? Zo zal het gaan in
de nieuwe wereld. Mensen die nu het laatst komen, zullen
dan vooropgaan. En mensen die nu het eerst komen, komen
dan achteraan.’

Acclamtie Zo heeft gesproken en gezegd in die dagen Jezus,
mensenzoon uit Nazareth. 2x

Overweging
De Schriftvertaling gebruikt in deze viering legt een mooie
uitdrukking in de mond van Jezus in het evangelie. De
traditionele woorden ‘het koninkrijk der hemelen’ wordt nu
aangegeven als ‘Gods nieuwe wereld’. En dit spreekt mij meer
aan dan het eerste beeld.
Een nieuwe wereld. Daar springt hoop uit, op gelijkheid, op
geluk en vrede voor iedereen en alles. Frisse, nieuwe kleuren,
nieuwe klanken en geuren.
Dit evangelieverhaal is ons wel bekend. Een heer die de noden
en behoeftes van anderen als gelijk ziet, en die er iets aan
doet. Hij besluit om iedereen hetzelfde te betalen want
iedereen heeft hetzelfde nodig om voor zijn familie te zorgen.
Een nieuwe wereld; rechtvaardigheid en ook nog goedheid.
Een nieuwe wereld; iedereen gelijk. Ik kan het me voorstellen.
Geen concurrentie meer, want je hoef niet voor je zelf te
vechten. Een vreemde wereld, waar op bijna magische wijze
iedereen krijgt wat hij of zij nodig heeft. Een nieuwe wereld,
een wonderbaarlijke wereld, een bijna ongelooflijke wereld.
Voor wie het verhaal van Jona en Ninive leest, onze eerste
lezing, is de boodschap bijna dezelfde. Verwacht niet dat een
God dat zou doen wat jij zou doen. Die Jona kan niet zo groot
denken als zijn God. Hij denkt nog klein. Hij maakt zich boos
om die boom die doodgaat.. Hij is kwaad want ziet zijn God
genade tonen in plaats van recht, zoals die beloofd had.
Groter denken, je geest niet afsluiten maar openhouden voor
de Geest die gaat waar het wil. En wat zou ik moeten
verwachten van onze wereld als de corona‐tijd voorbij is, of
tenminste bijna onder controle? Hoe moet ik daarover
denken? Er is al zoveel veranderd in de afgelopen paar
maanden; wat wij nu als normaal aanvaarden, zal dat blijven?
Zullen mensen blijven elkaar begroten op straat? Elkaar zien in
plaats van elkaar voorbijlopen, negeren? Het klinkt klein en
nogal onbelangrijk, maar het zou veel betekenen voor vele
mensen. Zoals wij nu elkaar zien; een voorbeeld van een
vernieuwde wereld. Een wereld waarin mensen zien zonder te
vooroordelen, naar het voorbeeld van de heer in het
evangelieverhaal. Een nieuwe wereld; Gods nieuwe wereld.
Geloofslied: Dat een nieuwe wereld komen zal
Dat een nieuwe wereld komen zal waar brood genoeg en
water stroomt voor allen.
Dat een nieuwe wereld komen zal waar brood genoeg en
water stroomt voor allen. Daar bouwen wij veilige buurten,
wonen dooreen
in wijken van vrede in schaduw van bomen. Geen kinderen
zullen daar sterven, oude mensen
maken hun dagen vol
en jonge mensen zullen daar pas op hun honderdste sterven.
Wij zullen niet voor de leegte zwoegen,
geen kinderen baren voor de verschrikking.
De wolf en het lam zullen weiden tesamen. Wij leren de
oorlog af. Wij zullen niet voor de leegte zwoegen,
geen kinderen baren voor de verschrikking.
De wolf en het lam zullen weiden tesamen. Wij leren de
oorlog af. Dat een nieuwe wereld komen zal waar brood
genoeg en water stroomt voor allen. Dat een nieuwe wereld
komen zal waar brood genoeg en water stroomt voor allen.

Voorbede:
1. Worden wij stil en luisteren naar woorden die opkomen in
ons hart, wij bidden voor onze families en vrienden;
wij bidden voor onze gemeenschap en anderen die proberen
jouw licht te laten schijnen. Luister Heer ontferm U
2. Worden wij stil en luisteren naar woorden die opkomen in
ons hart, wij bidden voor allen die op weg zijn naar een beter
leven, voor allen die over land en zee reizen in allerlei
omstandigheden, hopend op een beter leven,
voor allen die in onmenselijke omstandigheden hun tijd
moeten doorbrengen, wachtend op een beter leven. Luister
Heer ontferm U

3. Intenties
Gedenk ons hier bijeen
onder de hoede van uw woord.
Gedenk die bij ons horen
in lief en leed.
Zegen ons dat wij elkaar behoeden.

Tafelgebed
Om de weg te gaan van chaos naar eerlijk‐verdeeld land, om
het pad te vinden naar het paradijs voor mens, plant en dier
heb Jij een woord uitgezaaid in ons geweten:’ Behoed de
aarde, maak haar vruchtbaar voor allen, die haar bewonen’.
Lieve Moeder, Vader God, vanaf den beginne heb Jij ons
geschapen om te bloeien in jouw tuin als stralende mensen.
Gegeven heb jij ons deze aarde, dit leven, het water, de lucht,
maar hoe zucht nog steeds de hele schepping naar bevrijding.
Wie luistert naar haar klacht, ziet onze aarde dolgedraaid in
de kringloop van roofbouw en uitputting. Overspoeld met
onze overdaad, voelt zij zich bevuild en besmet als een zieke.
Ook in ons die haar bewonen, horen wij het ruisen van de
stervende zeeën het huilen van stervende bossen. Daarom
bidden wij: Laat sterker worden in ons het pijnlijk verlangen,
dat deze woestenij een paradijs kan worden, als Jouw Geest
ons herschept die de bron van is van alle dingen
Maak ons tot mensen, die een zegen zijn voor deze aarde
zoals die Ene, die de vrucht van jouw gedachten werd, Jezus,
levensboom, graankorrel, die duizend vruchten draagt, die
alleen maar rijk en gelukkig was met beter leven voor de min‐
sten en met omkeer van de sterken; die zo geworden is een
weg naar een geheelde wereld .Hij was de nieuwe mens, die
met groot geduld het kleine zaad van zijn Vaders’ rijk deed
ontkiemen bij eenvoudigen van hart. Wij gedenken en vieren
Hem in dat liefdes gebaar dat Hij daags voor zijn sterven
maakte toen Hij brood nam, het brak en het uitdeelde aan zijn
vrienden. Hij zei: Neem en eet, dit is mijn leven, dat ik breek
en deel met jullie. En ook de beker nam Hij en liet hem
rondgaan: Drink deze beker, mijn leven als wijn voor jullie
vergoten. Kies met mij voor een nieuw verbonden houd zo
mijn naam levend in jullie midden omwille van Hem die ons
allen heeft gemaakt naar zijn beeld en gelijkenis: Dat was Zijn
levensdoel: ieder mens, heel onze aard nergens ten dode
opgeschreven maar overal vol leven. In zijn geest bidden wij
om respect en waardering oor water, grond en lucht om zorg
en eerbied voor de minsten van deze aarde, dat wij met
kracht en fantasie onze aarde herscheppen tot een goed land
voor allen, een paradijs voor jou en mij. Daar zal God alles in
allen zijn en wij bidden dat land reeds naar ons toe:
Onze Vader…

Vredeswens
Vredeslied Dona nobis pacem

Communie

Communielied
Die met ons deelt, die met ons deelt, die met ons deelt, die
met ons deelt. Die met ons deelt het brood als onder
vrienden. Die met ons deelt het brood als onder vrienden.
Gezegend uw naam. Gezegend uw naam. Gezegend uw naam.
Die ons hier voedt. Die ons hier voedt. Die ons hier voedt. Die
ons hier voedt. Die ons hier voedt met het licht van de liefde.
Die ons hier voedt met het licht van de liefde. Gezegend uw
naam. Gezegend uw naam. Gezegend uw naam.
Die ons verzadigt. Die ons verzadigt. Die ons verzadigt. Die ons
verzadigt. Die ons verzadigt met het visioen van vrede. Die ons
verzadigt met het visioen van vrede.
Gezegend uw naam. Gezegend uw naam. Gezegend uw naam.

Mededelingen
Zondag 27 september vieren we vredeszondag met een
oecumenische viering in de Grote Kerk. Er zijn beperkt
plaatsen beschikbaar. De viering is live te volgen en achteraf
terug te kijken via https://kerkdienstgemist.nl/stations/1175‐
Protestantse‐Gemeente‐s‐Hertogenbosch/events/live
 Steun vluchtelingen na de brand in Moria (Lesbos) door de
regering op te roepen tot een menselijk beleid. Dat kan door
de petitie te ondertekenen op
https://campagnes.degoedezaak.org/campaigns/moria

Slotgedachte: van Nelson Mandela
Onze diepste angst is niet dat we onmachtig zijn. Onze diepste
angst is dat we weergaloos krachtig zijn. Het is het licht in ons,
niet onze duisternis die onze angst aanjaagt.
We zeggen bij onszelf: ‘Wie ben ik, dat ik briljant zou zijn,
geweldig getalenteerd, fantastisch. Maar wie ben jij, dat je dat
niet zou zijn? Je bent een kind van God. Dat je speelt alsof je
nietig bent, daar dien je de wereld niet mee. Wij zijn bedoeld
om te stralen, zoals kinderen dat doen. Wij zijn geboren om
de glorie van God, die in ons is, aanwezig te laten zijn. Die
glorie is niet in sommigen van ons, die is in ieder mens. Als we
licht laten stralen, geven we onbewust de ruimte aan anderen
om dat ook te doen. Als we bevrijd zijn van onze angst, dan
maakt onze angst anderen als vanzelf vrij.

Zegen en wegwens:

Slotlied: Ga met ons mee op onze wegen.
Ga met ons mee op onze wegen,
wees met uw volk in de woestijn,
Schuil in een wolk, wees half verzwegen,
toon dat Gij onze kracht wilt zijn

.Schenk ons een woord als wij U roepen,
wees ons een licht op onze weg,
wil ons niet eindeloos beproeven,
toon dat het waar is wat Gij zegt.

Ga voor ons uit in nacht en duister,
wek in ons hoop voor elke dag,
maak U niet waar in macht en luister
maar in een mens die op ons wacht.

Schenk ons het brood om van te leven,
toon ons de Mens die op U bouwt
en onze kracht wordt tot vergeven:
Naam die ons duurzaam gaande houdt.

Joden, christenen, moslims: Samen leven Samen geloven.

San Salvator viering van 12 & 13 september 2020
Joden, christenen, moslims: Samen leven Samen geloven.

Voorbereid door Piet Reesink, José Vos, Marcel van der Maeden en Marian Veenker
Lectoren: Toon van Mierlo, Dorine Broekmeulen en Marian Veenker.

U kunt deze viering volgen via het YouTubekanaal van de San Salvator. Dat kunt u vinden via de volgende link: https://www.youtube.com/channel/UCgKq1QU2z2Iy48gT9lQ5UyQ

Welkom

Joden en moslims hebben veel gemeenschappelijk. Maar ook wij, christenen, hebben meer gemeenschappelijk met joden en moslims dan we denken. In deze dienst lezen we uit Bijbel en Koran, kijken en luisteren we naar joodse en islamitische tradities.

Openingsgebed
God van alle mensen, we noemen jouw Naam met vele namen; God die met ons is, Eeuwige, Allah, Adonai, Vader, Moeder. Wees bij ons en verbindt ons door alle verschillen heen.
God van alle mensen, Eeuwige, Allah, Adonai, Vader en Moeder, laat ons jouw Naam aanroepen vanuit ons hart met de naam die ons dierbaar is; wees bij ons en verbindt ons door alle verschillen heen.

Het Kyrië gebed:
Goede God van alle mensen, koning van de wereld, wij vragen om ontferming, barmhartigheid, erbarmen, vanwege de noden van onze wereld. Wij keren ons naar u toe en vragen dat u zich naar ons toe keert, om wat ons pijn doet en verdrietig maakt: tweespalt onder gelovigen, verdeeldheid tussen witte en zwarte mensen, tussen mannen en vrouwen. Wees met ons mensen waar ook ter wereld, die lijden door honger, gebrek, ziekte, uitbuiting, onrecht, uitsluiting, onveiligheid, dat wij vertrouwen en geloof vinden in het aanvoelen dat u altijd bij ons bent, zich over ons ontfermt, vrede schenkt en toekeert naar elkaar. Zo moge het zijn, amen.

Genesis 18: 1-10  Abraham ontmoet  drie mannen
De HEER verscheen opnieuw aan Abraham, bij de eik van Mamre. Op het heetst van de dag zat Abraham in de ingang van zijn tent. Toen hij opkeek, zag hij even verderop plotseling drie mannen staan. Onmiddellijk snelde hij de tent uit, naar hen toe. Hij boog diep en zei: ‘Heer, wees toch zo goed uw dienaar niet voorbij te gaan. Ik zal wat water voor u laten halen zodat u uw voeten kunt wassen, maak het u hier onder de boom intussen gemakkelijk. Ik zal u ook iets te eten brengen, zodat u weer op krachten kunt komen voordat u verdergaat. Daarvoor bent u immers bij uw dienaar langsgekomen?’ Zij antwoordden: ‘Wij nemen uw uitnodiging graag aan.’
Abraham haastte zich naar de tent, naar Sara. ‘Vlug, ‘zei hij, ‘drie schepel fijn meel! Maak deeg en bak brood.’ Daarna snelde hij naar de kudde, zocht een mooi kalf uit dat er mals uitzag, en gaf dat aan een knecht, die het onmiddellijk klaarmaakte. Hij haalde boter en melk, nam het gebraden kalf en zette alles aan zijn gasten voor. Terwijl zij aten, bleef hij bij hen staan onder de boom.
‘Waar is Sara, uw vrouw?’ vroegen zij hem. ‘Daar, in de tent, ‘antwoordde hij.
Toen zei een van hen: ‘Ik kom over precies een jaar bij u terug en dan zal uw vrouw Sara een zoon hebben.’ Sara, die in de ingang van de tent stond, achter de man, hoorde dat.
Lied Gij die één en eeuwig zijt

Koran 11: 69- 74 Abrahams gastvrijheid
Ook waren Onze (d.w.z. Gods) gezanten met het goede nieuws tot Ibrahiem gekomen. Zij zeiden: ’Vrede’. Hij zei: ‘Vrede’. En het duurde niet lang of hij kwam met een geroosterd kalf. En toen hij zag dat hun handen er niet aankwamen kreeg hij argwaan tegen hen en werd door vrees voor hen bevangen. Zij zeiden: ‘Wees niet bang, wij zijn tot het volk van Loet gezonden’. En zijn vrouw bleef erbij en lachte. Toen verkondigden Wij haar het goede nieuws van Ishaak en Jaqoeb na hem. Zij zei: Wee mij! Zal ik een kind krijgen terwijl ik een oude vrouw ben en mijn echtgenoot hier een oude man? Dat is wel iets wonderlijks. De mannen zeiden: ‘Verwonder jij je om Gods plan? Gods barmhartigheid en Zijn zegeningen zijn voor jullie mensen van het huis. Hem komt lof en glorie toe.”

Overdenking: Abraham’s betekenis voor de drie geloven
Abraham gehoorzaamde aan God in de moeilijkste omstandigheden en bleef in hem vertrouwen. We kennen het verhaal van het offer van Izaak, of zoals de joden zeggen de binding van Izaak.  De overgave van Abraham aan God komt ter sprake in een document van het Tweede Vaticaanse Concilie, de eerste positieve tekst na 14 eeuwen van vijandschap.
…..Evenals Abraham geven moslims zich over aan God. Ze vereren Hem door gebed, aalmoezen en vasten. Zij eren ook Maria en geloven in de verrijzenis. Laten christenen en moslims de vijandschap van het verleden vergeten en samen werken aan vrede en vrijheid….
Ook moslims onderschrijven in een document, Een gemeenschappelijk woord uit 2007, dat zowel moslims als christenen dezelfde geboden kennen: God kennen en beminnen en de naaste liefhebben. Koran 3: 31: “Zeg (Mohammed, tegen de mensen): Als jullie God liefhebben, volgt mij dan en God zal jullie liefhebben en jullie je zonden vergeven. God is vergevend en barmhartig”.                                     
In de islam is er geen waar geloof in God en geen echte godsvrucht mogelijk zonder de liefde tot de naaste. De Profeet Mohammed zei: “Niemand van jullie heeft het geloof als je niet voor je broeder wilt, wat je voor jezelf wilt”.                                                                                                                                                                      Abraham is voor alle gelovigen om meerdere redenen een voorbeeld: hij gehoorzaamde aan God, was dienstbaar en gastvrij en was een toonbeeld van geloof en vertrouwen.  

Maria

Ook Maria was een voorbeeld van overgave en dienstbaarheid. De Koran kent het verhaal van de aankondiging aan Maria van een zoon, Isa (Jezus).  (Soera19 Maryam vs 16-26)Soera 19 vs. 16-26

En vertel in het boek over Marjam. ……Wij (God) zonden onze geest naar haar en hij deed zich aan haar voor als een knappe man. Zij zei: ‘Ik zoek bij de Barmhartige bescherming tegen jou, als jij godvrezend bent’. Hij zei: ‘Maar ik ben de gezant van jouw Heer om jou een reine jongen te schenken.’ Zij zei: ‘Hoe zou ik een jongen krijgen, terwijl geen mens mij aangeraakt heeft; en ik ben geen onkuise vrouw’. Hij zei: ‘Zo is het. Jouw heer heeft gezegd: ‘Het is voor mij gemakkelijk. En wij willen hem tot een teken voor de mensen maken, en uit barmhartigheid van Ons. En het is een beslissing die gevallen is. Dus werd zij zwanger en zij trok zich terug naar een afgelegen plaats. Toen maakten de weeën dat zij naar de stam van de palm ging…..Maar hij (Isa) riep haar van onder haar vandaan: Wees niet bedroefd. Jouw Heer heeft onder jou  een beekje geplaatst. En schud de stam van de palm naar je toe en dan zal zij verse dadels op je laten vallen. Eet en drink en wees blij….”
Lied: Genade is Gods naam vervoegen

Overdenking
Wij, joden, christenen en moslims, zijn allen kinderen van Adam, als mens en als gelovige. Om samen te geloven moet we eerst leren samen te leven zoals de monniken in Algerije, bekend van de film Des hommes et des dieux. Dat samenleven kunnen we leren van Abraham met zijn gastvrijheid.
In de joodse traditie is Abraham een toonbeeld van chesed, het kernwoord van het verbond: liefde, goedheid, trouw. Zijn gastvrijheid was zo groot dat hij volgens een joodse traditie zijn tent had gebouwd met twee ingangen. Zo kon geen enkele gast aan zijn aandacht ontsnappen. Volgens anderen reikte zijn gastvrijheid nog verder dan zijn eigen tent en zette hij langs de wegen kraampjes met voedsel en drank voor de reizigers. En hij had een boomgaard vol vruchten. Een typisch rabbijnse uitleg van ‘Abraham plantte een tamarisk’  (Hebreeuws a sh l),  is dat de A staat voor achila (eten), de sh voor shtiya (dranken) en de L voor lina (overnachten).  Als de gasten hem wilden bedanken, zei hij: Je moet God bedanken met de woorden “Geprezen zij de God van de wereld wiens voedsel wij nuttigden.”
Voor de christenen is Abraham de vader van het verbond, een voorbeeld van geloof en vertrouwen zoals Paulus in de brief aan de Romeinen uitlegt. ‘’ We zagen al dat Abrahams vertrouwen hem werd toegerekend als een daad van gerechtigheid.” En: ‘Immers, niet door de wet ontvingen Abraham en zijn nageslacht de belofte dat ze de wereld in bezit zouden krijgen, maar door de gerechtigheid die het geloof schenkt’.
Wij, joden, christenen, moslims, zijn allen kinderen van Abraham of zoals de filosoof Ibn Zafar schreef: ‘Als ik van aarde gemaakt ben (rode aarde), is heel de aarde mijn moederland en zijn alle mensen mijn broers en zussen.’  Maar we zijn ook verschillend en dat verschil moeten we zien als iets positiefs. Zoals de Koran zegt:’ God heeft ons verschillend gemaakt opdat wij elkaar zouden leren kennen.’                                                                                                                           Maar kennen wij elkaar echt als mens? Hoeveel joodse of moslim vrienden kennen we echt? Waarom ergeren we ons aan sommige van hun culturele of sociale gewoontes? Denken we niet te snel dat onze vanzelfsprekendheden ook voor hen gelden? Samenleven gaat vooraf aan samen geloven. Dat ‘samenleven’ gaat vaak gepaard met irritaties, rivaliteit, zo niet vijandigheid, evenals bij de twee broers Ismael en Izaak, zonen van Abraham. Ze gingen uiteen maar verzoenden zich uiteindelijk bij het graf van hun vader. Hoe en wanneer kunnen wij, christenen, joden, moslims ons met elkaar verzoenen?

Stilte ney(fluit) muziek
Zoals de fluit wordt afgesneden van het riet en terugverlangt naar zijn bron, zo smacht de minnaar naar zijn geliefde.  Of zoals Augustinus zei: ons hart is onrustig totdat het rust vindt bij God.
De dichter: Luister naar deze rietfluit hoe treurig zij zingt
Over de lange scheiding gaat haar klagelijk lied
De rietfluit:”Sinds ik werd ontworteld van de bedding van riet
blijven starende ogen huilen bij mijn klacht.
Had ik maar een borst om aan te huilen
om de pijn van mijn klachtlied te delen.
Wie van zijn oorsprong afgescheiden is
smacht altijd naar het moment van hereniging. …….”
De dichter:…Niet warme lucht maar liefdesvuur schuilt in haar klagelijke klank,
te beklagen is de mens die niet van harte naar dit vuur verlangt.
Het vuur van de liefde doet de fluit welhaast ontbranden
als vonk van liefde, verrukkelijk fonkelend in wijn ……
Dagen van pijnlijk verlangen zijn nu voorbij
want Gij, de Ware Ene, blijft altijd.
Alleen de vis, geheel omringd met water, krijgt nog dorst naar meer.

Voorbeden
Laten wij bidden voor elkaar, joden, moslims en christenen
Allen zijn wij kinderen van Abraham
al zijn we verschillende wegen gegaan. Vrede, sjalom, salaam.

Laten wij bidden om onderling begrip
En om vergeving voor onrecht dat we elkaar hebben aangedaan
Om verzoening naar het voorbeeld van Ismaël en Izaak. Vrede, sjalom, salaam.
Laten wij bidden om respect voor elkaars  wijze van geloven
En elk fanatisme voor het eigen gelijk, vermijden
en als zussen en broers van één gezin elkaars eigenheid respecteren. Vrede, sjalom, salaam.

Laten wij bidden om kracht en creativiteit
Om samen een wereld-omspannend visioen van vrede
tussen alle mensen een beetje dichterbij te brengen. Vrede, sjalom, salaam.

Laten we dit visioen naar ons en de wereld toebidden met de woorden van jezus: Onze Vader…

Ibn Arabi 

Ibn Arabi was een filosoof en mysticus uit de 12e eeuw, geboren en getogen in Murcia, Spanje. De volgende tekst werd tijdens de uitvaartdienst van Jet Zwanikken ongeveer een maand geleden op haar verzoek gelezen. Jet was het oudste lid van de San Salvatorgemeenschap. Met deze haar geliefde tekst, vrij vertaald, herdenken we tevens in dankbaarheid Jets leven.

Mijn hart is een schaal
Voor elke vorm van godsdienstigheid.
Mijn hart is een weide voor de gazellen
Een klooster voor de monnik,
Een tempel voor al die mij zoeken,
De Koran voor de Islamieten,
De Thora  voor de Joden,
Het Evangelie voor de Christenen.
Liefde is alle geloof.
Liefde de stuwkracht van mijn geest
En daarom geeft het niet
Welke weg iemand kiest om tot mij
En tot liefde te komen.
Veroordeel daarom
het geloof van anderen niet,
want mijn Geest waait
waarheen hij wil
tot op de dag van vandaag.

Laten we afsluiten met een lied van Franse rappers, waarin de drie geloven om zegen en vrede bidden.

Zegen
: Ave Maria Salaam shalom  
Tekst van Ave Maria, Salaam, Shaloom vertaald uit het Frans
:
In de heilige schriften, in de heilige sacramenten, in het Nieuwe en Oude testament
Sinds Methusalem, sinds het begin der tijden, de wereld en alle profeten zijn onmachtig gebleken
Van de gebeden uit het Oosten tot de stranden in het Westen
Van de woorden uit het Evangelie tot de geschriften van de Koran,
Vanaf de synagogen, moskeeën en kerken, zeg ik:
Wat ons bindt is sterker dan wat ons verdeelt
Salaam, shaloom, vrede voor alle mensen
Weg met de wapens
Oorlog tussen godsdiensten is geen godsdienst,
We worden gegijzeld en moeten een losprijs betalen
Geloof niet dat oorlog problemen oplost
Wie kwelling zaait, oogst haat
De vrienden van nu zijn de vijanden van gisteren
Voor degenen die bidden, Degenen die niet bidden, Degenen die niet geloven Salaam. Shaloom  
Weg met de wapens
We hadden overeen kunnen komen, we hadden met elkaar kunnen praten,
We hebben eeuwenlang gezwegen, ontmoetingen gemist,
Kruistochten gevoerd, met de kracht van het zwaard.
Het wordt tijd ons met elkaar te verbinden, we kunnen niet anders
Bron https://www.youtube.com/watch?v=b9LRM4jEmt8

***

Reageren op deze viering vinden we fijn!  Dat kan via
de website www.sansalvarorgemeenschap.nl Onder de tekst van de viering is gelegenheid om een reactie achter te laten.
door een mailtje te sturen naar info@sansalvarorgemeenschap.nl
Op dit moment missen wij de collecte als inkomstenbron.  U kunt de San Salvator blijven steunen door een bedrag over te maken op NL96 INGB 0006 0407 13 van San Salvator in Beweging.

Blijf vertrouwen, houd moed en let een beetje op elkaar
www.sansalvatorgemeenschap


Voorbij het eigen gelijk

SAN SALVATORGEMEENSCHAP 5 september 2020

Voorbij het eigen gelijk| Voorganger: Franneke Hoeks 

Melodiek o.l.v. Hans Waegmakers |Piano: Coby Wagemans | Dwarsfluit Maria Werner

Openingslied

Hier wordt een huis voor God gebouwd, waar mensen samenkomen en waar hijzelf aanwezig is om onder ons te wonen.
Hier wordt een boek opengelegd en klinken goede woorden
van God die van de mensen houdt en die naar ons wil horen.
Hier wordt een tafel aangericht om Jezus te gedenken
die voor ons leven en geluk zich weg heeft willen schenken.
Hier delen wij het levensbrood en worden nieuwe mensen:
de aarde wordt een vredeshuis, vervuld van oude wensen.

Welkom

Dag lieve mensen. Fijn dat we hier in dit huis samen kunnen komen. Een samen wat er door regels anders uitziet of aanvoelt, maar wat misschien wel kostbaarder is dan ooit. Samen met elkaar vullen we dit uur deze ruimte met goede woorden, met verhalen en liederen. We maken ruimte voor de Eeuwige. We staken de San Salvator kaars aan met licht van de paaskaars van de Grote Kerk als teken dat God met ons is waar we ook zijn.

De verhalen die vandaag op het rooster staan gaan over leren luisteren, over verantwoordelijkheid en over het goede doen. We lezen vandaag een tekst uit boek Ezechiël waarin wordt opgeroepen een andere weg te gaan. In het tweede verhaal krijgen we van de Rabbi zelf, les in conflicthantering.

Ik mag vandaag voorgaan in deze viering. Dat doe ik vandaag samen met Ria van Luijk en Maria Hoitink. Met het invullen van de zaterdagavonden en het werken met nieuwe regels, moesten we een beetje passen en meten en het kwam zo uit dat ik hier vanavond weer mag staan. Dat zal echt niet iedere zaterdag zo zijn!

We zingen niet mee. Dat is voor nu de regel. De tekst van de liederen vindt u in de hand-out. De teksten zijn vaak prachtig, dus laat tekst en muziek tijdens de liederen door u heen stomen.

Soms stuit je in het voorbereiden van een viering op schat. Naast oude testament en nieuwe testament wordt in het oecumenisch leesrooster ook een psalm genoemd. De psalm van vandaag is mooi, heel mooi. Een bede om inzicht en wijsheid.  Laat ons door het samen bidden van deze psalm woorden ruimte maken voor de stem van Eeuwige.

GEBED

Wijs mij, Eeuwige, de weg van uw wetten,
dan volg ik die tot het einde toe.
Geef mij inzicht, en ik zal uw wet volgen,
hem onderhouden met heel mijn hart.
Laat mij het pad gaan van uw geboden,
dat is mij het liefst.
Neig mijn hart naar uw richtlijnen
en niet naar winstbejag.
Houd mijn ogen af van wat leeg is,
laat mij uw wegen gaan,
en doe mij leven in gerechtigheid.
Amen.

Acclamatie

Herschep ons hart, heradem ons verstand. Dat wij elkaar behoeden en doen leven.
Maak ons tot uw gemeente. Wees de stem die ons geweten wekt. Verberg U niet, verberg u niet.

1E LEZING Ezechiël 33,7-11

Jou, mensenkind, heb ik als wachter aangesteld voor het volk van Israël. Als je mijn woorden hoort moet je hen namens mij waarschuwen. Als ik tegen een slecht mens zeg dat hij zal sterven, en jij zegt hem niet dat hij een andere weg moet inslaan, dan zal hij sterven door zijn eigen schuld, maar jou zal ik voor zijn dood ter verantwoording roepen. Maar als je hem gewaarschuwd hebt dat hij een andere weg moet inslaan en hij doet dat niet, dan sterft hij door zijn eigen schuld, maar jij zult het er levend afbrengen. Mensenkind, zeg tegen het volk van Israël: “Jullie zeggen: ‘Onze misdaden en onze zonden worden ons aangerekend en wij gaan eraan te gronde – hoe kunnen we dan nog blijven leven?’” Zeg tegen hen: “Zo waar ik leef – spreekt God, de Eeuwige –, de dood van een slecht mens geeft me geen vreugde, ik wil dat hij een andere weg inslaat en in leven blijft. Kom toch terug van de heilloze weg die jullie zijn ingeslagen, keer om, want waarom zouden jullie sterven, volk van Israël?”

Lied

Maak uw woord tot een kracht in ons midden, Heer.
Breng in ons dood bestaan een keer.

Zonder uw woord zou de aarde
In duister en chaos zijn.
Niemand kan wonen in een woestijn.
Breng in ons dood bestaan een keer.
Zonder uw woord blijven oren
gesloten en ogen blind:
niemand die sporen van vrede vindt.

Maak uw woord tot een kracht in ons midden, Heer.

Zonder uw woord blijven mensen
vreemden en harten dood:
Niemand blijft leven zonder dit brood.
Breng in ons dood bestaan een keer.

Maak uw woord tot een kracht in ons midden, Heer.
Breng in ons dood bestaan een keer.

2E LEZING  Matteüs 18, 15-20

Jezus sprak ‘Als een van je broeders of zusters tegen je zondigt, moet je die daarover onder vier ogen aanspreken. Als ze luisteren, dan heb je ze voor de gemeente behouden. Luisteren ze niet, neem dan een of twee anderen mee, zodat de zaak zijn beslag krijgt dankzij de verklaring van ten minste twee getuigen. Als ze naar hen niet luisteren, leg het dan voor aan de gemeente. Weigeren ze ook naar de gemeente te luisteren, behandel hen dan zoals je een heiden of een tollenaar behandelt. Ik verzeker jullie: al wat jullie op aarde bindend verklaren zal ook in de hemel bindend zijn, en al wat jullie op aarde ontbinden zal ook in de hemel ontbonden zijn. Ik verzeker het jullie nogmaals: als twee van jullie hier op aarde eensgezind om iets vragen, wat het ook is, dan zal mijn Vader in de hemel het voor hen laten gebeuren. Want waar twee of drie mensen in mijn naam samen zijn, ben ik in hun midden.’

Acclamatie 

Een schoot van ontferming is onze God.
Hij heeft ons gezocht en gezien
zoals de opgaande zon aan de hemel.
Hij is ons verschenen
toen wij in duisternis zaten in schaduw van dood.
Hij zal onze voeten richten op de weg van de vrede.

OVERWEGING

Mijnheer Ezechiël, van beroep priester en profeet, wordt in 597 voor onze jaartelling als jonge man naar Babylon weggevoerd. In ballingschap wordt Ezechiël in een droomgezicht tot profeet geroepen.  In zijn profetieën spreekt deze priester/profeet aanvankelijk dreigende taal over de naderende ondergang van de vredestad Jeruzalem. Als je in gevangenschap wordt weggevoerd, kun je begrijpen dat iemand ook in ferme taal spreekt over wat er allemaal kan gebeuren. Wat je meemaakt kleurt je beleving, ook als je namens de Eeuwige spreekt. Gelukkig zit er in de teksten van Ezechiël ook een wending ten goede. De tekst die we vandaag met elkaar lazen, is een omslagpunt. In het tweede deel van de profetieën van Mijnheer Ezechiël gaat het over dromen en visioenen, over een goede afloop, over een God die met erbarmen naar zijn mensen omziet en ze niet laat vallen, nooit.

Maar dat goede leven, die weg van Eeuwige, vraagt ook iets van mensen, van ons. Mensenkind, ik heb jou als wachter aangesteld. Je hebt een verantwoordelijkheid naar anderen. De goede weg gaan is niet een daad van eenlingen. Die goede weg van recht en vrede ga je in gezamenlijkheid. En wachter zijn is niet elkaar met argusogen in de gaten te houden en als een soort politieagent alle mogelijke fouten in kaart brengen en die dan vervolgens van de daken schreeuwen. Zou het zo kunnen zijn dat wachter hier bedoeld wordt in de zin van aandacht hebben voor het grote goed. Wat moet er gebeuren opdat wij (jij, ik en zoveel anderen) die weg naar dat goede leven voor allen kunnen gaan?

Dat vind ik een lastige. Want wie ben ik om te oordelen over handel en wandel van anderen? Onze vriend en leermeester Jezus geeft ons vandaag een concrete handreiking.  De leerroute: wat te doen bij conflict in je gemeenschap. Ga eerst met de ander in gesprek: onder vier ogen. Als dat niet werkt, neem je een of twee mensen mee en ga je opnieuw het gesprek aan. Mocht deze stap nog geen effect bereiken ga dan met de hele gemeenschap in gesprek. Het valt op dat het in dit concrete stappenplan nergens gaat over wie gelijk heeft. Dat lijkt voor onze Rabbi minder relevant dan het werken aan de relatie.  We leven in een wereld waarin we geleerd hebben dat IK-ER-TOE-DOE.  Dat geldt ook voor wat ik vind. Uitgaan van eigen gelijk betekent vaak verharding van standpunten, uitsluiting en geweld. 

Soms maken kleine woordjes een wereld van verschil. Ook in het vertalen van teksten zie je dit terug. In de ene vertaling staat als uw broeder tegen u zondigt.  In andere vertalingen gaat het over zondigen in het algemeen. Het Jezus stappenplan is goed te begrijpen in het eerste geval. Als jou iets is aangedaan probeer je dat netjes op te lossen. Houd het klein en wees respectvol naar de ander. Dat klinkt simpel maar is vaak al moeilijk genoeg.

Als het erover gaat iemand aan te spreken die in het algemeen zondigt, wordt het nog complexer. Wie bepaald wat zondig, goed of slecht is? Jezus woorden zijn een pleidooi voor verantwoordelijk voor elkaar. De weg van recht en vrede is een weg die we samen gaan.  Durven wij met elkaar het gesprek aan te gaan als we het gevoel hebben dat het niet de goede kant op gaat?  Dat is ingewikkeld, maar o zo nodig. In kleine kring, maar ook als het gaat om grote maatschappelijke thema’s. De discussies rondom #me too, Black lives matter en viruswaarheid zijn verwarrend en ingewikkeld. Verharding en tegenstelling liggen op de loer.

Jezus wil ons voorbij die tegenstellingen en verharding op een andere mogelijkheid wijzen. Hij vertelt ons over een ander pad gaan. Niet de weg van het eigen gelijk, maar de weg van de minste durven zijn ook in wat ik vind. Het gaat er over dat we niet meteen een oordeel klaar hebben, maar om te proberen op een liefdevolle manier wachter voor elkaar te zijn. 

Als allerlaatste noodoplossing, als alle manieren om het gesprek gaande te houden op niets zijn uitgelopen, dan – aldus de wijze woorden van de Rabbi- dan moet je mensen behandelen als tollenaars of heidenen. Een hard oordeel? Nee. We kennen allemaal de verhalen dat Jezus optrok met tollenaars en heidenen. Dus zelfs als jet er niet uitkomt…. blijf elkaar ontmoeten, eet en drink met elkaar.

Hoe belangrijk onderlinge relaties zijn en hoe fundamenteel die verantwoordelijkheid voor elkaar is wordt duidelijk in de laatste verzen van de Evangelietekst. Wat we op aarde doen of laten heeft gevolgen voor de hemel. Hemel als de plek waar het visioen van recht en vrede waar wordt. Laat ons bouwen aan die hemel, hier op aarde, door keer op keer het gesprek aan te gaan vanuit de dappere houding dat we ons gelijk ook durven laten varen.

Geloofslied

Goed is dat je niet doet wat slecht
is niet achter oplichters aanloopt
niet met Ploert en Schender heult
niet je schouders ophaalt ‘ploert en schender,
ach zo is de wereld’.
Goed is dat je goede woorden overweegt en wil:
Heb je naaste lief die is als jij de vluchteling,
de arme, doe hen recht.
Prent ze in het hart van je verstand,
die woorden zeg ze voor je uit gezegend ben je
een boom aan stromen levend water vruchten
zul je dragen blad dat niet vergeelt het zal je goed gaan.
Oplichter, ongezegend zal je zijn.
Een storm steekt op je waait de leegte in.

Tafel van breken en delen

MUZIEK

VOORBEDE

God van recht en vrede, we bidden voor al die plekken in de wereld waar spanningen hoog oplopen. Dat verharding niet regeert, maar mensen durven zoeken naar wat ons met elkaar verbindt.

Gij hart, Gij bron van leven, ontferm U over ons.
Gij adem, ziel van mensen, ontferm U over ons.

God van verantwoordelijkheid en verbinding, we bidden om toenadering van groepen die lijnrecht tegenover elkaar lijken te staan. Dat er een ruimte ontstaat voorbij het eigen gelijk waarin toenadering mogelijk is.

Gij vuur dat voor ons uittrekt, ontferm U over ons.
Gij vlam, Gij licht in mensen, ontferm U over ons.

God van goedheid en liefde, we bidden voor de momenten waarop we zelf steken lieten vallen en niet genoeg ruimte hadden om een ander te horen. Dat we de minste durven zijn.

Gij woord dat door ons mens wordt, ontferm u over ons.
Gij stem in ons geweten, ontferm U over ons.

God van leven voorbij de dood we bidden hier voor iedereen die ziek is. We staan stil bij mensen van wie we afscheid moesten nemen.

Koester de namen die wij hier gedenken.
Dat zij geborgen zijn in uw genade,
dat zij gekend zijn bij U en bij ons.
Laat de zon van uw aangezicht over ons opgaan,
zegen ons allen met het licht van uw ogen.
Zie met ontferming naar onze aarde,
oud in uw hoede wie haar bewonen.
Houd ons omsloten, thuis in uw zegen.

TAFELGEBED

Jij, die we aarzelend God noemen, al eeuwen trachten wij jouw ‘zijn’ te doorgronden met woorden, liederen en gebaren.
Wij hebben jouw ‘zijn’ een naam gegeven.
Maar jouw ‘zijn’ is niet te doorgronden God, jij bent altijd meer dan wij van jou weten of vermoeden.
Wij kunnen jou niet vasthouden met onze woorden
en onze ogen zijn niet in staat jouw aangezicht te zien.
Maar in Jezus heb jij je laten zien, zijn spoor is onuitwisbaar,
zijn geest is niet te doven.


Die in de avond voor zijn dood  aan tafel zat met zijn vrienden,
brood nam, zijn dank uitsprak,  het brak en deelde met de woorden:  ‘neemt en eet,  dit is mijn leven,  mijn liefde voor jullie gegeven.’

Ook de beker liet Hij rondgaan: ‘Drinkt hieruit, allemaal,
dit is mijn bloedeigen leven, dat hemel en aarde verbindt.
Denk aan mij, wanneer je hieruit samen drinkt in mijn naam.’

Aangevuurd door zijn Geest vinden woorden en mensen elkaar, vinden wij elkaar. Samen gaan ze wegen  om het onrecht te keren, hun handen staan klaar  om te breken en te delen  wat het leven biedt.
Zo groeit zijn rijk onder ons, wordt zoeken een hoopvolle tocht naar een land van licht en leven. Daarom bidden wij met zijn woorden

ONZE VADER

VREDESWENS

VREDESLIED 

Gij die uw naam hebt uitgeroepen in ons gezicht
Ga mee in ons midden, maak ons uw eigen
Houd ons gaande tot waar het land gaat
Waar Gij zijt alles in allen, liefde sterker dan de dood.

UITNODIGING AAN DE TAFEL VAN BROOD EN WIJN

LIED Tafel der armen

Wat in stilte bloeit, in de luwte van tuinen, onder de hete zon op de akker, heeft Hij bestemd voor de tafel der armen.
Aardekracht, zonkracht is Hij, licht in mensen, dat wij elkaar verblijden en doen leven, brood van genade worden, wijn van eeuwig leven.
Maar wie niets hebben, wie zal hen hieraan deel geven? En die in weelde zwelgen en van niets weten, wie zal hen naar gerechtigheid doen verlangen?
Aanschijn der aarde, wie zal jou vernieuwen? Hij die alles zal zijn in allen, heeft ons bestemd om aarde, jouw aanschijn te vernieuwen.

GEBED – Samen

Wij danken u
dat wij hier samen
mogen luisteren naar uw stem
die ons meeneemt
naar een wereld van recht en vrede
dat U ons brood schenkt voor onderweg
en wijn om nu al de toekomst te vieren.

MEDEDELINGEN

•          U kunt tot 10 september kopij inleveren voor de Salvatoriaan. Stuur uw bijdrage naar salvatoriaan@sansalvatorgemeenschap.nl

•             Volgend weekend is er een bijzondere viering op YouTube. Piet Reesink, Marian Veenker, Marcel van der Maeden en José Vos hebben een uitdagende viering gemaakt waarin we de overeenkomsten tussen de grote religies met elkaar gaan ontdekken.

•             Op zaterdag 19 september komen we hier weer bij elkaar en John Parker zal dan voorgaan.

•             Denk aan de collecte bij het verlaten van deze ruimte!

SLOTGEDACHTE

Twee goede vrienden bleven maar ruzie maken. Een van hen ging raad vragen aan een bekende wijze man. Nadat hij geluisterd had, zei de wijze: ‘Je moet leren luisteren naar je vriend.’ De man kwam een maand later opnieuw bij de wijze man en zei: ‘Ik heb goed geluisterd naar alle woorden die mijn vriend heeft gezegd.’ Toen zei de wijze man met een glimlach: ‘Ga nu naar huis en luister ook naar elk woord dat hij niet heeft gezegd.’

ZEGENWENS

Vanuit het vertrouwen dat Gij met ons gaat
gaan wij op onze beurt op weg
als mensen die het goede willen doen
om zo de hemel op aarde waar te maken.
Wij gaan in de voetsporen van Jezus, Messias
en weten ons gezegend en gedragen
door de naam van de eeuwige
die we kennen als vader/moeder, zoon en heilige geest.
Amen

SLOTLIED 

Wie mag te gast zijn in uw tenten, wonen zelfs in uw huis hoog in de bergen uitzicht wijd?
Doe recht, spreek waarheid, laster niet, hebt Gij gezegd. Wees trouw, verloochen niet je naaste die een mens is zoals jij, geef wat je geven kan, zegt Gij.
Gezegend om uw woord, gezegend om uw naam “Ik-zal-er-zijn”. Gezegend om uw woord, gezegend om uw naam “Ik-zal-er-zijn”

www.sanlvatorgemeenschap.nl

Wie gelooft

SAN SALVATORGEMEENSCHAP 29 &30 augustus 2020

Voorganger: Wilton Desmense



Openingsmuziek: Rondo in G- door Jan Wijgers

Welkom Welkom bij deze viering. Geloven … Een woord dat alle kanten uitwaait. Ga maar na: je kunt er dezelfde woorden omheen plaatsen. Maar als je de klemtoon verandert, verandert er meteen een hele gevoelswereld mee!
Ik geloof ‘t wél! Of: Ik gelóóf ‘t wel! Je kunt een hele boom opzetten over allerlei kanten die je met het woord uit kunt. Dat gaan we nu niet doen. Wat wel? Samen op weg om deze bijeenkomst te vieren vanuit ons geloven. Ik nodig u uit om lezend of luisterend mee te bidden.

Openingsgebed
Geloof ik in ernst dat U het hoort, God,
nu ik deze woorden tot U richt?
Geloof ik dat U naar ze luistert,
dat ze nieuw voor U zijn en U ontroeren?
Ja, mijn God, want U bent niet ver weg achter de sterren,
maar U bent in mij en in iedereen.
En hoe onbegrijpbaar U ook bent,
daar klamp ik mij vast aan
en vind ik U, herkenbaar in U en jou en mij,
waar ook maar en wanneer.

Acclamatie: Bij U is de bron van het leven en in uw licht zien wij het licht.


Bij de lezingen
De lezingen, de eerste bestaande uit een verhaal en de tweede naar de brief van Paulus aan de Romeinen, worden verzorgd door Maria Hoitink en Fiet Vreeburg.

We lezen:  Het ware geloof (Boccaccio, Decamerone, 3e verhaal van de eerste dag)
Dankzij zijn onverschrokkenheid was Saladin, ondanks zijn bescheiden afkomst, niet alleen Sultan van Babylonië geworden, maar had hij ook vele overwinningen behaald op islamitische en christelijke vorsten. Door de talrijke oorlogen en luisterrijke ondernemingen was zijn schatkist echter tot op de bodem leeg geraakt, en wegens een paar onverwachte tegenslagen had hij dringend nieuwe fondsen nodig. Toen hij niet meer wist waar hij die zo gauw vandaan moest halen, schoot hem plotseling de naam te binnen van Mélchizedék, een rijke jood die – als hij dat zou willen – ongetwijfeld in staat was om zijn nood te helpen lenigen. Maar deze jood was zo gierig, dat hij dat vast en zeker nooit uit eigen beweging zou doen, en dwang wilde Saladin niet gebruiken. Dus zon hij, omdat de nood drong, op een middel om de jood naar zijn hand te zetten en daarbij zijn afpersing een schijn van redelijkheid te geven.
Nadat hij hem had ontboden en hem zeer hartelijk had ontvangen, nodigde hij hem uit te gaan zitten en sprak: “Mijn beste, ik heb van verschillende mensen gehoord dat jij een zeer verstandig man bent, en dat je vooral goed thuis bent in godsdienstzaken. En daarom zou ik graag van je vernemen, welk geloof volgens jou het ware is: het joodse, het islamitische of het christelijke.”
De jood, die inderdaad niet van de domsten was, had maar al te goed door dat Saladin het erop aanlegde, hem in zijn eigen woorden te strikken om dan iets van hem los te kunnen krijgen. En hij besefte ook dat het er niet op aankwam, welke van de drie godsdiensten hij zou aanwijzen: Saladin zou toch steeds zijn doel bereiken. De dwingende behoefte aan een ontwijkend antwoord scherpte echter zijn verstand en gaf hem snel de gepaste woorden in, die wij in de bezinning zullen horen.

Muziek

We lezen uit Paulus, Romeinen 12: 1-8

“God is liefdevol en goed,” verkondigt Paulus. “Leef als nieuwe mensen, door op een nieuwe manier te gaan denken. Dan zul je ook anders gaan leven. Daarom zeg ik tegen jullie allemaal: vind jezelf niet belangrijker dan je bent. Wees bescheiden. Gedraag je op een manier die past bij de hoeveelheid geloof die God jou op dit moment heeft gegeven. Die hoeveelheid is bij iedereen verschillend. We hebben immers allemaal verschillende gaven gekregen. Voor elke gave geeft God ons zijn hulp. Wie de gave heeft gekregen om les te geven, zal daarbij Gods hulp ervaren. Wie de gave heeft gekregen om andere gelovigen aan te moedigen, zal Gods hulp ervaren. Wie de gave heeft gekregen om te geven, krijgt Gods hulp om dat bescheiden te doen. Wie de gave heeft gekregen om leiding te geven, krijgt Gods hulp om daar ook zijn uiterste best in te doen. Wie de gave heeft gekregen om andere mensen te helpen, krijgt Gods hulp om dat blij te doen.”

Muziek: Boek jij bent geleefd – Melodiek

Boek jij bent geleefd,
zeg ons hoe te leven –
In mijn letters staat geschreven
dat alleen de geest doet leven.
Licht en adem is de geest.
Daarom ben ik neergeschreven:
dat jij zonder angst zult leven wat je leest.

Boek jij bent geleefd,
zeg ons hoe te leven –
Wou je leven met zovelen
hier op aarde, moet je delen:
licht en adem, geld en goed.
Wie maar leeft om meer te krijgen
die zal sterven aan zijn eigen overvloed.

Boek jij bent geleefd,
zeg ons hoe te leven –
Niemand weet hoe jij moet leven,
nergens staat het opgeschreven.
Liefde tegen liefdespijn,
vriendschap tegen duizend vrezen,
zoet dat bitter kan genezen,
mens voor mensen, recht en vrede,
licht en adem, heel veel leven mag je zijn.

Vrouw, waar is je broer?
Mens, waar is je zusje?
’t Meeste van een mensenleven
wordt het minste opgeschreven:
hoe zij trouw zijn aan elkaar,
lijden, sterven, liefde leren –
zouden wij dat ook proberen,  werd het waar.

Bezinning
Welk geloof is het ware, werd tijdens de eerste lezing door Saladin gevraagd aan Melchizedek. Nu volgt zijn antwoord: “Heer, u hebt mij een boeiende vraag gesteld, die ik alleen maar kan beantwoorden in de vorm van een parabel. Ik heb ooit horen vertellen over een rijk en machtig man, die een schat aan kostbare juwelen bezat, waaronder een schitterende en uiterst waardevolle ring. Om de schoonheid en kostbaarheid van dit kleinood nog meer luister bij te zetten en het eeuwig voor zijn nageslacht te bewaren, bepaalde hij dat die zoon in wiens bezit de door hem nagelaten ring zou worden gevonden, als zijn erfgenaam moest worden beschouwd en door de anderen als hun meester moest worden erkend.
De zoon aan wie de ring te beurt viel, gaf zijn nakomelingen dezelfde onderrichtingen, en zo deden ook de zonen van zijn zonen. Kortom, de ring ging van erfgenaam op erfgenaam over, vele geslachten lang, tot hij in het bezit kwam van een nazaat met drie zonen, die alle drie even knap, rechtgeaard en gehoorzaam waren, en die hij alle drie even liefhad. De jongelingen, die wisten wat het betekende de ring te bezitten, hoopten ieder voor zich als enige te worden uitverkoren. Ze benaderden elk afzonderlijk hun hoogbejaarde vader en smeekten hem, ieder op zijn eigen manier, de ring als erfenis te mogen ontvangen.
De brave man, die voor alle drie een even diepe genegenheid koesterde, beloofde uiteindelijk ieder apart de ring en stond dan ook voor de moeilijke taak, die belofte waar te maken. In het geheim liet hij door een ervaren goudsmid twee ringen bijmaken, die zo volmaakt op de oorspronkelijke leken dat hij ze zelf niet meer van elkaar kon onderscheiden. Op zijn doodsbed riep hij zijn zonen één voor één bij zich en schonk aan elk afzonderlijk de zo begeerde ring.
Toen na de dood van hun vader ieder van deze zonen zijn aanspraken op de nalatenschap wilde laten gelden, en de ene daarbij geen duimbreed aan de andere toegaf, haalden ze ten slotte alle drie als bewijs hun ring te voorschijn. En doordat de ringen zo volmaakt op elkaar leken dat geen mens er nog de oorspronkelijke kon uithalen, is de vraag wie de ware erfgenaam van de vader was tot op heden onopgelost gebleven.
En dit geldt ook, Heer, voor de drie wetten die God de Vader aan de drie volkeren gaf, en waarover u mijn mening vroeg: ieder volk is er heilig van overtuigd dat het Zijn nalatenschap geërfd heeft en dus volgens Zijn wet en Zijn geboden leeft. Maar wie het uiteindelijk bij het rechte eind heeft, blijft, zoals bij de ringen, een open vraag.”

Rustmoment | muziek

Voorbede
Vrede voor ons allemaal,
geluk voor iedereen
dat een parelsnoer van parelmoer
onze kostbare aarde moge sieren,
en dat we vrije mensen mogen zijn
elkaar respecterend en optrekkend met elkaar:
van de stad van 9 miljoen fietsen
tot en met de stad van twee systemen,
van de Goelag Archipel tot en met Belarus,
van de Wadden over Orthen tot en met het Vrijthof.
Dat is onze wens en dat is onze bede.

Lied: Vrede voor jou en alle goeds je vrienden – Melodiek

Tafel)bede
Gij weet wat in mensen omgaat:
in dat geloof vinden wij de bemoediging
die ons met U en elkaar verbindt.
Daarin proberen wij U te peilen,
wat onzegbaar is in onze harten te bevatten
en te leven naar U toe,
aan wie wij zijn gehecht.
Wij koesteren de goede verhalen
die ons zijn doorverteld
in de boeken van het evangelie
over Jezus van Nazareth
een mens zoals wij,
maar bovenal een mens
zoals wij zouden willen zijn:een mens van God, een vriend, een licht, een herder:
die brood brak en het deelde
en zijn beker liet rondgaan
onder zijn naasten.
Hem achterna, zo willen wij leven
om nader te komen tot U.

Lied: Onze vader verborgen – Melodiek
Onze Vader verborgen,
uw naam worde zichtbaar in ons
uw koninkrijk kome op aarde
uw wil geschiede
Een wereld met bomen tot in de hemel
waar water schoonheid, en brood,
gerechtigheid is en genade.

Waar vrede niet hoeft bevochten
waar troost en vergeving is
en mensen spreken als mensen
waar kinderen helder en jong zijn
dieren niet worden gepijnigd
nooit één mens meer gemarteld
niet één mens meer geknecht.

Doof de hel in ons hoofd
leg uw woord op ons hart
breek het ijzer met handen
breek de macht van het kwaad.
Van U is de toekomst, kome wat komt.

Slotgedachte en zegen
Wat hoorden we ook alweer als laatste bij de tweede lezing? Wie de gave heeft gekregen om andere mensen te helpen, krijgt Gods hulp om dat blij te doen. Zo ook Melchizedek aan het einde van de parabel.
Saladin moest toegeven dat Melchizedek de strik die hij hem gespannen had, schitterend had weten te ontwijken. Daarom besloot hij open kaart te spelen en maar af te wachten of Melchizedek bereid was om hem te helpen. En hij verheelde daarbij niet wat zijn bedoeling was geweest, als hij niet zo’n ontwapenend antwoord op zijn vraag had gekregen.
Melchizedek leende hem zonder enig probleem het hele bedrag. Saladin loste later zijn schuld voorbeeldig af en bedacht zijn geldschieter bovendien met prachtige geschenken. Hij bezorgde hem een belangrijke en eervolle positie aan zijn hof, en zij bleven voor de rest van hun leven trouwe vrienden.
Mogen zo ook wij trouwe vrienden blijven en met parelende gedachten in ons hart deze viering verlaten, vol goede moed de nieuwe week in. Tot de volgende keer. Ite, missa est.

Muziek

***
Reageren op deze viering vinden we fijn!  Dat kan via
de website www.sansalvatorgemeenschap.nl Onder de tekst van de viering is gelegenheid om een reactie achter te laten.
door een mailtje te sturen naar info@sansalvarorgemeenschap.nl
Op dit moment missen wij de collecte als inkomstenbron.  U kunt de San Salvator blijven steunen door een bedrag over te maken op NL96 INGB 0006 0407 13 van San Salvator in Beweging.

Blijf vertrouwen, houd moed en let een beetje op elkaar
www.sansalvatorgemeenschap.nl

Ontgroeien doet bloeien?

Elk blad ademt de boom tot leven


SAN SALVATORGEMEENSCHAP 22 augustus 2020
Ontgroeien doet bloeien?  |  Voorganger: Franneke Hoeks  
Zondag :  Melodiek o.l.v. Marcel van der Maeden |Piano: Coby Wagemans | Dwarsfluit Maria Werner

OPENINGSLIED De vreugde voert ons naar dit huis


WELKOM Hier zijn we dan, op gepaste afstand, maar we zijn er. Wat bijzonder om hier te staan aan jullie hier te mogen begroeten.  Dat doe ik namens het bestuur van de gemeenschap, namens Toon van Mierlo en Maria Claessens die met mij voorgaan.
Weet u het nog: begin maart zaten we in Cello, met een vaag gevoel dat er iets rondwaarde. We gaven geen handen en deelden geen brood en wijn. Wie had kunnen denken dat alles stil zou komen liggen. Ik had in eerste instantie nog het gevoel ‘misschien kunnen we wel Pasen vieren met elkaar.’ De goede week, Pasen, Pinsteren, Hemelvaart en de zomerweken gingen voorbij zonder fysieke vieringen. Het was heftig en indringend.  Verpleeg- en verzorgingshuizen gingen op sloot en geliefden en naasten konden elkaar niet ontmoeten. Kinderen kregen thuis onderwijs. We werkten op grote schaal thuis. We bleven binnen.  Bedrijven raakten in de knel, banen die wegvielen… Een bizarre tijd.
Ik zag ook veel moois. We gingen meer dan ooit dan voorheen bellen, mailen en appen met elkaar en ontdekten dat we ook via deze kanalen verbinding konden maken.  We maakten filmpjes over de lezingen en deelden zo inspiratie met elkaar.
Toen ik, voor mijn vakantie, met een paar voorgangers nadacht over deze eerste fysieke viering, deed ik dat vanuit een heel optimistisch gevoel. Fijn dat we weer kunnen vieren met elkaar. We kunnen onze vieringen en andere activiteiten weer gaan opbouwen. De titel ontgroeien doet bloeien ontstond. Een paar weken later is mijn optimisme wat getemperd. Het virus steekt de kop weer op. Mensen vinden het lastig om zich aan de regels te houden, anderen zijn huiverig en zien op tegen groepen mensen en dan zit de spreekwoordelijke R nog niet in de maand. Ik heb deze week een vraagteken achter Ontgroeien doet bloeien gezet. Dan klinkt die titel als hoop en minder als een zekerheid.
Ik heb de paaskaars meegenomen. Die lag nog in haar verpakking op Ordune.  Pasen was anders dit jaar. We vierden opstanding via het onze beeldschermen. Bij die online vieringen brandde in onze huizen vaak een kaarsje. Een aantal van jullie hebben een kaarsje uit je eigen huis meegenomen. Die branden hier nu in onze ruimte. Dat niet te doven licht trekt met ons als gemeenschap mee. Nu we hier bij elkaar zijn willen we deze nieuwe kaars zegenen. Een kaars met boom, met water met vuur. Een kaars die symbool staat voor bevrijding, opstanding en leven. Deze kaars is een teken dat God, dwars door alle donkere, dode momenten van het leven, met ons op weg blijft gaan. We ontsteken deze kaars vanuit de kleine kaarsen die afgelopen maanden brandden als we op afstand vierden. Al die lichtjes bij elkaar zijn niet te doven.
Laten we bij het licht van deze kaars samen bidden

GEBED (allen)
God van licht en liefde
u doet hoop in ons herleven.
Door Jezus, uw zoon,
Zien we de diepte en kracht van uw liefde.
Laat ons mensen zijn die uw verhaal leven
opdat ook wij dragers van licht en liefde zijn.
Amen.

Acclamatie: Zuivere vlam

1E LEZING – Toon Tellegen
Op een donkere dag aan het eind van het jaar waren alle dieren bijeen op de open plaats in het midden van het bos. Er blies een gure wind tussen de kale bomen door, en de meeste dieren hoestten of niesten of rilden luidkeels van de kou. Dit is nou barre koude,’ zei de kikker die trots was dat hij dat wist. ‘Ja,’ zei de vlieg die naast hem stond te klappertanden. ‘Laten we ons allemaal verstoppen,’ zei de krekel. ‘Maar wie moet ons dan zoeken?’ vroeg de mus. ‘Niemand,’ zei de krekel. ‘Maar we kunnen de wind vragen om naar ons te fluiten als het lente wordt. Misschien kan hij de eerste bladeren wel laten zeggen: “Kom maar tevoorschijn” en dan komen we allemaal tevoorschijn. ’Goed!’ huilde de wind.
De dieren keken elkaar treurig aan. Iedereen gaf iedereen een hand en ging zich toen verstoppende snoek verborg zich onder het blad van de waterlelie en de roerdomp ging achter een grijs paaltje staan. De slak trok zich terug in het donkerste hoekje van zijn huis en de kraai verdween in zijn veren. De gloeiworm verborg zich in het duister, de beer had nog een oude honington waarin niemand hem zou kunnen vinden, met hier en daar nog wat honing op de bodem, en de eekhoorn ging in zijn kast zitten tussen twee flessen met beukennotensiroop. Niemand wist waar iemand anders was. En iedereen wachtte op de lente.
Toch kon de eekhoorn het niet laten een heel klein briefje aan de mier te sturen. Tot zijn onuitsprekelijke genoegen kreeg hij op de allerlaatste dag van het jaar een briefje terug. Een felle sneeuwstorm blies het envelopje onder zijn voordeur door, liet het door zijn kamer dwarrelen en schoof het door een kier de kast in.
‘Hallo eekhoorn!’ schreef de mier en de eekhoorn prikte het briefje op de binnenkant van zijn kast en keek ernaar zolang het winter was en iedereen zich verborgen hield. ‘Hallo mier,’ zei hij zo nu en dan tegen het briefje. Zo ging de tijd sneller en minder saai.

Tussendoor
Iedereen verscholen in eigen huis. We hielden afstand uit liefde voor de ander. Even, leek de warme zomerwind te vertellen dat er, voorzichtig meer ruimte voor minder afstand kwam. We zijn er niet, bij lange na nog niet. De wind draait
keer op keer uit andere hoeken en mensen blijven zoeken,
God zij dank, naar elkaar en naar wat hen draagt.

Lied – psalm 23 Zijt Gij mij God een herder

2E LEZING  Handelingen 2, 43 -47
De vele tekenen en wonderen die de apostelen verrichtten, vervulden iedereen met ontzag. Allen die het geloof hadden aanvaard, bleven bijeen en hadden alles gemeenschappelijk.
Ze verkochten al hun bezittingen en verdeelden de opbrengst onder degenen die iets nodig hadden. Elke dag kwamen ze trouw en eensgezind samen in de tempel, braken het brood bij elkaar thuis en gebruikten hun maaltijden in een geest van eenvoud en vol vreugde. Ze loofden God en stonden in de gunst bij het hele volk. De Eeuwige breidde hun aantal dagelijks uit met mensen die gered wilden worden.

Acclamatie
Gij hebt ons in de moederschoot gekend.

OVERWEGING
Ik weet niet hoe het jullie is vergaan, maar ik heb nog steeds het gevoel dat ik in een achtbaan zit. Soms angstvallige afdalingen dan een moeizaam klim naar boven om vervolgens met een kronkel in mijn maag weer een rit naar beneden maken. De pieken en de dalen zijn wel wat afgevlakt.
Tijdens mijn vakantie werd duidelijk dat het virus toch weer de kop op stak. Ik las de berichten over hoe lastig mensen het vinden om zich aan de regels te houden. Hoe buurten en wijken soms letterlijk ontploften. Hoe mensen twijfelen aan de regels die de overheid aan ons opgelegd, want alles is een complot. Ik heb me verbaasd over de miljarden die de regering uittrekt om grote bedrijven te helpen, terwijl structurele loonsverhoging voor essentiële beroepen geen haalbare kaart lijkt. We leven in een vreemde en veranderlijke wereld. Wat een virus al niet te weeg kan brengen.
De samenleving kwam stil te liggen, kinderen kregen thuis les, mensen werkten thuis… een beetje zoals de dieren van Toon Tellegen de barre koude het hoofd bieden.
Voor ons als gemeenschap veranderde er ook het nodige. We mochten niet meer in grote groepen bij elkaar komen en moesten zoeken naar andere manieren om geloof en inspiratie te delen. Wie had ooit kunnen denken dat San Salvator een eigen YouTube kanaal zou beginnen! In een tijd van crisis blijken er opeens hele andere dingen mogelijk dan voorheen.
De afgelopen maanden waar voor velen – ik merk dat bij mezelf ook- een tijd om na te denken. Doordat het automatische van het leven van alledag ruw werd verstoord ontstonden er ook andere prioriteiten in het leven. Er werd flink geklust in huizen en tuinen, mensen gingen uitgebreider koken, er werden meer spelletjes gedaan dan ooit en we ontdekten de schoonheid van ons eigen kikkerlandje. Het leven werd weer klein en overzichtelijk. Dat kleine leven had ook zijn beperkingen. Want wat misten we geliefden en vrienden. Wat misten we aanraking en nabijheid.
Ik merkte dat het maken van de filmpjes mij hielp in deze onzekere tijden. Het lezen van Bijbelverhalen was meer dan ooit voor mij een lifeline. Omdat we als samenleving zo aan het worstelen waren met corona, waren die oude verhalen opeens actueler dan ooit. In die oude verhalen klinkt ook de worsteling van mensen door die tot de bodem gaan en zoeken naar goed leven. In het maken van de filmpjes en die reacties daarop voelde ik dat er iets bijzonders gebeurde. De aanwezigheid van dat wat ik God noem? Ik voelde dat in het feit het dat we volhouden, dat we steun waren voor elkaar, in het feit het er toch altijd weer een lichtje opflakkert ergens. En dat we daarop mogen vertrouwen. Ik weet niet precies wie of wat God is. Maar ik geloof heilig in haar, hem, het. Geloven is niet-zeker-weten, maar aarzelend, stuntelend en twijfelend keer op keer zeggen … en toch is er iets wat ons draagt.
We lazen vandaag een stukje uit het boek Handelingen over hoe het er in de eerste Christengemeenten aan toeging. Ik heb dat stukje voor deze viering uitgekozen als bezinning op waar het in een geloofsgemeenschap echt over zou moeten gaan. De apostelen, volgelingen van Jezus doen bijzondere dingen. We weten mensen te raken door hun levenswijze en door het feit dat ze in de Geest van Jezus mensen tot leven wekken. Wonderen. Kunnen wij dat ook? Misschien wel. Ik zag in de vele initiatieven in straten en buurten. Er was meer aandacht en zorg voor elkaar. Dat gebeurde natuurlijk lang niet allemaal vanuit een gelovig perspectief en dat is prima. Maar wat zou het mooi zijn als we dat vol houden met elkaar en dat we blijven benadrukken dat dit omzien naar elkaar iedere keer een wonder is wat mensen leven geeft.
In dit fragment uit Handelingen haal ik ook het woord trouw. Deze mensen van de eerste christengemeente blijven bij elkaar komen. Dat doen wij als gemeenschap op onze manier ook.
Men deelde met elkaar. Dat delen gebeurde niet alleen in eigen kring, maar stond ten dienste van iedereen die hulp of ondersteuning nodig had. Dat gebeurde in het eerste dagen van de Coronacrisis. Het economische model van meer, meer, meer werd even stopgezet. Gezondheid en zorg voor wat kwetsbaar was ging even voor. Dat kan dus wel! Ontgroeien doet bloeien.
De eerste christenen ontmoeten elkaar in de tempel. Wij zijn vandaag hier samen. Blij dat we in deze kerk, die niet onze vaste plek is, bij elkaar kunnen komen om te vieren, te bidden en te delen. Gezamenlijke maaltijden waarin brood en wijn gedeeld worden in een geest van eenvoud en vol vreugde. Ik lees hier over mensen die bereid zijn er voor elkaar te zijn. Ik hoop dat wij als San Salvator ook in eenvoud en vreugde blijven vieren. Op wat voor manier dan ook. Online, fysiek, lerend, zoeken en zorgend. En dat we in die zorg voor elkaar over onze eigen grenzen heen durven denken en doen. Dan worden we, ook -of misschien zelf juist- in tijden van Corona, mensen zoals God ons graag ziet: nieuw, open, vol licht en liefde.

GELOOFSLIEDVan grond en vuur zult Gij ons maken

KLAARZETTEN VAN BROOD EN WIJN | COLLECTE | MUZIEK

VOORBEDE
God van licht en liefde we bidden voor de wereld waarin dit virus rondwaard. Dat wereldleiders, wetenschappers en politici zich laten leiden door welzijn van al wat leeft en dat zo jouw visioen waarin wat klein en kwetsbaar is gekoesterd wordt.
Acclamatie Kom jij, beloofde, doop ons met het vuur
God van recht en vrede we vragen om rust en ruimte in harten van mensen. We zien dat maatregelen vragen en onduidelijkheid oproepen. Laat ons zoeken naar eensgezindheid om te doen wat gedaan moet worden om dit virus te stoppen.
Acclamatie  Kom jij, beloofde, doop ons met het vuur
dat hoog oplaaide in Jezus, in hem

God van eenvoud en vreugde we bidden voor onze gemeenschap. We zijn dankbaar voor manieren waarop we afgelopen maanden op afstand samen konden zijn. We denken aan de mensen die om van voor eden dan door vanavond niet bij ons kunnen zijn. Gemeenschap is meer dan onder een dak samenkomen. Dat we blijven zoeken naar nieuwe mogelijkheid om geloof met elkaar en met de wereld te delen.
Acclamatie  Kom jij, beloofde, doop ons met het vuur
dat hoog oplaaide in Jezus, in hem gekruisigd
gestorven begraven. Licht der harten, Vader van de armen,
geef nieuw begin
.
God van leven voorbij de dood, we bidden voor alle slachtoffers van Corona die soms zonder hun naasten moesten sterven. Ook als gemeenschap moesten wij afscheid nemen van mensen die ons dierbaar waren. Hun namen zijn opgetekend in het boek van leven en sterven van de San Salvator. We noemen hier de namen van de mensen die ons de afgelopen maanden ontvallen zijn.
Zij blijven met ons verbonden en we troosten ons met de gedachte dat zij zich veilig en gedragen mogen weten door jouw grenzeloze liefde
Acclamatie Licht der harten, Vader van de armen, geef nieuw begin.

TAFELGEBED
God-met-ons Gij zijt licht, liefde, leven. Wij zeggen u dank
voor de aarde en al wat leeft, voor de schoonheid en de vreugde, voor de kwetsbaarheid en gebrokenheid, voor de liefde en verbondenheid en weten ons gedragen.
Wij zeggen dank voor uw zoon Jezus, Die ons leerde lief te hebben voorbij grenzen van ziekte en dood.
We dank u voor geestkracht die we in onszelf en om ons heen ervaren en die ons aanspoort en bemoedigd.
We willen de weg van Jezus volgen en gedenken zijn liefdesdaden.
Toen Jezus wist dat zijn einde nabij was, was hij samen met zijn vrienden en vriendinnen. Eenvoudig maar vol vreugde
nam hij brood hij dankt u, brak het deelde het met zijn vrienden en zei: ‘Neem en eet van dit brood, dit is mijn leven, ik geef het aan jullie.’  Na de maaltijd nam hij een beker, sprak een dankgebed, en zei tot zijn vrienden: ‘Drink hieruit en proef van mijn liefde, zodat mijn vreugde in jou zal zijn
en haar volheid bereikt. Heb elkaar lief, zoals ik jullie heb lief gehad.’
Zo heeft Hij zich aan ons gegeven, en weten wij ons gedragen door de Eeuwige. Zo dragen wij ook elkaar, met respect en mededogen, vanuit het besef wij geen gemeenschap zijn
waar mensen buitengesloten worden waar vastgehouden wordt aan oude wetten, waar geen plaats is voor andersdenkenden.  Laat ons met de hulp van Jouw Geest
een gemeenschap zijn  van mensen in beweging, vol ruimte en openheid voor elkaar.
Laat ons daartoe bidden met de woorden die Jezus ons geleerd heeft ONZE VADER

VREDESWENS
Leg je hand op hart, kijk rond, zie elkaar in nieuw licht en wens elkaar vrede.

VREDESLIED 
Wij zullen kennen zoals wij gekend zijn

KOM NAAR VOREN OM BROOD EN WIJN TE HALEN

LIED
Geen taal die Hem vertaalt,

WE ETEN EN DRINKEN MET ELKAAR | STILTE

GEBED
God van licht en leven, we deelden anders dan anders
maar de daad van delen in uw geest blijft.
Laat dit brood en deze wijn ons tot kracht en zegen zijn.

MEDEDELINGEN
Volgende week maken we weer een viering op YouTube. U ontvangt daarvan via de mail een link.Op zaterdag 5 september komen we om 19.00 uur hier in deze ruimte weer samen. U ontvangt uiterlijk woensdag 2 september een uitnodiging via kerktijd waar u ja of nee op kunt zeggen. Houd die week dus uw mail in de gaten.Tips en verbeterpunten naar aanleiding van deze viering zijn welkom, mail uw bericht naar  info@sansalvatorgemeenschap.nl .

SLOTGEDACHTE
Een gedicht van Margriet van Bebber uit de coronabundel van het tijdschrift Dichter.

Feesten en herdenkingen.

2020
De dag van handen wassen
De week van afstand houden
De maand van online leren
het jaar van het virus

2021
De dag van handen schudden
de week van de omhelzing
De maand van de schoolfeesten
Het jaar van de vieringen

ZEGENWENS
Vanuit deze hoopvolle gedachte willen we de Eeuwige vragen  ons te sterken in de weg die we gaan. Zegen ons als mensen die geloven, die banden kunnen smeden, die grenzen overschrijden, die mildheid kunnen brengen, die troosten en nabij zijn, die vreugde kunnen geven,
die broeder en zuster durven zijn. Eeuwige zegen ons
als mensen die in vertrouwen, de toekomst tegemoet gaan. Amen.

SLOTLIED
De steppe zal bloeien.



Genade

De viering is via ons Youtube kanaal hier te bekijken.

Welkom


Openingsgebed
 Laten wij bidden
Goede God,, onder Uw zegen leven wij en wij openen ons hart voor U.
U kent ons en weet van ons vallen en opstaan
U kent onze gedachten en zorgen
U gaat met ons op onze levensweg
Wij bidden U om Uw barmhartigheid bij al ons vallen en opstaan
U kent onze vreugde en dromen
Wij bidden u om de kracht van Uw genade
Sla Uw arm om ons heen in deze onzekere tijden
En laat het ons gegeven zijn ons geloof in U en de verbinding met mensen te bewaren.

Lezing Jesaja 42,1-7
Zie hier mijn dienstknecht, die Ik ondersteun;
Mijn uitverkorene, die Mij welgevallig is.
Ik heb Mijn Geest op hem gelegd,
en hij maakt de volkeren het recht openbaar.
Hij roept niet en schreeuwt niet,
Hij laat zijn stem niet horen op straat.
Het gekwetste riet zal hij niet breken
en de kwijnende vlaspit blaast hij niet uit.
Waarlijk, het recht maakt hij openbaar.
Hij zal  niet kwijnen en niet worden gekwetst,
maar vestigt het recht op aarde
en tot in de verste uithoeken
zal men verwachtingsvol naar zijn boodschap uitzien.
Zo spreekt JAHWEH, de ene God,
die de hemel geschapen heeft
en de aarde gespreid met al wat zij voortbrengt,
die adem geeft aan hen die er wonen
en levensgeest aan allen die er hun wegen gaan.
Ik JAHWEH zelf, heb u geroepen om heil te brengen,
Ik neem u bij de hand,
Ik vorm en bestem u
om de man te zijn van Mijn verbond met het volk
Het licht voor de naties,
om blinde ogen te ontsluiten,
om gevangenen uit de kerker te bevrijden,
uit de gevangenis degenen die wonen in duisternis.

Acclamatie:
Woorden van oudsher gegeven zingen van geluk en pijn
Blijven spreken over  leven
‘Ga” en Ik zal met je zijn

Overweging

Een roepingslied voor Kores.
In dit lied wordt ons een blauwdruk gegeven voor de pastoraal, voor een levenshouding.
Het is stille noeste arbeid, elke dag weer. Het is arbeid die liefde en geduld vraagt.
Het lied bezingt God die de aarde, planeten en dieren en mensen draagt en leven geeft, levensgeest aan de bewoners van deze aarde.
Zo zijn we één met elkaar, met de natuur en gedragen door de Allerhoogste. Dat is de grondtoon.

Het lied zingt ”Hij zal het geknakte riet niet breken ”.
Om in een rietkraag te zien of er een stengel geknakt is heb je een opmerkzaam oog nodig.
Om een geknakt riet te vinden moet je erop uit en heb je een aandachtige geest nodig. Om de stengel overeind te zetten zul je moeite moeten doen, dan heb je zeker ook liefde en geduld nodig.
Je zult voorzichtig te werk moeten gaan.
Er zijn genoeg mensen om ons heen, maar om diegenen te zien die je overeind kunt helpen  en die je nodig heeft  heb je dezelfde opmerkzaamheid en aandacht, liefde en geduld  en voorzichtigheid nodig.
Soms moet je durven!
Iemand aanspreken, vragen, laten merken dat je hem/haar ziet en dat je bereid bent mee te leven en steun te bieden.
Dat levensvlammetje weer aan te blazen en iemand weer te laten stralen.
Zo, bezingt het lied, zal God de geroepene helpen en vormen tot een mens die in zijn Naam verlichting brengt op deze aarde.
Acclamatie:

Het Evangelie volgens Lucas 1, 39-56

In die dagen reisde Maria met spoed naar het bergland, naar een stad in Judea.
Zij ging het huis van Zacharias binnen en groette Elisabeth.
Zodra Elisabeth de groet van Maria hoorde, sprong het kind op in haar schoot;
Elisabeth werd vervuld met de Heilige Geest en riep met luider stem uit:
“Gij zijt gezegend onder de vrouwen en gezegend is de vrucht van haar schoot.
Waaraan heb ik het te danken dat de moeder van mijn Heer naar mij toekomt?
Zie zodra de klank van uw groet mijn oor bereikte, sprong het kind van vreugde op in mijn schoot.
Zalig zij die geloofd heeft, dat tot vervulling zal komen wat haar vanwege de Heer gezegd is.”

En Maria sprak: “Mijn hart prijst hoog de Heer, van vreugde juicht mijn geest om God mijn redder;
Daar hij welwillend neerzag op de kleinheid van Zijn dienstmaagd.
En zie, vanaf heden prijst elk geslacht mij zalig
omdat aan mij zijn wonderwerken deed Die machtig is, en heilig is Zijn naam.
Barmhartig is Hij van geslacht tot geslacht voor hen die Hem vrezen.
Hij toont de kracht van zijn arm; slaat trotsen van hart uiteen.
Heersers ontneemt Hij hun troon, maar verheft de geringen.
Die hongeren overlaadt Hij met gaven, en rijken zendt Hij heen met lege handen.
Zijn dienaar Israël heeft Hij zich aangetrokken, gedachtig zijn barmhartigheid voor eeuwig jegens
 Abraham en zijn geslacht, zoals Hij  had gezegd tot onze vaderen.”
Nadat Maria ongeveer drie maanden bij haar gebleven was , keerde zij naar huis terug.

Overweging:
Een hartelijke ontmoeting tussen twee vrouwen in gezegende staat.
Allebei zwanger van hun eerste kind. Elisabeth is al wat ouder , dat kun je zien en Maria is nog heel  jong. Beiden voelen zich gezegend en door God gedragen. Ze begroeten elkaar van hart tot hart.
In deze hartelijkheid laat het Evangelie ons belangrijke geloofsgetuigenissen horen.
Het Wees gegroet: Jezus de Messias zal komen.
Het Magnificat: een opgetogen en opgewekt lied dat getuigt van God  die van iedere mens houdt, het geknakte riet niet laat breken en het  n iet kan aanzien dat mensen honger lijden of onderdrukt worden.
God, die de status quo keert; machtigen en rijken omkeert tot gewone mensen en hen gelijken maakt van ieder, alleman.
( Wanneer we ziek zijn  hebben we allemaal dezelfde hulp en liefde nodig, en wanneer we dorst hebben verlangen we allemaal naar water.)
Het Magnificat is zo een visioen van genade.
Het is de opmaat van wat Jezus ons laat zien in Zijn leven.
Het geknakte riet breekt Hij niet en elke lamp moet stralen.
Jullie zijn zout en licht!
Soms laat Hij ook zien dat alles niet is wat het lijkt: de tollenaar voelt zich leeg- hij is op zoek naar zin…
De Schriftgeleerde Farizeeër in de nacht is op zoek naar geloof.
De rijke met zijn bepakking die door het steegje “de naald” moet heeft last van zijn rijkdom.
Zij zijn  op hun manier arm.
We zien Jezus barmhartig zijn, Gods genade leven.
Het Magnificat is een visioen voor de samenleving. Zo zouden w het ons toch wensen?
Ieder mens een mooi leven op aarde?
Voor iedereen alvast een beetje hemel?
Bij God is niets onmogelijk.
Wanneer we allemaal een beetje helpen maken we alvast een begin en leven we Gods genade.
Orgelspel
Gebed

Voor diegenen met wie wij verbonden zijn
Voor Jet Zwanikken , die vorige week gestorven is
Voor de mensen in Beiroet
Om steun van hulpverleners
Voor vluchtelingen en daklozen
Voor de leiders van de volken
Om Uw Geest van Wijsheid bij het nemen van besluiten en het doen van uitspraken

Voor ons allen om gezondheid en gezond verstand in ons doen en laten
Om creativiteit bij het onderhouden van contacten

Voor wat er in ons hart omgaat

Onze Vader
Lied:
Genade is Gods Naam vervoegen
‘Ik zal er zijn’ in deze tijd;
is woedend worden om fascisme
discriminatie wereldwijd.
is voor de onderdrukten kiezen
en vroedvrouw in Egypte zijn
is zekerheid durven verliezen
om deelgenoot te kunnen zijn.

Genade is Gods Naam vervoegen
‘Ik zal er zijn’ op deze tocht;
brood delen met vluchtelingen,
oase zijn voor wie dat zocht,
met Mirjam dansen, zingen
ondanks de leegte der woestijn,
is veiligheid durven verlaten
om reisgenoot te durven zijn.

Genade is Gods Naam vervoegen
‘Ik zal er zijn’ in ballingschap;
is opstaan , breken uit structuren die
mensen dwingt tot vreemd’lingschap
is Gods gezicht kunnen herkennen
in dat van de verdrukte mens
is nooit aan onrecht willen wennen
en lotgenoot van mensen zijn.

Genade is Gods Naam vervoegen
‘Ik zal er zijn’ voorbij de tijd;
genade is elkaar behoeden
in vrede en gerechtigheid,
na rouw en droefheid weer beginnen,
met Jezus opstaan uit de pijn,
genade is elkaar beminnen
om naamgenoot van God te zijn.

Gaan we onder Gods Zegen:
Hij die barmhartig is en geduldig ,Hij die van iedere mens houdt, Hij zegent ons
Vader, Zoon en H.Geest