Oecumenische openlucht viering op 23 mei 2026, voor de Grote Kerk ‘s-Hertogenbosch, Jazz in Duketown
Voorgangers zijn Ds Ruud Stiemer, ds Pim Poortinga en pastor Marcel van der Maeden. Er wordt gezongen door Josee Koning.
Overweging van Marcel van der Maeden
Wat gebeurt er nou eigenlijk met ons vandaag op het feest van Pinksteren? Zijn wij die leerlingen van Jezus; zijn wij die mensen in Jeruzalem die die discipelen horen spreken, ieder in onze eigen taal, ook al komen we van heel veel verschillende plekken in de toenmalige bewoonde wereld? Het griekse woord daarvoor is oikumènè; zij wij dan Joden of Grieken of Romeinen of juist barbaren, wat ze toentertijd zeiden tegen alle mensen die niet hoorden bij de toenmalige bekende en erkende volken. Wij hoorden die ‘gelovigen’ tot ons spreken, in verstaanbare taal.
Hoe kan dit? Wat is hier aan de hand, want die Jezus-volgers zijn toch allemaal mensen uit Galilea? Of zijn ze misschien wel gewoon dronken? Ook kunnen we in dit verband denken aan de uitdrukking dat kinderen en dronkaards de waarheid vertellen.
We verstaan het wel . . . Omdat zij anders spreken, volgens de taal van de Geest, de Geest van God, van liefde, van mens tot mens, van hart tot hart! Die taal leert ons dat het nodig is om ‘op adem te komen’. Adem hebben wij als mensen nodig om te leven: zuurstof, lucht: dat wij herademen, dat wij herleven; dat wij volstromen met levensadem . . .
Op adem komen, moeten wij om te kunnen spreken tot elkaar. Het gaat dan om woorden van begrip en van mededogen. Dat betekent een luisterend oor zijn voor een ander, een arm om iemand heen slaan: onderdak, drinken, voedsel aanbieden aan de vreemdeling, die is zoals jij en je naaste.
Op adem komen, heb je nodig om te kunnen zingen en lachen en huilen. Daarmee uit je je emoties en laat je blijken waarnaar je hart uitgaat. Op adem komen wil je om te kunnen blazen: te spelen op je fluit, te toeteren op je trompet en je saxofoon, je hoorn, hobo, klarinet, fagot en ook je mondharmonika. Of om gewoon te fluiten, op de adem die in- en uitstroomt. Wat een emotie geeft dat, wat een verbinding tussen jouw hart en het mijne: ik wil er spontaan van gaan zingen: ‘Somewhere between your heart and mine . . . ‘
Op adem komen.
In de kerkelijke tradities is het feest van Pinksteren de laatste zondag van de Paastijd en draait het om vernieuwing: we worden in vuur en vlam gezet, verteerd en opnieuw vruchtbaar gemaakt, om de liefde overal om ons heen te laten stralen; vooral nu die verrezene er
niet meer zelf direct is en tegen ons zegt: nu moeten jullie het zelf waar maken: nu moeten jullie op eigen benen gaan staan en verder gaan!
Het gaat om nieuwe lef. Wij vatten het woord lef meestal op als moed of durf. Jullie weten dat ‘lef’ jiddisch voor ‘hart’ is. Dat zegt in dit verband ook de bijbelse profeet Ezechiël, die ons aanmoedigt dat dat nieuwe hart ook nodig is voor die nieuwe opdracht: God geeft zijn mensen een nieuw hart: in plaats van hun oude hart van steen geeft hij hun nu een hart van vlees en compassie: nieuwe levenskracht. Je hart geeft je moed, zodat je nieuwe mens kunt worden, in gemeenschap, zodat je vanzelf weet van het delen van die overvloed!
Zo groeit meer en meer dat nieuwe gebod van dat ‘Kind van mensen, kind van God’, die Jezus: heb elkaar lief.
Kunnen wij dat? Niet zomaar, vanzelf, in onze wereld, met een hang naar duisternis. Maar die extra ‘boost’ van de Geest kan ons daarbij helpen. Ook wij kunnen spreken in vreemde talen, zoals ons door de Geest wordt ingegeven: de taal van menselijkheid, van liefde, van zo goed als God voor elkaar zijn. Want mens waar is je naaste, die is zoals jij?
Dat ‘op adem komen’ zorgt dat wij kunnen ‘herladen’, herstellen, opnieuw op kracht komen. Dat is onderdak bieden aan wie uit een ver land een beroep doet op onze gastvrijheid: kom binnen, rust even uit, vertel je verhaal, als je kunt en wilt.
Wij ontvangen een nieuwe geest. Die maakt het ons mogelijk, dat wij niet verstrikt raken in de fuik van doemdenken, maar nieuwe lichtpunten leren ontdekken, in onszelf en in anderen om ons heen. Dat geef kracht, nieuwe adem.
Halleluia. Maranatha. Amen. Dat het zo mag zijn!