Vieringen

Wat kom je tegen?

Voorganger: Franneke Hoeks (Vervanging van Tony de Meulder)

Zondag Melodie o.l.v. Marcel van der Maeden | Piano Karen

Lees meer →

Moet Jezus altijd lief zijn?

San Salvatorgeloofsgemeenschap
6 oktober 2019

Voorganger Gepke Kerssen
Thema:  Moet Jezus altijd lief zijn?
m.m.v. de Cantorij o.l.v. Peter-Paul van Beekum
pianist: Marc Baghuis

Openingslied: De woorden die wij spraken
Welkom en inleiding
Met Ingrid van Kappel, Henny van der Meer en Forra van Reijswoud, heb ik gekeken naar de moeilijke Evangelietekst van deze week. Jezus lijkt hier zo veroordelend, zo negatief. Het botst met het beeld dat we van Jezus hebben.
We kwamen er niet goed uit. Of moet ik zeggen: ik kreeg de bezwaren niet goed weggenomen. Ik hoop dat het vanmorgen wel lukt. Er staat zo veel op het spel: het leven. Jezus ziet n.l. mensen die eraan onderdoor gaan en maakt zich boos om de hardheid en de  onverschilligheid van wie hen dit aandoen.
De oude wereld en de wereld die komen gaat, botsen hard op elkaar.
Aan zijn volgelingen een felle oproep om het anders te doen dan in de oude wereld.
Achter zijn felheid zit een diepe bewogenheid met kwetsbare mensen die het vaak niet redden.
Alsof hij ons vanochtend aankijkt en vraagt: hoe ga jij om met wat kwetsbaar is?
Kwetsbare mensen, een kwetsbare aarde.

Openingsgebed
Zorgzame en liefdevolle God,
Met zorg hebt u de aarde geschapen,
met liefde de mensen
alle vormen van leven zo nauw met elkaar verweven
en toch
mensen worden ten val gebracht
de aarde kreunt
laat uw boosheid
en de boosheid van  jonge mensen
als een spiegel zijn
als een oproep
tot een nieuwe manier van leven

Lied:
Eeuwige onzienlijke

De tekst van vandaag is gecompliceerd; daarom houden we het bij één tekst.
Ik zal eerst uitvoerig iets over de achtergrond zeggen.
Daarna zingen we een lied; dan volgt de lezing in twee gedeeltes, met daartussen een lied, vervolgens de overweging.

Achtergrond van de Bijbeltekst
Jezus heeft oog voor mensen die in de verdrukking komen. Hij komt daarbij in botsing met farizeeën en schriftgeleerden.  Jezus ziet hoe ze van geld houden en neerkijken op mensen die niet mee kunnen komen in de samenleving. Mensen die arm zijn, anders leven. De schriftgeleerden hanteren strenge regels, waardoor een flink aantal mensen er niet bij hoort in de geloofsgemeenschap.
Ook wij konden ons niet vinden in een kerk die onbarmhartige  omging met mensen die niet aan te strenge regels voldeden en ook weinig oog had voor mensen die maatschappelijk in de verdrukking kwamen.
Het gesprek tussen Jezus en de farizeeën en schriftgeleerden wordt steeds feller,
gevaarlijker. Toch gaat Jezus door, naar Jeruzalem, de stad die een stad van vrede zou moeten zijn.
Je zou verwachten dat Jezus in een tijd van polarisatie  blij is met zijn leerlingen die hem volgen, blij is met ons als open en maatschappelijk betrokken kerk.
Maar hij vraagt of wij ons echt bevrijd hebben van de onbarmhartigheid van toen. Gaat het er bij ons echt anders aan toe dan in de oude kerk? Hoe gaan wij om met daklozen, lhbt-ers, met mensen met weinig geld, met dementerenden, met mensen met weinig zelfvertrouwen, met de kwetsbare natuur?
Jezus begint heel fel en dat ligt moeilijk hier.
Maar lijkt zijn woede niet op onze woede toen we zagen hoe allerlei mensen aan de uitsluiting van de oude kerk ten onder gingen?
Mag hij nu ook aan ons vragen hoe wij omgaan met kwetsbare mensen? Als jij er voor gezorgd hebt dat iemand het niet meer redt, als het door jou mis gaat met de aarde, zou je daarmee kunnen leven? Als je dan in de spiegel kijkt, zou je je dan niet doodschamen?

Als wij het moeilijk vinden om aangesproken te worden op ons gedrag, geldt dat ook voor anderen. Durven wij iemand aan te spreken?
Je kunt een ander aanspreken, als je weet dat je zelf niet volmaakt bent. En wat is het moeilijk jezelf helemaal te veranderen. Geef die ander een nieuwe kans en als het weer mis gaat, nog weer.
Steun elkaar om werkelijk de weg van Jezus te gaan, om er te zijn voor kleine mensen.

Lied:
voor kleine mensen

Lucas 17:1-4  Oproep aan de leerlingen
Tegen zijn ​leerlingen​ zei Jezus: ‘Het is onvermijdelijk dat er mensen ten val worden gebracht, alleen: wee degene die daarvoor verantwoordelijk is! Het zou beter voor hem zijn als hij met een ​molensteen​ om zijn nek in zee werd geworpen dan dat hij ook maar een van deze geringen ten val zou brengen. Let dus goed op jezelf!

Indien een van je broeders of zusters zondigt, spreek die dan ernstig toe; en als ze berouw hebben, ​vergeef​ hun. En als ze zevenmaal op een dag tegen je zondigen en zevenmaal naar je terugkeren en zeggen: “Ik heb berouw,” dan moet je hun ​vergeven.’

Lied: wat ik gewild heb

Vervolg lezing: vers 5-10
Toen zeiden de ​apostelen​ tegen de ​Heer: ‘Geef ons meer geloof!’ De ​Heer​ zei: ‘Als jullie geloof hadden als een ​mosterdzaadje, zouden jullie tegen die moerbeiboom zeggen: “Trek je wortels uit de grond en plant jezelf in de zee!” en hij zou jullie gehoorzamen.

Als iemand van jullie een knecht zou hebben die ​ploegt​ of de kudden weidt, dan zal hij, wanneer die thuiskomt van het land, toch niet tegen hem zeggen: “Ga maar meteen aan ​tafel”? Zal hij niet veel eerder tegen hem zeggen: “Maak iets te eten voor me klaar, doe je ​gordel​ om en bedien me terwijl ik eet en drink, en daarna kun je zelf eten en drinken”? Hij bedankt de knecht toch niet omdat die gedaan heeft wat hem is opgedragen? Hetzelfde geldt voor jullie; wanneer jullie alles gedaan hebben wat jullie is opgedragen, zeg dan: “Wij zijn maar knechten, we hebben enkel onze plicht gedaan.”’

Lied: Niemand heeft u ooit gezien

Overweging
Wat een opgave. Hoe krijg je het voor elkaar zo te leven. Geef ons meer geloof, zeggen de leerlingen van Jezus
Heb vertrouwen, zegt Jezus. Geloof maar dat het kan. Dan kun je bergen verzetten!
Hoe komt Jezus zelf aan dat geloof, aan dat vertrouwen?
Jezus is opgegroeid met de verhalen van zijn moeder, verhalen over haarzelf en de Eeuwige, de verhalen over wat God in het leven van het volk Israël betekend heeft.
Verhalen die de eeuwen door tot de dag van vandaag zijn doorgegeven en mensen hoop hebben gegeven, inspiratie, die soms als een spiegel werkten of een nieuwe weg wezen.
Het verhaal van God met de mensen.

Als gemeenschap heb je ook vertrouwen in elkaar nodig. Vertrouwen dat je het samen doet.
Vertrouwen van u als hoorders in de voorgangers en vertrouwen van de voorgangers in u als mensen die woorden waar maken.
Vertrouwen van de leden in de zorgvuldigheid van het bestuur en van het bestuur in de creativiteit en bereidheid om zich in te zetten van de leden.
Kom maar met mooie sprankelende ideeën en voer ze met enthousiasme  uit, zodat we blijven bewegen de toekomst tegemoet.

Samen zetten we ons in voor een wereld waarin de onbarmhartigheid is uitgeroeid, waarin er niemand meer stuk loopt op een ander, waarin er eten, een huis en frisse lucht en schoon water is voor iedereen.
Daar doen we het voor! Niet om er zelf beter van te worden of om belangrijk te lijken. Doe heel vanzelfsprekend wat je te doen staat, net als die knechten van vroeger die deden waarvoor ze waren aangenomen.
Doe waar jij goed in bent. Ieder zet zijn talent in voor de gemeenschap en als gemeenschap, voor de nieuwe samenleving. Iedereen heeft een taak en een eigen deskundigheid.
Wees trouw aan de bron van je leven, aan de mensen en aan moeder aarde.

Geloofslied: is een mens trouw

Tafel klaarmaken; collecteren

U zult in het Tafelgebed woorden van Franciscus aantreffen.
Het onze vader waar we het tafelgebed mee afsluiten is dit keer met andere woorden. Woorden van iemand die worstelt met een moeilijk leven. Als u wilt, mag u meebidden, u mag ook luisteren.

Voorbeden: accl. jij die onze gedachten raad

Wij bidden voor wie ten val is gebracht door een ander
Iemand die ernstig gewond is geraakt door iemand met te veel drank op
Iemand die is weggepest op school of op het werk
Iemand die door misleiding veel geld verloor en in de armoede terechtkwam
Iemand die te maken kreeg met ernstig geweld, met misbruik
Dat uw woede over wat hen is aangedaan ons mag raken, dat wij naast hen staan en hen weer overeind helpen accl: : jij die onze gedachten raad

Wij bidden u om heilige verontwaardiging om wat mensen of de aarde wordt aangedaan.
Dat wij het kwaad durven stoppen, een ander durven aanspreken en dat wij ook kritisch naar onszelf kijken.
Geef dat wij samen mogen zoeken naar wat goed is
Accl.: : jij die onze gedachten raad

Wij bidden dat het in de maatschappij en de kerk niet gaat
om wie het belangrijkste is,
maar om een duurzame manier van leven
die recht doet aan mensen en de aarde
en hoe ieder van ons daaraan een bijdrage kan leveren
Accl: : jij die onze gedachten raad

Intenties, daarna: voor uw Aangezicht

Tafelgebed ( naar Franciscus en Oosterhuis )
Onuitsprekelijk zijt Gij en goed.
Goed is de hand
die alles heeft geschapen.
Onzegbaar goed is onze broeder zon
die elke dag maakt dat het dag is,
die doorschijnend mooi
van licht en krachtig is,

Ook goed en mooi is zuster maan
met al haar sterren
die Gij van hemel hebt gemaakt.
En goed als Gij is broeder wind
met al zijn wolkenvelden –
en goed weer, slecht weer, en de lucht
waarin wij leven, nietig en gelukkig.

Gezegend is uw Naam om zuster water
die nuttig is en nederig
kostbaar en zuiver;
om broeder vuur
die in de nachten brandt
lachend robuust en ongewis;
om onze zuster moedertje aarde
die de voeten draagt, die ons bestiert
en alle soort van vruchten
en kruiden geeft en bloemen
fonkelend.

Gezegend zijt Gij
om vrouwen en mannen
die als profeten protesteren
als er mensen zijn die tekort komen
en als de aarde verschraalt
maar die ook een nieuwe wereld voor zich zien
en daarover inspirerend spreken
en daarnaar leven

Wij danken U voor Jezus
die heilzaam rondging
maar ook de confrontatie niet schuwde

Tot het laatste toe
bleef Hij verbonden
met U en met mensen
bleef hij vertrouwen dat de nieuwe wereld zou komen
zoals op de avond
waarop hij met zijn leerlingen het feest van de bevrijding vierde,
hij het brood nam, dankte
en zei;
“Dit brood is als mijn leven,
gegeven voor jullie, gedeeld met jullie.
Blijf brood breken en delen om mij te gedenken,
dan ben ik bij jullie.”
Hij nam ook de wijn gaf die aan zijn vrienden en zei
“Dit de wijn van ons gezamenlijk verlangen naar de nieuwe wereld
van liefde sterker dan de dood.
Blijf deze drinken, dan ben ik erbij,
dan blijft de hoop op de nieuwe wereld levend.”
Hierna werd hij opgepakt
Zijn lichaam werd geschonden, gedood,
maar het donker kon zijn licht niet doven.
Hij stond op,
staat op waar mensen hem gedenken
hem zichtbaar maken in hun leven

Dat wij in zijn geest mogen leven:
Met een open oog voor de ander,
opstandig tegenover krachten die het leven kapot maken,
helend voor wie gekwetst is.
tot heel de aarde op een hemel lijkt

tot het zo ver is blijven we bidden :

Onze Vader:
Onze Vader die in de hemelen zijt
U bent bezorgd om mijn leven

Of U altijd in mij een hemel vindt
waag ik te betwijfelen.
Vanuit diep lijden
is het soms moeilijk
Uw naam te heiligen.

Toch vraag ik U
laat uw Rijk komen
in mijn zoekend hart
en in dat van mijn lotgenoten.
Uw wil: dat niets verloren mag gaan
van wat U geschapen hebt
geeft mij houvast

Geef mij
En mijn lotgenoten
het dagelijks brood
van wat uitzicht,
waardoor meer ruimte vrijkomt
voor uw aanwezigheid.

Vergeef mij
als ik mijn leven
bitter heb bezien.

Leer mij vergeven
dat anderen zo vanzelfsprekend
voorbijgaan aan mijn bestaan.

En leid mij niet in bekoring
de moed op te geven,
maar verlos mij
van medelijden met mezelf.

Want van u is het Koninkrijk
Waar iedereen eindelijk
zichzelf mag zijn,
Amen
( Jacqueline Kool )

Vredeswens Als kleine mensen onbevreesd klein en kwetsbaar kunnen zijn, komen de vrede en de nieuwe wereld dichterbij.
Beginnen wij dichtbij: Wensen wij elkaar de vrede toe

Vredeslied: Nooit hoorden wij andere stemmen dan de onze

Delen van brood en wijn
In het delen van brood en wijn denken we aan Jezus, aan zijn leven en sterven en dat hij nog altijd leeft onder ons.
Leef in verbondenheid met de Eeuwige, met je medemensen en de aarde
Van harte welkom aan deze tafel

Communielied
: Tebe poem

Dankgebed
Wij danken u
dat wij hier samen
mogen luisteren naar uw stem
ontdekken wat leven geeft
nieuwe wegen mogen vinden
naar een wereld van recht en vrede
met brood voor onderweg
en wijn om de toekomst te vieren

Waard om te weten

Slotgedachte: Kracht van kwaadheid
Een kwaad en huilend meisje en een onverstoorbare bullebak op de VN top over het klimaat in New York. Wie wint?
Gretha is boos en heeft tranen in haar ogen. Dat levert heel veel venijnige commentaren op.
Met haar kwaadheid doorbreekt ze de muur van ‘het zal zo’n vaart niet lopen’, wees toch niet zo onredelijk’, ‘je verliest de nuance uit het oog’.
De woede van Greta doorbreekt het web van mooie praatjes.
Het is een woede die aan de orde stelt wat wezenlijk is voor ons samenleven op deze aarde. Het is het leven zelf dat protesteert als het geschonden wordt. De Greta’s zullen het winnen van de bullebakken. Zij hebben het leven zelf aan hun kant. ( met dank aan de Franciscaanse beweging  )

Zegen
Ga maar samen op weg met dat woord
Zeg maar ja op die stem
Die je meeneemt naar een nieuwe wereld
Voel je onderweg gezegend
en wees met je boosheid om onrecht
je hartstocht voor het leven
tot een zegen voor de aarde en de mensen

Slotlied: Dat woord waarin ons richting werd gegeven

Sint Frans en de rozenkrans

SAN SALVATORGEMEENSCHAP / zaterdag 5 oktober 2019

THEMA: Sint Frans en de rozenkrans

Piano: Gieneke Ruyters
Voorganger: Wilton Desmense
Lectoren: Marga van de Koevering

OPENINGSLIED: U rozenkrans bemin ik

WELKOM
Welkom allemaal; het is vandaag de dag na Sint Franciscus. Aandacht hebben voor al Gods schepselen was zijn handelsmerk. Het is deze maand de maand van Maria’s rozenkrans. Oog hebben voor alle rozen om je heen, roze, rood, wit of geel, met en zonder doornen, brengt een mooie cadans in je leven. In deze viering wil ik tegelijkertijd speciale aandacht schenken aan Sint Franciscus en ook aan de rozenkrans.

GEBED (in de geest van Franciscus)
Mooi is de wereld als de rozen bloeien,
als de aarde groen is en het koren geel.
Als de jongens en de meisjes stoeien
en de bijen zoemen van steel naar steel.
Dan zijt gij geprezen, God, om de schoonheid van uw schepping, om onze aarde en om het heelal.
Geef dat wij deze zegeningen koesteren
en ze behoeden voor het verval!
ACCL.: Groot is de wereld en lang duurt de tijd

INLEIDING
In de eerste lezing uit het Oude Testament is de profeet Habakuk aan het woord. Israël werd in zijn tijd bedreigd door de Babyloniërs. Toch blijft Haba-kuk vertrouwen op God. De tweede lezing is een verhaal over Sint Franciscus. Het verhaal is voor het grootste deel te vinden in de zogenaamde Fioretti,
de Bloempjes, van Sint Frans.

EERSTE LEZING (Habakuk 3; 1-2 en 16-19)
Dit is een gebed van Habakuk, de profeet.
“Heer, ik heb gehoord wat U gezegd heeft. Ik heb diep ontzag voor U. Heer, doe in de komende jaren alstublieft weer machtige dingen! Heb in uw woede ook medelijden met ons!
Ik zal rustig blijven in de tijd dat we in nood zullen zijn, als de vijand het volk met zijn legers aanvalt.
Zelfs als de vijgenbomen niet zullen bloeien, en er geen één druif in de wijngaarden te vinden zal zijn,
en we geen enkele olijf van de olijfbomen zullen kunnen oogsten, en er niets meer op de akkers zal groeien, en alle schapen uit de stallen zullen worden geroofd, en alle koeien verdwenen zullen zijn, zelfs dan zal ik tóch nog juichen over de Heer, blij jubelen over de God die voor mij zorgt. Want de Heer is mijn kracht. Dankzij Hem zal ik rondspringen als een
hert. Hij zal ervoor zorgen dat ik stevig blijf staan.”

LIED: Ik zie de hemel opengaan

TWEEDE LEZING (Sint Frans en de rozenkrans)
Tijdens het leven van Sint Franciscus sloot een heel open en eerlijke jongeman zich aan bij Franciscus’ volgelingen. Die beschikten al over enkele kloosters en hij trok in in een piepklein exemplaar. Men sliep er op de vloer, want je kon er zelfs geen bed kwijt.
Eens kwam Franciscus zelf in dit klooster. ‘s Avonds legde hij zich al vroeg ter ruste. Hij was namelijk gewend om, als de andere broeders sliepen, op te staan om de rozenkrans te gaan bidden. De jongeman, die Franciscus zorgvuldig in diens doen en laten wilde volgen, wilde graag precies weten, wat die ‘s nachts deed, als hij was opgestaan. Daarom ging hij naast Franciscus liggen en bond, zonder dat Franciscus dit merkte, zijn witte koord, dat Franciscanen om hun middel dragen, vast aan dat van Franciscus; als deze opstond, zou hij het meteen merken. Toen alles in rust was en Francis-cus wilde opstaan, merkte hij dat zijn koord aan dat van de jongeman vastzat; heel zachtjes ontknoopte hij het, opdat de jongeman zou doorslapen, en ging toen alleen het bos in, waar hij verzonk in meditatie.
Na een poosje werd de jongeman wakker en merkte dat Franciscus weg was. De deur die naar het bos leidde, stond op een kier. Hij vermoedde dat Franciscus het bos in was gegaan en deed hetzelfde. Hij naderde de plek, een open plek in het bos, waar Franciscus bad. Deze werd beschenen door de volle maan. Franciscus’ lippen, Franciscus’ vingers
bewogen in een cadans die het ritme volgde van de kralen van zijn rozenkrans, die door het licht van de volle maan schitterend oplichtten. Hij bad: Wees gegroet, Maria, o violette zoet, wees mij, uw kinde, goed. Onze vader, vergeef mij mijn schuld. Wees geprezen, mijn Heer, door zuster maan en de sterren. Aan de hemel hebt Gij ze gevormd, helder en kostbaar en mooi. De jongeman zag en hoorde het, hij hoorde Franciscus bidden, en de ogen sluitend werd hij meegevoerd op die rustgevende cadans van de rozenkrans naar een visioen van een wonderbaar licht: daarin ontwaarde hij Jezus, Maria, Johannes de Doper en Johannes de evangelist en een grote menigte engelen, die zich allen met Franciscus onderhielden. Het was een licht dat alle duisternis overstraalde en voor altijd leek weg te nemen. Toen Franciscus terugkeerde naar het klooster, trof hij de jongeman als dood op de grond liggend aan. Hij nam hem op en droeg hem in zijn armen, zoals de Goede Herder doet met zijn schaapjes. En toen deze was bijgekomen en aan Franciscus vertelde, welk visioen hij had gezien, beval hij hem om gedurende Franciscus’ leven aan
niemand hier ooit over te spreken.

ACCL.: Oren en ogen gaan open voor Jezus

OVERWEGING
In de eerste lezing zegt Habakuk: “Heer, ik heb gehoord wat U gezegd heeft. Ik heb diep ontzag voor U.” Het zijn woorden die ons ouderwets in de oren klinken. Wanneer horen wij God nog spreken? Maar dat gold ook al voor de mensen in Habakuks tijd. God sprak nooit direct, hij sprak bij monde van profeten. Tenminste, dat beweerden die profeten. En we weten allemaal, hoe gevaarlijk het is, als iemand de wil van God beweert te verkondigen.
Wat wij hier met elkaar gemeen hebben is, denk ik, dat we iets goddelijks herkennen in bepaalde woorden, beelden en situaties. Habakuk schildert een aantal beelden uit de natuur, die door het optreden van de vijand tot het uiterste getart wordt: van de vijgenbomen die niet meer zullen bloeien tot en met de koeien die verdwenen zullen zijn. Het is een beeld dat vergelijkbaar is met dat van de desolate toestand van vernieling die in Rosmalen, Den Bosch, Engelen en Bokhoven na de bevrijding in oktober 1944 restte en waardoor je hier geen foto’s ziet van vreugdetaferelen, die er in andere steden in het bevrijde zuiden van ons land wel zijn genomen.
Habakuk stond stevig in zijn schoenen: “De Heer is mijn kracht”, zegt hij. Dankzij Hem zal ik rond-springen als een hert. Hij zal ervoor zorgen dat ik stevig blijf staan. Ik vertaal dat liever naar deze tijd: Ik ga er mijn best voor doen dat ik in deze wereld het goddelijke blijf herkennen. Franciscus is een ander verhaal. Of liever: een tweede verhaal om inspiratie uit te putten. Hij was een man van de natuur. Hij loofde Gods natuur in het zonnelied. Voor hem was de natuur een inspiratiebron. In de natuur zocht en vond hij contact met het goddelijke. Daar ontstonden, al biddend en mediterend, de beelden, die hem vertrouwd waren van de verhalen en van zijn geloof en zij kwamen weer tot leven. Zij spraken in die verbeelding tot hem en hij sprak met hen. Dat gaf hem de kracht om de bijzondere dingen die hij zichzelf oplegde, te volbrengen.
Franciscus beschouwde het als zijn taak de kerk van Christus te redden van de ondergang. Dat werd zelfs door de toenmalige paus erkend. Voor mij betekent het woord kerk: de mensen die zich verenigd voelen door de overtuiging dat alle mensen gelijk zijn en dat wij ons samen moeten inzetten voor het behoud van een wereld, waarin dat werkelijkheid wordt.
Was Sint Franciscus een vernieuwer? Of was hij ouderwets en behoudend? Je kunt daar een oordeel over hebben en dat hangt natuurlijk af van je eigen maatstaven. Maar hebben we er iets aan om dat oordeel uit te spreken? Schieten we daar iets mee op? In plaats van een oordeel uit te spreken kunnen we beter de verhalen laten spreken: verhalen die tot de verbeelding spreken, zeker als we ze willen plaatsen in de tijd, waarin ze tot stand kwamen.
Ik had het verhaal van Sint Frans en de rozenkrans kunnen beginnen met u te verzekeren dat Maria nooit een rozenkrans heeft gehad en Franciscus evenmin. Maar daar weet ik eerlijk gezegd niets van. Ik ging er voor de draai die ik aan het verhaal heb gegeven, liever van uit dat ze er allebei een hadden en misschien nog wel meer ook. En verder zou ik zeggen: denk er het uwe van, dan is het niet voor
niets verteld!

LIED: Kwam van Godswege … Franciscus was zijn naam

VOORBEDEN
Wij bidden dat wij de bron van het leven niet zullen uitputten, de adem ervan zuiver houden en de ziel van de schepping behoeden.
ACCL.: Gij hart, Gij bron van leven
Wij bidden dat wij de toorts van het leven, die ons voorgeslacht aan ons doorgaf, brandende houden, zodat hij warmte en licht blijft verspreiden.
ACCL.: Gij vuur dat voor ons uittrekt
Wij bidden dat de inspiratie van de woorden die Jezus ons meegaf, blijft doorklinken in de woorden die wij zelf gebruiken naar anderen toe.
ACCL.: Gij woord dat door ons mens wordt
We bidden mee met de intenties die in ons gebedenboek staan geschreven. En we noemen vandaag in het bijzonder uw moeder Maria, uw dienaar Franciscus van Assisi, Jack Snackers, Ceciel
van der Lugt, Ben van Houten en Karel Geerts.
ACCL.: Blijf hen nabij

TAFELGEBED: Gij die weet wat in mensen omgaat

ONZE VADER
eindigend met accl.: Want van U is de toekomst

VREDESWENS
Alle mensen samen, niemand meer alleen,
rond de ene tafel, alle mensen een.
Laat ons elkaars handen raken en elkaar in de ogen
zien: vrede zij met ons.

LIED: Maak mij tot een bedding

BREKEN EN DELEN
Laten wij doen, zoals zij deden, Jezus en zijn vrienden: samen het brood en de wijn van de wereld nuttigen en nooit vergeten dat altijd te blijven doen als teken van verbondenheid en
vriendschap.

LIED: God groet u zuiv’re bloeme

GEBED
Wees geprezen, God, om al wat U geschapen hebt,
om broeder zon, die de dag is en door wie Gij ons verlicht. Wees geprezen om zuster maan en de sterren, helder en kostbaar en mooi. Wees geprezen om zuster water, die heel nuttig is en nederig, kostbaar en kuis. Wees geprezen om moeder aarde,
die ons voedt en leidt, en allerlei vruchten voortbrengt, bonte bloemen en planten. Wees geprezen om wie de aarde koesteren en om wie de
vrede dragen in het hart.

MEDEDELINGEN

SLOTGEDACHTE (Lucas 17)
De twaalf leerlingen zeiden tegen de Heer Jezus: “Geef ons meer geloof!” De Heer zei: “Je geloof hoeft maar zo groot te zijn als een mosterdzaadje. Als je dan tegen een boom zou zeggen: ‘Kom met wortels en al uit de grond en ga in de zee staan,’ dan zou hij je gehoorzamen. En als jullie alles hebben gedaan wat jullie bevolen is, moeten jullie zeggen: ‘We zijn maar knechten. We hebben
gewoon gedaan wat we moesten doen.’ ”

GEZAMENLIJKE ZEGEN
Laten wij nu, gestimuleerd door de inspiratie
die we hier mochten ontvangen en vervuld van zijn zegen onze levensweg vervolgen, in de naam van de
vader en de zoon en de heilige geest.

SLOTLIED: Vervuld van uw zegen

God helpt… anders dan je denkt

SAN SALVATORGEMEENSCHAP 28 & 29 september  

GOD HELPT… ANDERS DAN JE DENKT

Voorganger: Franneke Hoeks
Zaterdag volkszang o.l.v. Wilton Densmense
Zondag volkszang o.l.v. Marcel van der Maeden | Piano Coby Wagemans

OPENINGSLIED Za | Zon Heer onze Heer, hoe zijt Gij aanwezig

WELKOM
Welkom in deze viering van de San Salvator geloofsgemeenschap.  Wie je ook bent, wat je hier ook zoekt, ik hoop dat dit uur je iets moois, nieuws, hoopvols brengt. Ik wil vandaag mensen die hier niet zo vertrouwd zijn in het bijzonder welkom heten. Dit weekend is het kerkproeverij. Een landelijk initiatief waar kerken van allerlei pluimage hun duren openzetten en nieuwe mensen gastvrij verwelkomen.
Naar een kerk gaan is niet vanzelfsprekend. Bij het woordje kerk denken veel mensen aan een mooi gebouw maar vaak ook aan regeltjes, geboden, opgeheven vingers kortom aan heel veel dingen die niet mogen.
San Salvator wil een ander soort kerk zijn. We hebben geen gebouw maar ontmoeten elkaar in een ruimte waar door de week mensen met een beperking thuis zijn. We zijn niet zwaar in de leer: je zult hier zelden stellige waarheden horen waar niet aan getornd mag worden. Twijfels en vragen zijn een mooi start punt voor geloven. Geloven is immers niet zeker weten. Wij geloven wel dat christelijke verhalen ons uitdagen, inspireren en laten nadenken over onszelf en de wereld om ons heen. We zijn een plek, een ruimte waar we God ter sprake brengen. Niet vanuit de wetenschap dat iemand van ons precies weet wie of wat God is. Misschien gaat het er ook niet om God in een woord te vangen. Het gaat er wel om dat we ruimte durven maken voor dat wat ons mensen te boven gaat.
Laat ons dat hier doen door het stil te maken. In de stilte laten we dat wat ons bezig houdt, het leven van alledag met zijn mooie, moeilijke kanten, tot rust komen. Dit stille moment is bedoeld om hier in deze viering te landen, om ruimte te maken voor wat we met elkaar dit uur gaan beleven. We maken in ons zelf ruimte voor dat wat ons draagt. We maken ruimte voor het verhaal van God die met mensen op weg gaat.

Lees meer →

Vrede verbindt over grenzen

Zondag 22 september 2019

Gezamenlijke Viering San Salvator Gemeenschap – Protestantse gemeente ‘s-Hertogenbosch

Thema: vrede verbindt over grenzen
Deze viering is terug te luisteren via https://kerkdienstgemist.nl/media/1748372-Kerkdienst

Voorgangers: pastor Franneke Hoeks en dominee Ruud Stiemer

Welkomstwoord
Welkom hier in deze ruimte waar we vandaag de vrede vieren. San Salvatorgeloofsgemeenschap en Grote kerk vieren vandaag samen. In de ruimte zien we een streep, een grens.
Grenzen zijn er in soorten en maten. Grenzen die je ziet. Grenzen waar je je niet bewust van bent. De grenzen van ons kennen en kunnen. De begrensdheid van lijf en leden.  De grens tussen hemel en aarde.  Je hebt grenzen die je ongemerkt overgaat. Maar er zijn ook grenzen waar je alleen met de juiste papieren mag passeren. De grenzen met hekken en muren. Grenzen waar mensen de dood vinden. Vrede verbindt over grenzen is het thema van de vredesweek. De grens is vandaag ons oefenterrein.  Door verhalen, muziek, gebed, stilte, breken en delen gaan wij deze viering op weg.
Laat ons hier samen ruimte maken in onszelf, ruimte voorbij de grenzen van het hier en nu,
ruimte voor de Eeuwige.

Lees meer →

Kom, ik geef een feest !

Datum: 14 en 15 september 2019
Voorganger: John Parker
Zondag mmv de cantorij

Openingslied:
zat: Hier gaan we zingend de wereld te buiten
zon: Te doen gerechtigheid

Lees meer →

Anna te Drieën

7 en 8 september 2019
THEMA: Anna te Drieën
Voorganger Wilton Desmense      Koor: Melodiek                   

OPENINGSLIED:
zat. Hier gaan wij zingend de wereld te buiten
zon. Zomaar een dak boven wat hoofden
WELKOM EN EERSTE LEZING
Welkom: Ik val meteen met de deur in huis en lees u, als onderdeel van de inleiding op deze viering, voor uit het evangelie van vandaag.
Veel mensen liepen met Jezus mee. Hij merkte dat en draaide zich om. “Waarom komen jullie mee?”, vroeg Hij. “Weet je zeker dat je bij mij wilt horen? Ik zal het jullie nog eens duidelijk zeggen: Als je mijn leerling wilt zijn, moeten alle dingen en alle mensen minder belangrijk zijn dan het mij volgen. Zelfs je vader en je moeder, je broers en zussen zijn dan minder belangrijk. Zelfs je eigen leven is niet zo belangrijk. Niets mag in de weg staan, als je mijn leerling wilt zijn.”
Aldus Jezus, volgens Lucas. Niets mag in de weg staan, als je Jezus wilt volgen: zelfs je moeder niet, of je broer, of je oma, je naaste familie!
De titel van deze viering luidt Anna te Drieën. Anna was Jezus’ oma en 8 september staat op de kerkelijke kalender als de dag, waarop zij aan Maria het leven schonk. Anna, Maria en Jezus: dat is Anna te Drieën, in de vijftiende eeuw bedacht als een soort alternatieve, een soort aardse Drie-eenheid. Familie! Hiermee gaan we in deze viering op pad. Met gemengde gevoelens? Luister, laat het over je komen, zing mee.

Lees meer →

Viering Brood en vergeving

SAN SALVATORGEMEENSCHAP
1 september 2019
Brood en vergeving
Voorganger: Franneke Hoeks
Zondag De Cantorij o.l.v. Peter-Paul van Beekum | Piano: Marc Baghuis

OPENINGSLIED Dit huis is een huis
WELKOM
GEBED
Bron, licht, Vader, Schepper, Eeuwige, Moeder, Barmhartige
niet te vangen in een naam, ben jij altijd meer, anders dan wij ons kunnen voorstellen. En toch ben jij met ons op weg
heb jij het beste met ons voor en spoor jij ons aan tot het beste in onszelf. Geef ons heden ons dagelijks brood dat bidden wij jou in deze viering. Brood dat ons tot leven brengt. Vergeef ons onze schulden ook dat bidden wij tot jou in onze onvolkomenheid. Laat ons groeien als mensen die elkaar vergeven.
ACCLAMATIE take oh take me
Lees meer →

Viering: “In geduld en vertrouwen ligt jullie kracht”

Thema:  IN GEDULD EN VERTROUWEN LIGT JULLIE KRACHT

voorganger: Gepke Kerssen

m.m.v. Melodiek, o.l.v. Marcel van der Maeden
Zaterdag volkszang o.l.v. Hans Moerman


Openingslied:
Hier gaan we zingend de wereld te buiten

Welkom: Welkom aan wie zoekt naar een plek om thuis te zijn, een plaats waar jou recht wordt gedaan, of naar een weg door het leven. En of je hier nieuw bent of hier al jaren komt: we hopen dat je mag vinden wat je zoekt.
Het thema is: in geduld en vertrouwen ligt jullie kracht.
Een klein volk ingeklemd tussen wereldmachten.
Wat doe je als de ene macht je bedreigt?
Word je vrienden met die andere macht of is er een andere weg?
Jezus wijst ook op die andere weg die toekomst heeft.
Durf jij daarvoor te kiezen? Durven wij als gemeenschap die weg te gaan?

In de teksten van vandaag lezen we ook over wat er gebeurt als je die weg niet gaat.
Dat kan maken dat je haren recht overeind gaan staan. Alsof God mensen zou afwijzen.
Daarom heb ik gevraagd wie er met mij naar deze teksten wilde kijken. Met zijn zevenen ontdekten we dat recht doen centraal staat en dat het erop aan komt om daaraan vast houden in moeilijke omstandigheden.
Vandaar het thema: In geduld en vertrouwen ligt jullie kracht. Lees meer →

Vurig en verdeeld

Datum: 17 & 18 augustus

Voorganger:
Franneke Hoeks

Zaterdag volkszang o.l.v. Hans Moerman

Zondag volkszang o.l.v. Gerard van de Weijer | Piano Steven van Gool

Lees meer →