Vieringen

Word voorbijganger

 

Viering: 14 en 15 juli 2018.

Thema: Word voorbijganger

Voorganger: Ard Nieuwenbroek

 

Lees meer →

Kom hier, dat ik u draag

Viering 7 en 8 juli 2018
Thema: Kom hier, dat ik u draag
Lectoren: Ria van Luijk/ Paul Beckers en Fiet Vreeburg
Muzikale ondersteuning: Cor Rademaker, piano en Gerard van de Weijer, cantor
Voorganger: Corrie Dansen
Lees meer →

Opstaan en leven

30 juni en 1 juli 2018
OPSTAAN EN LEVEN
Voorganger: Franneke Hoeks
Zaterdag  Cantor: Hans Moerman   Piano: Cor Rademaker
Zondag  koor De Cantorij o.l.v. Peter-Paul van Beekum
Muzikale ondersteuning: Steven van Gool

OPENINGSLIED
za
Heer onze Heer, hoe zijt Gij aanwezig |
zo Voor mensen die naamloos

WELKOM
Welkom lieve mensen. Fijn dat jullie naar hier gekomen zijn of het nu je eerste keer is of dat de gang naar hier een vertrouwde tred is. Welkom dit uur dit uur waarin we luisteren naar verhalen, zingen, bidden en delen met elkaar. Een moment in de week om even stil te worden, ons te laten inspireren om vervolgens op te staan en onze weg door het leven te vervolgen. Opstaan en leven. Dat is het thema van deze viering. Het wordt een viering waarin we een Bijbelverhaal over twee vrouwen horen. We kennen hun namen niet. Die zijn door de eeuwen heen niet aan ons overgeleverd. Het zijn vrouwen geworden zonder naam. Vrouwen die opstaan en die geroepen worden om te leven.
Opstaan en leven.
Laat ons hier aan het begin van dit uur de stilte zoeken om te komen dicht bij onszelf, en dicht bij de Eeuwige.
Lees meer →

Waarom overkomt mij dit?

Viering 23 en 24 juni
Voorganger: Gepke Kerssen
za: cantor:  Gerard v.d Weijer
zo: Melodiek o.l.v. Marcel v.d. Maeden 

Openingslied: za.: hier wordt een huis / zo.: wees hier aanwezig;
Inleiding: Als je iets heel ernstigs overkomt of als je meerdere klappen tegelijk krijgt, dan roep je uit: Waarom overkomt mij dit? En anders vragen anderen het zich wel af hoe het zo ver heeft kunnen komen: straf van god, zeggen vrienden van Job. Niet zo veel ander is wat je hoort van mensen van nu: had je maar niet….zeggen. Of misschien heeft het een bedoeling. Kun je er iets van leren. We gaan vandaag luisteren naar het verhaal van Job, dat voor veel mensen een troost is geweest.

Openingsgebed:Zo veel vragen zo veel onrust in ons laat u vinden, God Stem ons af op uw stem, stem ons af op uw stilte schenk ons uw levensadem wij wachten op U vol hoop Amen
Lied: za.: hoe is uw naam;
zo.: Alles wacht op u vol hoop Lees meer →

Ontkiemen en groeien

San Salvatorgemeenschap    viering   16/17 juni 2018

Ontkiemen en groeien.

Voorganger: John Parker. Zondag mmv De Cantorij.

Openingslied:  zat:  Wie als een God wil leven
zon:  De woorden die wij spraken

Inleiding:

Welkom iedereen hier in onze wekelijkse viering, onze viering van het leven. Wie je ook bent, wat je ook komt zoeken, welkom.
De tijd van Pasen is voorbij en bij onze vieringen kunnen wij wat uitweiden qua inhoud en thema’s. Ik las het evangelieverhaal voor vandaag en koos voor een thema dat hoort bij dit seizoen; ontkiemen en ontwikkelen. Dit thema hoorde bij de tijd waar ik deze viering voorbereidde…
De groei van alles in de natuur; de groei die ieder van ons doormaakt iedere dag, bij iedere ontmoeting, bij iedere ervaring. De groei die ook bedreigd wordt, meestal door onze menselijke tekortkomingen.
Groei, ontwikkeling, heel worden.
Laten wij even stil zijn, om te bezinnen.

God
Geef ons elke dag voldoende kracht om steeds opnieuw te beginnen.
Geef ons elke dag genoeg inzet
om met onze beide handen te werken aan onze toekomst.
Geef ons elke dag de durf om (h)eerlijk met elkaar samen te leven.
Ja, God,
geef ons elke dag een beetje meer geloof in ons eigen kunnen
zodat we in onszelf geloven zoals Jij in ons blijft geloven. Amen.

Acclamatie: zat:  De woorden die wij spraken
zon:  Gij moet het eenzaam laten

1e lezing:  Geknakt
  uit Kiezels, SGO, Hoevelaken. (René Hornikx, ‘Een handvol verhalen’)
Zat: Marleen/zon: Maria
Onder de grond zit een jonge tulpenbol. De zon prikt met haar warme stralen in de aarde. De tulpenbol voelt de warmte op zijn vale witte schil. Zo voelt het goed in de aarde. Hij begint te groeien.
Met zijn sprietige wortels vindt hij voedsel en houvast. Want hij wil groeien en groter worden. Hij wil laten zien wie hij is. Er groeit een dikke, groengele punt uit de tulpenbol. Met al de kracht die in hem zit, stoot die punt door de aarde. Zwarte korrels duwt hij opzij. Ze wijken voor de stengel die maar één weg kent: omhoog. Als een boor die alles wat op zijn weg komt verpulvert.
Opeens…lucht, ruimte en de volle zon. Uitzicht tot aan de horizon. Een oogverblindende wereld. De stengel juicht: “Daar wil ik kleur aan geven. Mijn eigen kleur!” En hij groeit door. Met in zijn bol maar één gedachte: “Straks breek ik open en kan iedereen zien wie ik ben.”
Maar dan… De aarde dreunt, een dreigende schaduw en krakende geluiden. Afgebroken. Even later is het stil. Zwarte stilte in een zonovergoten landschap.
De bol heeft pijn in zijn binnenste. Zijn stengel ligt afgebroken op de aarde. Hij voelt de warmte niet meer en verdrietig trekt hij zich terug. Geknakt.
De regen komt en doorweekt de aarde. De winter komt en alles bevriest. Het voorjaar komt en de aarde ontdooit.
De bol is ondanks alles gegroeid. Dunne schilletjes zijn over elkaar heen gegroeid. Het ene over het andere. En wéér voelt de bol een kracht in zich die wil uitbreken. En wéér stuwt een stengel naar boven, dwars door de aarde naar het licht. Maar het duurt niet lang. Een vlijmscherp voorwerp snoeit zijn verlangen. Maar het voorwerp raakt zijn binnenste niet, of toch? Een pijnscheut trekt door hem heen, tot in het hart van wie hij is.
De tulpenbol neemt een besluit. Hij zal nooit meer naar boven groeien en bloeien. Over zijn binnenste groeien schilletjes, jaar na jaar, als een ondoordringbaar harnas. Vier zomers en herfsten en winters en lentes later wordt de bol gevonden. Hij wordt op de hand gewogen en bekeken. Iemand vraagt: “Waarom bloei jij niet?” Maar de tulpenbol geeft geen antwoord.
Voorzichtig legt de hand hem weer in de aarde. “Doe het voor mij!” fluistert een stem. “Ik zal je warmte geven en water. Gooi je schillen af. Laat zien wie je bent. Groei en bloei en geef mijn wereld kleur.”
De bol zucht, zo diep dat elke schil afzonderlijk trilt.

Lied:  Waarom wanneer
2e lezing:  Marcus 4, 26-34      zat: Corrie/zon: Liesbeth
Jezus zei: ‘Het is met het ​koninkrijk van God​ als met een mens die ​zaad​ uitstrooit op de aarde: hij slaapt en staat weer op, dag in dag uit, terwijl het ​zaad​ ontkiemt en opschiet, ook al weet hij niet hoe. De aarde brengt uit zichzelf vrucht voort, eerst de halm, dan de aar, en dan het rijpe graan in de aar. Maar zo gauw het graan het toelaat, slaat hij er de ​sikkel​ in, omdat het tijd is voor de ​oogst.’
En hij zei: ‘Waarmee kunnen we het ​koninkrijk van God​ vergelijken en door welke ​gelijkenis​ kunnen we het voorstellen? Het is als een zaadje van de mosterdplant, het kleinste van alle zaden op aarde wanneer het ​gezaaid​ wordt. Maar als het na het ​zaaien​ opschiet, wordt het het grootste van alle planten en krijgt het grote takken, zodat de vogels van de hemel in zijn schaduw kunnen nestelen.’
Met zulke en andere ​gelijkenissen​ verkondigde hij hun Gods boodschap, voor zover ze die konden begrijpen; hij sprak alleen in ​gelijkenissen​ tegen hen, maar wanneer hij alleen was met zijn ​leerlingen, verklaarde hij hun alles.

Acclamatie:  Omdat Gij het zijt

Overweging:
Enkele tijd geleden heeft mijn vrouw Rens een studiedag bijgewoond voor haar werk. Het dagthema was Aandacht doet groeien. Aan het eind van de dag kreeg iedereen een klein zakje zonnebloem zaadjes, met de opdracht om ervoor te zorgen. Dus nu hebben wij een pot met zonnebloemen in de tuin. Rens heeft ze eerst gezaaid in een klein bakje, potgrond erbij gedaan, iedere dag water gegeven. Beschermen als het dreigde om te gaan stormen Als de plantjes groeiden, in een groter pot gedaan. Nog steeds iedere dag water gegeven. Aandacht. Wat kleinere plantjes weggedaan om meer ruimte te bieden aan een stuk of 5 grotere planten. En ze groeien goed. Misschien een oude wet van de natuur: de sterkste bevoordelen ten koste van de zwakke.
Maar het gaat om hoe deze eenvoudige planten tot ontwikkeling komen. Van een zaadje dat misschien vorig jaar geoogst werd, met aandacht en zorg nu tot een grote plant kan uitgroeien. Aandacht doet groeien.
Het mosterdzaadje waar Jezus het overhad in zijn verhaal had ook zorg nodig om uit te groeien tot een grote gewas, groter dan alle andere tuingewassen. De aandacht van de boer, de bescherming van de natuur; want hoeveel gevaar loopt een klein zaadje niet? Opgegeten worden door vogels, uitgedroogd, geen grondstof. Een aantal voorbeelden door Jezus gegeven in zijn verhaal. Een verhaal dat vaak gebruikt wordt om de mens aan te moedigen om goed te zijn, om zijn of haar talenten goed te gebruiken om de wereld te helen. Om zich goed te ontwikkelen en groeien.
Er zijn vaak gevaren op de weg van de groei van een mens. Sociaal, economisch, cultureel, maatschappelijk, gaat zo maar door. Vele van deze gevaren komt door een gebrek aan respect, aan aandacht. Velen onder ons kunnen terugdenken aan momenten, of langer perioden, waar wij ons niet gewaardeerd voelden, niet gerespecteerd, niet gezien. Misschien kunnen wij terugdenken aan momenten in onze jongere jaren of als volwassenen, waar wij een ander of anderen onvoldoende aandacht hebben gegeven, om watvoor reden dan ook. In zulke momenten kan een mens niet groeien; hij of zij wordt tegengehouden, geremd, in de ontwikkeling als mens. In de ergste gevallen kan het een traumatisch gebeuren zijn, dat heel een leven verwoest, met gevolgen voor de bredere samenleving.
Maar: aandacht doet groeien. Groei, heling, ontwikkeling, bloei, kleur geven – de bedoeling van het mens-zijn.
Aandacht is de gezonde bodem, nodig om te groeien. Die krijg ik van mijn familie, van vrienden, van mijn mede-Salvatorianen, bij voorbeeld. Omzien naar elkaar.
Een rijke bodem voor de zaadjes die we zijn. Een bodem van aandacht en respect voor elkaar en iedereen.

Geloofslied:  zat: De boom is de aarde dankbaar
zon:  Gij die van ons verlangt

Voorbede
:
  Luister Heer ontferm U over ons         zat: Corrie/ zon: Maria
1. Eeuwige, wij bidden voor die leven met verdriet,
voor die leven met pijn, voor die leven met schuld.
Mogen zij verlichting vinden.

2. Eeuwige, wij bidden voor jongeren die de juiste weg niet vinden,
voor ouderen die geen zin hebben in het leven,
voor kinderen die opgroeien zonder liefde.
Mogen zij warmte vinden.

3. Eeuwige, wij bidden voor mensen die zorgen voor een ander,
voor mensen die werken vanuit hun roeping,
voor mensen die leven ten dienste van anderen.
Geef hun vrede.

4. Eeuwige, wij bidden voor onze zieken, voor onze overledenen:
Bert Koolen.

Tafelgebed
:          zat: Corrie/zon: Liesbeth
Om de weg te gaan van chaos
naar eerlijk-verdeeld land,
om het pad te vinden
naar het paradijs
voor mens, plant en dier
heb Jij een woord uitgezaaid
in ons gewe­ten:
‘Behoed de aarde,
maak haar vruchtbaar
voor allen die haar bewonen’.

Lieve Moeder, Vader God,
vanaf den beginne
heb Jij ons gescha­pen
om te bloeien in jouw tuin
als stralende men­sen.

Gegeven heb jij ons
deze aarde, dit leven,
het water, de luc­ht,
maar hoe zucht nog steeds
de hele schepping naar bevrijding.
Wie luistert naar haar klacht,
ziet onze aarde dolgedraaid
in de kringloop van roofbouw
en uitputting..
Overspoeld met onze overdaad,
voelt zij zich bevuild
en besmet als een zieke..
Ook in ons die haar bewonen,
horen wij het ruisen
van de stervende zee’n
het huilen van stervende bossen.
Daarom bidden wij:
Laat sterker worden in ons
het pijnlijk verlangen,
dat deze woestenij
een paradijs kan worden,
als Jouw Geest ons herschept
die de bron van is
van alle dingen

John
Maak ons tot mensen,
die een zegen zijn voor deze aarde
zoals die Ene, Jezus van Nazaret,
die alleen maar rijk en gelukkig was
met beter leven voor de min­sten en
met om­keer van de sterken;
die zo geworden is een weg naar een
geheelde we­reld.
Hij was de nieuwe mens,
die met groot geduld
het kleine zaad
van Jouw rijk deed ontkiemen
bij eenvoudigen van hart.
Wij gedenken en vieren Hem
in dat liefdesge­baar
dat Hij daags voor zijn sterven maakte
toen Hij brood nam, het brak
en het uitdeelde aan zijn vrienden.
Hij zei: Neem en eet,
dit is mijn lichaam en mijn leven,
dat ik breek en deel met jullie.
En ook een beker wijn nam Hij
en liet hem rond­gaan:
Drink deze beker
en weet dat mijn bloed als wijn
voor jullie is vergoten.
Kies met mij voor een nieuw verbond
en houd zo mijn naam levend
in jullie midden
omwille van Hem
die ons allen heeft gemaakt
naar zijn beeld en gelijkenis:

Dat was Zijn levensdoel:
ieder mens, heel onze aarde
overal vol leven.
In zijn geest bidden wij
om respect en waardering
voor water, grond en lucht;
om zorg en eerbied voor de minsten
van deze aarde,
dat wij met kracht en fantasie
onze aarde herscheppen
tot een goed land voor allen
een paradijs voor jou en mij.
Daar zal God alles in allen zijn
en wij bidden dat land
reeds naar ons toe
met de woorden
die hij ons gegeven heeft
ONZE VADER…

VredeswensUbi caritas

Communie:  zat:  Een zaaier ging uit om te zaaien
zon:  Tebe poem

Mededelingen:

Slotgedachte: Een gezonde bodem (Phil Bosmans)     

Ik zie dat een plant, een boom,… alleen maar groeien,
groot en sterk worden in goede, gezonde bodem.
Zo is het ook met de mens!
Hij kan maar groeien, groot en gelukkig worden
als hij in goede bodem staat.

Zegen en wegzending:

Slotlied:   In ’t laatste van de dagen.

Een grote familie

Viering 9 en 10 juni
voorganger: Maria van den Dungen
Thema: EEN GROTE FAMILIE
za : volkszang
zo: Melodiek

Openingslied: za: De vreugde voert ons
zo: Dit huis is een huis

Woord van welkom en inleiding:
Moge we welkom zijn bij elkaar,
ieder met eigen aard, ieder met eigen verlangens en herinneringen.
Voel je hier thuis dit uur.
We gaan vieren met respect voor wat is geweest,
en met vertrouwen in wat komen gaat.
Dankbaar voor het hier en nu:
voor wat ons bezielt en in beweging houdt,
Dat we het goed mogen hebben, dit uur van samenzijn,
dat wensen we elkaar toe.

En er zal aan hart en hersens gekrabbeld worden dit uur,
want de lezing van vandaag schuurt als we die horen.
We zullen er niet de lieve, -soms zelfs wat vrouwelijk aandoende-, Jezus in vinden
die we kennen van de vrome prentjes.
Maar een Jezus die uitspraken doet waar we toch wat van schrikken.

DAAROM
en omdat wij mensen zijn,
omdat we soms falen en worstelen,
bidden en zingen we dit uur,
om nieuwe adem te vinden,
om een bezielend lied,
om te dromen en om zeker te weten.

Laat onze aandacht nu maar gaan
naar die stille plek in ons binnenste.

Openingsgebed:
God van het leven,
laat uw stem horen, hier in ons midden.
Roep onze namen, maak ons aandachtig,
doe ons op verhaal komen bij uw woord,
bij Jezus van Nazareth,
onze broeder en Messias. Amen.
lied:     za: Het woord dat ik jou geef
zo: Goed is dat je niet doet wat slecht is – Ps. 1

We lezen vandaag uit het Marcusevangelie, een lange lezing uit het derde hoofdstuk; daarom hebben we die in 2 delen gesplitst.

We beginnen met de verzen 20- 30

Jezus ging een huis binnen en weer stroomden de mensen van alle kanten toe. Het huis liep zo vol dat Hij en zijn leerlingen niet eens de kans kregen om te eten. Zijn familie, die dit hoorde, ging ernaartoe om Hem te halen. ‘Hij weet niet meer wat Hij doet,’ zeiden zij.
Enkele bijbelgeleerden die uit Jeruzalem waren gekomen, merkten op: ‘Beëlzebul, de leider van de boze geesten, zit in Hem. Die geeft Hem macht om boze geesten te verjagen.’
Jezus riep hen bij Zich en maakte de volgende vergelijkingen: ‘Hoe kan de duivel zichzelf nu wegjagen? Een land waar verdeeldheid heerst, gaat ten onder. Een gezin waar men elkaar niet kan verdragen, gaat stuk. Als Satan, de duivel, tegen zichzelf vecht, blijft er niets van hem over.
Als u het huis van een sterke man wilt binnengaan om zijn spullen weg te halen, moet u hem eerst vastbinden. Dan pas kunt u zijn huis leeghalen. Ik wil u dit zeggen: u kunt vergeving krijgen voor alle zonden die u hebt gedaan, zelfs voor elke vorm van belasteren. Maar wie de Heilige Geest belastert, zal nooit vergeving krijgen. Die zonde blijft eeuwig bestaan.’ Dit zei Hij omdat zij hadden gezegd dat Hij bezeten was door een boze geest.

Tussenzang:   za: een mens te zijn op aarde coupl. 1-2-4
zo: Het woord dat ik jou geef

Vervolg Lezing

Zijn moeder en zijn broers kwamen bij het overvolle huis en lieten Hem roepen. Zelf bleven zij buiten staan. De mensen die om Hem heen zaten, zeiden: ‘Uw moeder en uw broers en zusters staan buiten. Zij willen U spreken.’ Hij antwoordde: ‘Wie is mijn moeder en wie zijn mijn broers?’ Hij keek de kring rond en zei: ‘Kijk, dat zijn mijn moeder en mijn broers. Ieder die doet wat God wil, is mijn broer, mijn zuster, mijn moeder.’

Acclam.: za: Uw woord is een lamp voor mijn voeten
zo: Deze woorden aan jou opgedragen

Overweging:

Wat een verhaal, en elke 3 jaar wordt dit gelezen en worstelen voorgangers ermee;
en ik deze weken dus ook.
Nou helpt het een beetje als je weet dat Marcus in zijn evangelie laat zien dat mensen aangetrokken worden door Jezus, dat sommigen hem volgen, maar niet begrijpen. Een van de meest aansprekende voorbeelden is Petrus, maar ook de mensen uit Nazareth en Jezus’ familie. weten zich geen raad met hem. In een gezin waar iedereen aan sport doet, is het kind dat liefst thuis blijft met een boek een buitenbeentje. In het gezin waar iedereen graag leest, of met muziek bezig is wordt juist het sportieve gezinslid als lastig ervaren, het moet naar wedstrijden worden gebracht en haalt zo de anderen uit hun comfortzone. Buitenbeentjes hebben het altijd lastig, maar dat ligt niet altijd alleen aan hen.
Jezus trekt de aandacht met zijn preken, zijn uitspraken en genezingen en daar komt allerlei volk op af. En dat hoort men ook in Nazareth. men begint zich daar zorgen te maken over de dorpsgenoot, de broer, die zichzelf –en misschien ook hen – in opspraak brengt. Die hun rust niet verstoord willen zien. Die niet willen accepteren dat die ene man, Jezus, meer is dan een ander.  Het “doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg” is een gezegde dat ook de Nederlander aanspreekt.

Zij zijn bezorgd- om hem en zichzelf- en denken dat het goed is om hem mee naar huis te nemen zodat hij tot rust kan komen. Hij heeft zelfs geen tijd om te eten staat er aan het begin van de lezing. Die bezorgdheid kan zowel hartverwarmend als verstikkend worden ervaren.

En dan gaat de tekst naar een andere groep, die zich ook zorgen maakt: de schriftgeleerden uit Jeruzalem. Hun gezag komt onder druk te staan door de aandacht voor Jezus en de vrijheden die hij zich – in hun ogen- veroorlooft. En wat is dan een betere manier dan hem verdacht maken; daardoor lijk je zelf meteen de betere. Wij zagen het onlangs gebeuren toen kardinaal Eijck zijn kritiek op de paus uitte. dat is zijn goed recht, maar hij noemde hem: gevaarlijk voor de toekomst van de Kerk. Eijck verwees zelfs naar de antichrist  en zo gebruikte hij bijna dezelfde begrippen als de geleerde opponenten van Jezus, die Satan ter sprake brachten.  En ook de president van een grote bevriende mogendheid gebruikt die tactiek om ieder, die het niet met hem eens is te ontslaan, verdacht te maken of uit te schelden. maar dat is natuurlijk    fake news,

Jezus weet zich goed te verdedigen, inderdaad ‘Satan kan zichzelf niet wegjagen. En inbreken bij een sterke tegenstander lukt pas als je die tegenstander eerst onschadelijk hebt gemaakt.

En dan krijgt Jezus de boodschap dat zijn moeder en zijn broers buiten staan. In de cultuur van het midden Oosten- zeker in die tijd- is de rol van familie en vooral die van de moeder heilig. De mensen verwachten dus dat Jezus naar hen toegaat, maar hij keert zich naar de mensen. die bij hem zijn. “Jullie zijn mijn moeder en mijn broers, ieder die God ’s wil doet , is mijn broer, mijn zuster, mijn moeder”.

Dat zal vooral pijn hebben gedaan bij Maria, maar we kennen meer van die momenten, waarbij Jezus niet de zachtzinnige zoon is. We noemen het moment dat Jozef en Maria hem terugvinden in de tempel. De jongen van 12 zegt dan: Waarom hebben jullie me gezocht? U wist toch wel dat ik in het huis van mijn vader moest zijn? En ook bij de bruiloft in Kana wimpelt hij aanvankelijk haar verzoek om voor wijn te zorgen af.
Maria kreeg elke keer het signaal: Jezus is wel jouw zoon, maar hij is ook God ’s zoon; je zult hem moeten loslaten om de weg van de vader te laten gaan. En die moeilijke boodschap heeft zij in haar hart bewaard.

Betekenden de woorden van Jezus over “mijn moeder en mijn broers” nu een afwijzen van de familieband?  Nee, dat betekent niet, dat zijn echte moeder en broers níet belangrijk zijn. Maar hij wil de mensen in die kamer leren dat als je naar hem luistert, als je God ’s wil doet, dat je dan ook bij zijn familie hoort. Hij breidt zijn eigen familie uit, tot voorbij de bloedband. Maar als je daar bij wil horen, dan gaat het niet om het volgen van allerlei voorschriften: dan is liefde voor de medemens de weg. Een oud middeleeuws gedicht zegt: ‘Waar ware liefde gevonden wordt, daar is God.’
Als liefde de weg is, dan is er ruimte voor alle mensenkinderen. Als liefde de weg is, dan weten we dat God de bron is voor ons allen, dan zijn we kinderen van God.

En nu leen ik de slotwoorden van ds Michael Curry bij het huwelijk van Prins Harry en Megan:
Broeders en zusters, dat is een nieuwe hemel,  een nieuwe aarde, een nieuwe wereld, een nieuwe menselijke familie.

Geloofslied za: Wij leven op aarde
zo: Boek jij bent  geleefd

Collecte, tafel; klaarmaken

Voorbede:    za: keer U om toe naar ons toe                     + Koester de namen
zo: keer U om toe naar ons toe                     + Gedenk ons hier bijeen

Wij bidden voor heel de schepping,
dat wij ons van harte inspannen om onze aarde te beschermen,
die ons door de Eeuwige is toevertrouwd.

We bidden voor het slagen van alle vredesinitiatieven
voor hen die proberen strijdende partijen rond de tafel te krijgen,
dat zij de passende woorden en gebaren vinden
die toenadering mogelijk maken.
Laat ons zingend bidden:                              Keer u om naar ons toe

We bidden dat wij elkaar in onze samenleving
niet beoordelen op prestatie en nut,
maar open staan voor wat een mensenleven ons te zeggen heeft.

Bidden wij voor allen die in rouw zijn om een groot verlies
dat zij zich gehoord en gesteund weten door mensen om hen heen
en weer hun weg vinden in het leven

Laat ons zingend bidden:                              Keer u om naar ons toe

Voor alle mensen en alle plaatsen
waar Jouw droom al werkelijkheid wordt.
willen we bidden
om moed en bemoediging, om kracht en doorzettingsvermogen
soms tegen beter weten in,
Dat we handen en voeten geven
aan de boodschap van Jezus
zodat zijn stem onze stem wordt.
Laat ons zingend bidden:                              Keer u om naar ons toe

We steken het intentiekaarsje aan.

Dat we ruimte geven aan de gebeden in ons hart
voor allen die ons gebed hebben gevraagd in dit intentieboek,
en voor de mensen die ons onlangs zijn ontvallen:
voor alle anderen die deel van ons zijn geworden,
dat er licht mag zijn voor hen en ieder van ons.

acclam.                  Koester de namen
                              Gedenk ons hier bijeen

Gebed aan tafe;        acclam. za: waar vriendschap is en liefde
zo: Laudate omnes gentes

Gezegend Jij, bron van hoop
die vrijheid schept die warmte geeft
die voelbaar in ons midden
er wil zijn voor elke mens

Gezegend Jij, bron van liefde
die de zon laat schijnen
over rivalen en vrienden
over volkeren in oorlog
en landen in vrede.

Gezegend Jij die ons geweten wakker houdt
die ogen opent
om te zien wat ons te doen staat,
werken aan jouw wereld
van menswaardigheid.

Accl

Gezegend jij, bron van leven
zichtbaar geworden in Jezus van Nazareth,
die hoop en toekomst gaf
die jouw woorden sprak,
die jouw daden deed, om licht te zijn,
om mens te zijn,
om goed als God te zijn,
voor elke mens.

Accl

Hij gaf zijn liefde
tot het uiterste toe.
Op de avond voor zijn sterven,
nam Hij brood in zijn handen,
dankte jou, brak het,
gaf het aan zijn vrienden en zei:
Neemt en eet,
gebroken brood voor deze wereld.
als teken van mijn leven,
gebroken en gedeeld,
ter wille van jullie.

En ook de beker liet hij rondgaan
en zei: Als teken van liefde
verbindt deze beker jullie met mij
en met het leven en de toekomst van alle mensen.
Drink ervan en blijf dit doen
om Mij te gedenken.

Nog steeds staat zijn tafel in ons midden
voor vriend en vreemde.
Is hij in ons midden
als brood gedeeld
als wijn voor ons geschonken
om volop te leven,
de dood voorbij.
Dat wij dit doen in gemeenschap met elkaar,
met allen die de kring vormen
waarin zijn belofte voortleeft:
een familie, een wereld vol hoop,
vertrouwen en medemenselijkheid.

Accl

Zo willen wij bidden,
als broers en zussen van elkaar,
de woorden die Jezus ook gebeden heeft:  Onze Vader
zondag zingen we het Onze Vader

 Vredeswens: Vrede, een hand in de jouwe, ogen die je toelachen en een mond, die je van harte alle goeds toewenst: Vrede en alle goeds voor iedereen.

lied:    za: Zuster en broeder, vrede voor jou
zo: De vrede de vrede zal zijn
Uitnodiging: Brood en wijn zijn de vrucht van de groeikracht van de aarde en het harde werken van mensen. Van oudsher bestemd om samen van te genieten, zoals Jezus dat ook deed. Daarom is ieder uitgenodigd.

Communielied       Eet en drinkt van brood en wijn
Wat in stilte bloeit

Gebed: Wij danken jou dat Jezus onze god kenbaar, invoelbaar heeft gemaakt. Met hem op weg, wordt de tocht naar vrijheid en verbondenheid met elkaar begaanbaar.

Slotgedachte

Binnen de kring

Geloven op je dooie eentje,
of met zijn tweetjes -dat gaat eigenlijk niet.
Als gelovige kun je nooit solist zijn.

Je zult altijd zoeken naar verbondenheid met anderen,
naar een of andere vorm van gemeenschap.
Geloven betekent altijd: mee geloven met anderen.
Ons geloof is niet levend
als we het niet met elkaar delen.

Ook mijn twijfel en mijn gevecht om God
en mijn steeds verdergaande vragen –
ze zijn alleen maar uit te houden,
alleen maar vol te houden
als ik die kan beleven binnen de kring,
te midden van mijn broeders en zusters,
in de ruimte waar ik thuis hoor:
in de gemeenschap van de gelovigen.

Zegen:

Mag God zo bij ons zijn, met ons mee gaan op onze levensweg,
zodat onze gezichten stralen van vreugde,
onze harten elkaar verwarmen,
onze handen vrede brengen,
en onze voeten op weg gaan
naar een wereld waar liefde en zorg gedeeld wordt.
Wees een zegen voor elkaar,
en doe dat in Godsnaam,
de Vader, De Zoon en heilige Geest. Amen.

Slotlied:        za: Dans van de zee
zo: dat een nieuwe wereld komen zal

Rust en ruimte vieren

RUST EN RUIMTE VIEREN  
Voorganger: Franneke Hoeks
Zaterdag  Cantor: Marcel v.d. Maeden, Piano: Cor Rademaker
Zondag  koor De Cantorij o.l.v. Peter-Paul van Beekum Muzikale ondersteuning: Marc Baghuis

OPENINGSLIED Dat woord waarin ons richting werd gegeven

WELKOM
Ik zie bekenden en onbekenden gezichten: wat fijn om jullie hier te mogen begroeten. Goed dat jullie hier zijn.  Vandaag vieren we hier rust en ruimte. De verhalen die we vandaag lezen gaan over dankzeggen en over sabbat vieren. Jezus gaat daarin zijn eigen weg. Ook wij hebben onze eigen weg te gaan in zoeken naar momenten van rust en ruimte. Ik hoop dat dit uur voor ons allemaal een uur van rust en ruimte wordt. Een uur dat het patroon van de dagelijkse beslommeringen even mag doorbreken.  Laten we aan het begin van deze viering ruimte maken voor het ongekende. Laat ons hier ruimte maken door met elkaar de verstilling te zoeken. Lees meer →

OMZIEN NAAR ELKAAR

26 en 27 mei 2018 Lees meer →

Pinksteren “Naar buiten”

19 en 20 mei, Pinksteren
Voorgangers:  Gepke Kerssen en Vincent Prins
Zaterdag: cantor Gerard van der Weijer
piano: Cor Rademaker
Zondag m.m.v. De Cantorij, o.l.v. Peter Paul van Beekum
piano: Steven van Gool

Openingslied: Dit is een morgen als ooit de eerste

Welkom en opening

Welkom in deze viering van Pinksteren. Warm je maar aan het Pinkstervuur.
We begonnen met een Paaslied. Het lied van de opstanding: de dood heeft niet het laatste woord. Met Pinksteren wordt het Pasen voor heel de wereld. De leerlingen van Jezus staan op en komen uit hun schulp en treden naar buiten (ook de natuur komt  tot bloei in deze periode). Ze vertellen aan iedereen die het maar horen wil, over liefde die sterker is dan de dood.
Het thema is dus: naar buiten!
Als het aan ons ligt wordt het een vrolijke viering.
Speciaal aandacht in deze viering voor de jongere generatie, zeg maar de dertigers en veertigers, de generatie van Vincent. Maar vanwege Pinksteren hopen we dat die boodschap voor iedereen verstaanbaar is.
Lees meer →

Weggaan is een kunst

San Salvatorgemeenschap 12 en 13 mei 2018
Thema: Weggaan is een kunst
Voorganger: Jack Steeghs
Muzikale ondersteuning op zondag: Melodiek

OPENINGSLIED: ZA Hier gaan wij zingend | ZO Wat in stilte bloeit

OPENINGSWOORD

Hartelijk welkom! Voor sommigen is het weekend tussen Hemelvaart en Pinksteren een vakantieperiode om erop uit te trekken. Voor anderen blijft het moment in de week om de viering in de San Salvator op te zoeken. Gast of vertrouwd gezicht. Wees vooral welkom.

Voor mij is het nu een beetje apart om hier te staan en u allen welkom te heten. Apart, omdat ik inmiddels al drie weken elders werk en in andere gemeenschappen ben voorgegaan. En apart, omdat ik nu mogelijk voor de laatste keer in uw midden ben. Dit weekend wordt namelijk mijn afscheid bij de San Salvator gevierd. Afscheid nemen, tijdelijk of definitief, weggaan is een kunst.

Laten we nu, aan het begin van deze viering, even stil worden om de wereld om ons heen te laten voor wat ze is.

 OPENINGSGEBED

Scheppende God,
U zendt telkens weer mensen op weg
naar een bestemming die goed is.
Maar weggaan heeft een bijsmaak
van gemis, verlies, een tekort
voor hen die achterblijven
en voor hen die vertrekken.
Wilt u met ons zijn,
vandaag en alle dagen die komen gaan.
In de naam van de vader, de zoon en de heilige geest, Amen.

ACCLAMATIE: ZA Blijf niet staren |ZO Strek naar mij uit uw gedachten

INLEIDING OP LEZINGEN

De eerste lezing komt rechtstreeks uit de woestijn en gebeurt onderweg. Over het volk van God, waarvan de leden het volledig met elkaar eens lijken te zijn. Maar hoe zit het dan met verschillende zienswijzen die zo eigen zijn aan mensen vandaag de dag? Verschillen die in onze tijd van leven zo van belang zijn om recht te doen.

In de evangelielezing komt het thema eenheid opnieuw aan de orde. Het is Jezus die de eenheid van God voorleeft. In die lijn luisteren wij nu, vele eeuwen later, naar rijke woorden uit de geloofstraditie.

Eerste lezing: Exodus 19, 1 – 11

In de derde maand, op precies dezelfde dag dat ze uit Egypte waren weggetrokken, kwamen de Israëlieten in de Sinaiwoestijn. Ze waren vanuit Refidim verder getrokken en in de Sinaiwoestijn gekomen. Daar sloegen de Israëlieten hun kamp op, vlak bij de berg. Mozes​ ging de berg op, naar God. De HEER riep hem vanaf de berg toe: ‘Zeg tegen het volk van ​Jakob, laat de ​kinderen​ van Israël weten: “Jullie hebben gezien hoe ik ben opgetreden tegen Egypte, en hoe ik je op adelaarsvleugels gedragen heb en je hier bij mij heb gebracht. Als je mijn woorden ter harte neemt en je aan het ​verbond​ met mij houdt, zul je een kostbaar bezit voor mij zijn, kostbaarder dan alle andere volken – want de hele aarde behoort mij toe. Een koninkrijk van ​priesters​ zul je zijn, een ​heilig​ volk.” Breng deze woorden aan de Israëlieten over.’ Mozes​ ging terug, riep de ​oudsten​ van het volk bijeen en deelde hun alles mee wat de HEER hem had opgedragen. En het hele volk antwoordde als uit één mond: ‘We zullen alles doen wat de HEER heeft gezegd.’ ​Mozes​ bracht het antwoord van het volk aan de HEER over, waarop de HEER tegen hem zei: ‘Ik kom naar je toe in een donkere wolk, dan kan iedereen het horen wanneer ik met je spreek en zullen ze voor altijd vertrouwen in je hebben.’ Toen ​Mozes​ de HEER vertelde wat het volk had geantwoord, zei de HEER hem ook: ‘Ga terug naar het volk en zorg ervoor dat ze zich vandaag en morgen ​heiligen, en laten ze hun ​kleren​ wassen. Bij het aanbreken van de derde dag moeten ze gereed zijn, want op die dag zal de HEER voor de ogen van heel het volk neerdalen op de ​Sinai. 

LIED: ZA De Heer heeft mij gezien | ZO Die mij droeg op adelaarsvleugels

Tweede lezing: Johannes 17, 14 – 26

Ik heb hun uw woord gegeven. De wereld haat hen, omdat ze niet bij de wereld horen, zoals ook ik niet bij de wereld hoor. Ik vraag niet of u hen uit de wereld weg wilt nemen, maar of u hen wilt beschermen tegen de ​duivel. Ze horen niet bij de wereld, zoals ik niet bij de wereld hoor. Heilig​ hen dan door de waarheid. Uw woord is de waarheid. Ik zend hen naar de wereld, zoals u mij naar de wereld hebt gezonden. Ik heb mij ​geheiligd​ omwille van hen, zo zullen ook zij door de waarheid ​geheiligd​ zijn.

Ik ​bid​ niet alleen voor hen, maar voor allen die door hun verkondiging in mij geloven. Laat hen allen één zijn, Vader. Zoals u in mij bent en ik in u, laat hen zo ook in ons zijn, opdat de wereld gelooft dat u mij hebt gezonden. Ik heb hen laten delen in de grootheid die u mij gegeven hebt, opdat zij één zijn zoals wij: ik in hen en u in mij. Dan zullen zij volkomen één zijn en zal de wereld begrijpen dat u mij hebt gezonden, en dat u hen liefhad zoals u mij liefhad.

Vader, u hebt hen aan mij geschonken, laat hen dan zijn waar ik ben. Dan zullen zij de grootheid zien die u mij gegeven hebt omdat u mij al liefhad voordat de wereld gegrondvest werd. Rechtvaardige Vader, de wereld kent u niet, maar ik ken u, en zij weten dat u mij hebt gezonden. Ik heb hun uw naam bekendgemaakt en dat zal ik blijven doen, zodat de ​liefde​ waarmee u mij liefhad in hen zal zijn en ik in hen.’

ACCLAMATIE: ZA Maak uw woord | ZO Gij hebt woorden van eeuwig leven

OVERWEGING

Weggaan is een kunst. En al helemaal als de onderliggende motieven niet zomaar te doorgronden zijn. Weggaan is een fase die we allemaal kennen. Van verhuizen, van school verwisselen, van relaties, ander werk. Zelfs van een werksoort zoals pastoraal werk, dat meer is dan gewoon werk.

Weggaan is niet: iets slechters inruilen voor iets beters. Weggaan heeft alles te maken met keuzes op je levensweg, met toeval, met verdriet, met pijn, met teleurstelling en vooral met kansen, vreugde en groei. Weggaan is het afsluitende moment in een beslissende fase. Nu komt het erop aan. Weggaan is het loslaten van de klink van de poort waardoor je gaat. En gaan.

Ik ga weg, maar ik verlaat jullie niet. Ik ga weg en neem afscheid van de gebruikelijke werkweek van de laatste anderhalf/twee jaar. Ik ga weg van de eenheid die de San Salvator is. Jullie mogen er echt trots op zijn. Het meest unieke aan de San Salvator vind ik misschien wel de veelheid aan talenten en verschijningsvormen aan betrokkenheid op die ene God. Een dergelijke kwalitatieve samensmelting ben ik tot dusverre nergens tegengekomen. En ja, daar waar je kracht is huist ook je zwakte. De indrukwekkende veelheid die de ene God hier laat zien roept vragen op. Zeker bij deze gemeenschap en haar vele wensen. Er is eenheid, er is veelheid.

Over eenheid en veelheid gesproken. Laat ik eerst eens een misverstand bij de kop pakken. Tot in het NOS Journaal gaat het bij lastige kwesties, zeker die over oorlog/vrede en politiek, altijd over eenheid en verdeeldheid. Waarbij eenheid staat voor goed en verdeeldheid voor kwaad.

Herman Berger, een beroemd metafysicus die helaas niet meer onder ons verkeert, heeft mij op een misverstand in dit denken gewezen. Dit misverstand behelst dat veel van wat de actualiteiten tot verdeeldheid bestempelen feitelijk veelheid is. Er zijn veel denkwijzen die met elkaar samen een eenheid vormen. Echte verdeeldheid is corruptie en tirannie. Echte verdeeldheid bestrijdt het goede met alle geweld. Dat mag niet zo zijn, dat moet worden aangepakt!

De meeste veelheid bestaat uit verschillende zienswijzen op die ene aardse werkelijkheid. Het ‘een heilig volk zul je zijn’ in de eerste lezing betekent eenheid én veelheid. Veel-eenheid.

Zoiets speelt ook in  de evangelielezing volgens Johannes. Het afscheidsgebed van Jezus roept niet op tot een enge eenheid. Mensen zijn verschillend en zien de van God gegeven eenheid heel verschillend. Dat is goed en lastig. Gave en opgave. En al helemaal tussen Pasen en Pinksteren, als we vieren dat Jezus is gekruisigd en verrezen, nu net is opgevaren maar de heilige geest nog op zich laat wachten.

Ik ga weg. Daarom geef ik jullie allemaal de wens mee om vooral te blijven wie je bent, ook al voel je de heilige geest niet altijd en heb je soms het idee dat er teveel sporen lopen. Ga door. Begeef je onder de mensen en deel met elkaar wat je van dat onder de mensen zijn leert.  En wat betaalde contracten betreft: haal de leden van het pastoraatsteam uit hun klassieke rol. Bevraag ze, stimuleer ze om de wereld in te gaan en besef met elkaar: het is een rijkdom om zo met elkaar op te trekken. En mocht het er ooit van komen dat weggaan voor deze hele geloofsgemeenschap gaat gelden. Doe het dan met de klasse die voorhanden is. Weggaan is een kunst.

GELOOFSLIED: ZA De Geest des Heren | ZO Goed is dat je niet doet wat slecht is

De gaven van brood en wijn worden op tafel klaargezet

VOORBEDE

Barmhartige en liefdevolle God…
Bidden wij
voor alle geloofsgemeenschappen op aarde,
dat wij in een rijke verscheidenheid de herinnering aan Jezus levend houden
door zijn woorden te doen
in onze zorg en inzet voor uw schepping, onze wereld.

Acclamatie: ZA Jij die onze gedachten raadt | ZO Zegen ons met het licht van uw ogen

Bidden wij
voor allen die moeite hebben met de blijde boodschap,
om wat voor reden dan ook.
Dat wij allemaal nieuwe mensen mogen worden,
begaan met het lot van medemensen.

Acclamatie: ZA Jij die onze gedachten raadt | ZO Zegen ons met het licht van uw ogen

Bidden wij
voor onszelf, zoals wij hier zijn samen gekomen.
Dit weekend speciaal voor de moeders en voor hen die moeder hadden willen worden.
Dat wij ons om elkaar bekommeren
en zo werken aan meer menselijke waardigheid en solidariteit.

Acclamatie: ZA Jij die onze gedachten raadt | ZO Zegen ons met het licht van uw ogen

Intentieboek

Intenties

Acclamatie: ZA Jij die onze gedachten raadt | ZO Gedenk ons hier bijeen

Tafelgebed

God, Moeder en Vader van ons mensen:
wij danken Jou
voor de schoonheid van de aarde,
voor de wind en de zon,
voor de geuren en de regen,
voor de kleuren en de wolken,
voor de dieren en de planten,
voor de mensen
om wat ze zijn en om hoe ze zijn,
allemaal verschillend,
mooi op hun eigen manier.


Wij danken Jou voor Jezus.
Door hem leren wij Jou kennen:
door hoe Hij heeft geleefd,
door wat Hij zei en deed.
Hij leefde ons voor
dat liefde het grootste gebod is,
dat liefde de basis
vormt van echte gemeenschap.
Zijn spoor is onuitwisbaar,
zijn geest in ons is niet te doven.

Allen:

Want op de laatste avond van zijn leven,
heeft  Hij ons zijn lijf en ziel
voor eeuwig gegeven.
In het bijzijn van zijn vrienden
heeft Hij brood genomen,
dankte Jou voor het brood,
brak het
en deelde het aan zijn vrienden
met de woorden:
‘Neem en eet van dit brood,
dit is mijn leven,
ik geef het aan jullie.’

Hij nam een beker,
sprak een dankgebed,
en zei tot zijn vrienden:
‘Drink hieruit en proef van mijn liefde,
zodat mijn vreugde in u zal zijn
en haar volheid bereikt.
Heb elkaar lief,
zoals ik u heb lief gehad.’

Zo is Hij voor ons levend brood geworden,
zo delen wij ons gebroken leven,
om ten volle mens te zijn.  

Goede God,
voed in ons het respect
voor alle mensen,
geschapen naar Uw beeld,
die in velerlei aard en afkomst
Uw aarde bewonen en bewerken.
Laat in ons het besef groeien
dat wij geen gemeenschap zijn
waar het recht van de sterkste geldt,
waar vastgehouden wordt aan oude wetten,
waar geen plaats is voor andersdenkenden.
Laat ons met de hulp van jouw Geest
een gemeenschap zijn
van mensen in beweging,
vol ruimte en openheid voor elkaar.

Raak ons met jouw liefdesvuur.
Verfris ons,
doe ons herleven in het doen van gerechtigheid.
Laten wij elkaar tot brood worden,
brood van vrede en liefde,
zodat wij elkaar niet loslaten.

Laat ons daartoe bidden
met de woorden die Jezus ons geleerd heeft:

ONZE VADER

VREDESWENS

Zonder vrede vaart niemand wel. Wensen wij elkaar de vrede toe.

LIED: ZA Zuster en broeder |ZO De vrede, de vrede zal zijn

Iedereen wordt van harte uitgenodigd aan de tafel van brood en wijn

LIED: ZA Het brood in de aarde gevonden | ZO Verleih’ uns Frieden

AFSLUITEND GEBED

God,
wij danken u voor de viering hier met elkaar,
voor de woorden die mochten klinken,
voor de gaven die zijn gedeeld,
voor de stiltes die er waren
en dat lied dat nooit verveelt.

MEDEDELINGEN

BLOEMETJE

SLOTGEDACHTE

Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan en niet
terugkeren. Je blijft
iemand op wie wordt gewacht.

Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.

(Rudger Kopland)

ZEGENWENS

Het rijk van God is op veel plaatsen te vinden.
Daar oog voor hebben en houden
zal gebeuren
als wij ons durven scharen
onder de zegen van de goede God:
Vader, zoon en heilige geest, Amen.

SLOTLIED: ZA Van grond en vuur | ZO Lied om zegen