Hoe maak je een last licht?

Weekendviering San Salvator geloofsgemeenschap

Datum 05-07-2026
Voorganger Marcel van der Maeden,
cantor Machteld Terlingen, piano Theo Hofland

Openingslied De vreugde voert ons naar dit huis

Welkom

Goede morgen lieve mensen. Het is fijn dat jullie allemaal zijn gekomen om vanmorgen met ons samen te vieren. Weet dat je welkom bent als trouwe Salvatoriaan of als je af en toe bij ons aansluit of ook als hier voor het eerst bent. We willen een open en inclusieve gemeenschap zijn van gelovers, in een nieuwe, mooie, betere wereld.

Ontsteken gedachteniskaarsjes voor Claire van  Mies Klamer en Ed Andriessen
We ontsteken vandaag drie gedachteniskaarsjes. . . .
We vieren vandaag de 3^e zondag van de zomer en ik heb daar het thema ‘Hoe maakt je een last licht?’ aan meegegeven, omdat de lezingen van vandaag en de actualiteit van vandaag de dag mij met mijn neus op de feiten drukken dat we veel hebben te verduren en dat het niet meevalt om de moed erin te houden. Hoe blijven we in deze tijd van telkens schokkend nieuws positief ingesteld? Hoe zwaar kan een last zijn voordat je bezwijkt? Wat heb je nodig om de last te dragen?

We vierden vorige week de verwerking van ons slavernijverleden en herdachten woensdag Keti Koti, worden geconfronteerd met een zeer verwoestende aardbeving in Venezuela, ervaren dat de oorlog in Oekraïne het vijfde jaar in gaat, zien blijvende chaos in en rond Israël en Gaza, oorlog tegen Iran, voelen klimaatverandering letterlijk aan den lijve.

Is er verlichting van het juk mogelijk of legt het leven ons te zware belasting op? Het is hoog zomer, maar we voelen vooral een duistere zwaarte. Laten we vieren om samen te zoeken naar verlichting, mildheid, zachtmoedigheid. Als wij ons oefenen in het leven vanuit die kwaliteiten, dan kunnen we nieuwe lichtheid vinden en uitstralen en laten groeien. Ik wens ons samen een goede viering toe.

Laten wij het daarom stil maken, naar binnen keren en bidden.

GEBED

Goede God van alle leven, licht en liefde, wil hier bij ons zijn nu wij ons leven met elkaar willen delen en daarin ook plaats willen maken voor jou. We verstommen, sputteren, stamelen bij zoveel redenen tot verdriet en neerslachtigheid. Wij roepen, dat jij ons helpt ons op te richten als ons bijna de kracht ontbreekt. Levengevende God, kom ons tegemoet nu wij soms voelen dat onze weerstand en inkasseringsvermogen een grens hebben, dat we neigen te gaan schreeuwen ’God, mijn God waarom heb je mij verlaten?’ Breng jij een keer in onze angstig voortploeteren, dat jij met je zachtmoedigheid ons troost en bemoediging schenkt. Amen.

Acclamatie Wek mijn zachtheid weer

INLEIDING OP LEZINGEN

Wij openen de Schriften, omdat we jou, God, als tegenover uitnodigen om ons te confronteren met jouw wijzend woord. Vandaag lezen wij eerst samen met lector Dorine Broekmeulen uit de profeet Zacharia dat omwille van de komende nieuwe wereld tegenstrijdigheden zullen worden verzoend. Daarna gaat Frans Langemeijer ons voor in het lezen uit de blijde boodschap van Jezus volgens Mattheus, waar wij als eenvoudigen worden opgevrolijkt dat onze zwaarte wordt verlicht doordat Hij zachtmoedig en nederig van hart het voor ons opneemt.

EERSTE LEZING

Zch 9,9-12

₉Juich, vrouwe Sion,
Jeruzalem, schreeuw het uit van vreugde!
Je koning is in aantocht,
bekleed met gerechtigheid en zege.
Nederig komt hij aanrijden op een ezel,
op een hengstveulen, het jong van een ezelin.
₁₀Ik zal de strijdwagens uit Efraïm verjagen
en de paarden uit Jeruzalem;
de oorlogsboog wordt gebroken.
Hij zal vrede stichten tussen de volken.
Zijn heerschappij strekt zich uit van zee tot zee,
van de Rivier tot aan de einden der aarde.
₁₁Want, Sion, omwille van mijn verbond met jou, met offerbloed bekrachtigd, zal Ik de gevangenen vrijlaten uit de put zonder water. ₁₂Keer terug naar de burcht, gevangenen. Jullie hoop is niet vergeefs geweest, want ook nu geldt de toezegging aan Sion: Ik zal je dubbel schadeloosstellen.

Lied Voor mensen die naamloos

TWEEDE LEZING

Mt 11,25-30
₂₅In die tijd zei Jezus ook: ‘Ik loof U, Vader, Heer van hemel en aarde, omdat U deze dingen voor wijzen en verstandigen verborgen hebt gehouden, maar ze aan eenvoudige mensen hebt onthuld. ₂₆Ja, Vader, zo heeft het U behaagd. ₂₇Alles is Mij toevertrouwd door mijn Vader. Niemand kent de Zoon behalve de Vader, en niemand kent de Vader behalve de Zoon, en iedereen aan wie de Zoon het wil openbaren.
₂₈Kom allen bij Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, Ik zal jullie rust geven. ₂₉Neem mijn juk op je en leer van Mij: Ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, ₃₀want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’

Acclamatie Oren en ogen gaan open voor Jezus

OVERWEGING

Hoe zwaar is jouw leven? Hoe zwaar is jouw last? Dat vraag je iemand anders niet. Je vraagt aan een ander: Hoe gaat het met je? Of nog iets opener: Hoe is het met je? We hebben een neiging om het simpel te houden, voor beide kanten: hoe is ‘ie? Of ‘Alles goed?’ En dan hoeft die ander alleen nog maar te bevestigen: ’Goed, ja’. Zo, en dan kunnen we over tot de orde van de dag.

Gelovig in het leven staan impliceert de belofte dat het je blij zou maken: we geloven immers in de boodschap van Jezus: het goede nieuws: de blijde boodschap. Maar hoe dan blij? Is dat een kunstmatige weglachen van alle ernst van het leven?

In mijn inleiding had ik het al over al het slechte nieuws dat wij zo regelmatig tegenkomen. Is leven vanuit geloof dan het relativeringsvermogen gebaseerd op het vertrouwen op de goede afloop? ‘Stil maar wacht maar, alles wordt nieuw’? Dat is toch te simplistisch! Volgens mij zit de sleutel vooral in het samen, in het delen van de tegenslagen èn van de meevallers en in het delen van de grote idealen, de lonkende visioenen: het alles vervullende eindperspectief: daarin ligt de sleutel.

Ik leer uit de lezingen van vandaag dat de belangrijkste sleutel tot de omkering zit in het in de ogen kijken van de ellende. Dan is het dus de geloofs- en levenskunst, om niet weg te lopen voor het bedreigende, maar juist het gesprek en de confrontatie ermee aan te gaan.

De profeet Zacharia belooft immers dat er een vredestichter zal komen. Die vredestichter zal de tegenstellingen wegnemen en de vijanden verzoenen met elkaar. Hij houdt ons een spiegel voor: wie, wat , hoe denk je nou zelf dat je bent; dat je beter bent dan die ander? Nee, mens, je bent net zo goed, net zo slecht, boos, kwaad als die ander: verzoen je met je naaste, die is zoals jij: heb lief je naaste, de ander, de vreemdeling: geen haar slechter of beter als jij: maar open je hart. Dat is de sleutel.

Jezus zegt niet voort niets ‘neem mijn juk op je’, dan maak ik het voor jou licht en doenlijk en draagbaar. Dat is geen hogere wiskunde voor de groten der aarde of voor de wizzkids; nee hij zegt dat hij dat bekend maakt aan eenvoudigen, aan gewone mensen, zoals jij en ik: dat het eerste beslissende verschil wordt gemaakt, doordat wij elkaar durven en willen zien van mens tot mens. Het verschil zit hem erin dat we ons niet eerst laten afschrikken door de grote bullebakken die deze wereld en zichzelf overschreeuwen, of door de complexiteit van het nieuws en de maatschappij om ons heen, of door ondoordringbare wet- en regelgeving of door gecompliceerde computersystemen, maar dat wij direct willen kijken in het gezicht van de A/ander.

Als we dan nog eens terug kijken naar ons thema ‘Hoe maak je een last licht?’, dan is het antwoord ook eenvoudig: door aan die ander te vragen: ‘Gaat het? Zal ik een beetje mee dragen?’; door aan die ander te vragen: ‘Wil jij horen over mijn zwaarte? Wil je me steunen, een stukje met me oplopen?’

Dit is waar we het week na week hier met elkaar over hebben: het leven met elkaar delen en met elkaar vieren: dat is troost en bemoediging aan elkaar beiden, als dierbaren ons ontvallen, als gezondheid en kracht ons in de steek laten: dat wij durven ons kwetsbaar op te stellen en zo zachtmoedig en nederig van hart met en voor elkaar te zijn. Zo goed als god voor elkaar te zijn. Dat het zo mag zijn. Amen.

 . . . stilte . . .

Om ons geloof in de kwetsbaarheid en de redding van iedere mens uit te zingen wil ik jullie vragen om, indien mogelijk, te gaan staan en als geloofslied met elkaar mee te zingen: ‘Zij die stom zijn’.

Geloofslied Zij die stom zijn

KLAARZETTEN VAN BROOD EN WIJN
UITNODIGING VOOR PERSOONLIJKE BIJDRAGE VIA DE COLLECTE

INSTRUMENTALE MUZIEK

VOORBEDE
Met Acclamatie Wek uw kracht I

Laten wij bidden voor mensen voor wie de ellende in onze wereld zwaar op hen drukt, van klimaatverandering tot oorlogen en bedrog, ziekte, beperking en depressie, dat er voor hen bondgenoten mogen verschijnen, die hun last verlichten, die helpen perspectief te zoeken, dat hun levens mogen worden verlicht. Laat ons bidden.

Wij bidden om kracht, voor mensen om ons heen, voor hen die kracht uitstralen, liefde geven, recht doen, dat zij staande blijven in ons midden en wij ons aan hen mogen optrekken en voortgaan op onze gezamenlijke weg naar een nieuwe wereld, waarin plaats is voor allen. Laat ons bidden.

Wij bidden om troost en bemoediging, bij het verlies van dierbaren; voor wie verweest verder moeten, met een verwerkingsproces, dat er verzoening, vrede en rust mag komen, door het verdriet te delen; wij nemen in onze gebeden mee alles wat is toevertrouwd aan ons intentieboek. Laat ons bidden.

TAFELGEBED

In de geest van jouw Liefde
zijn wij hier samen,
als vrienden aan één tafel,
om Jou te danken
voor alles wat groeit en bloeit,
voor de aarde waarop wij wonen,
de wereld waarin we leven,
dat Jij een moeder en vader wilt zijn,
zachtmoedig en nederig,
voor grote en kleine mensen,
dat Jij ons roept om goed te zijn,
om brood te delen met elkaar,
dat jij ons samen brengt,
tot verbondenheid met iedereen.

Wij danken Jou
voor Jezus van Nazareth,
mens onder mensen,
in wie Jij zichtbaar werd,
als die nabije Ander,
als vriend begaan met ons,
als broeder uit één familie,
verbonden en betrokken
met ieder die op zijn pad kwam.

Zo ging hij ons voor,
op weg naar vrede en geluk,
door blinden een gezicht te geven,
door onderdrukten op te tillen,
door stommen een stem te geven,
door verlamden op de been te zetten,
door doden te laten leven.

Zo vroeg Hij ons te doen
wat hij heeft gedaan:
het leven te delen,
in vriendschap met elkaar.


Daarom zijn wij hier bijeen,
zoals die laatste avond.

Samen:       
Terwijl Hij dankte voor de gaven,
brak Hij het brood
en deelde het uit
aan zijn vrienden en zei:
Dit is mijn lichaam
dit ben ikzelf voor jullie gebroken.
Doe wat ik heb gedaan
noem niemand je vijand,
maar iedereen je vriend
deel met elkaar
het brood van alledag
en blijf samen onderweg.

Toen nam Hij een beker met wijn
gaf die aan zijn vrienden en zei:
Drink uit deze beker
mijn bloedeigen leven
deel met elkaar
vreugde en verdriet
deel met elkaar
de lucht, het water en het land
en alles
wat de aarde je te bieden heeft.

Daags daarna is Jezus gestorven
maar niet voorgoed.
Telkens als wij samenzijn,
als vrienden, lotgenoten,
bondgenoten aan één tafel,
ontmoeten wij Jezus,
in het delen van brood en wijn,
voelen we ons door Hem
en met Hem verbonden,
herkennen we Hem in elkaar.

Zo houden wij zijn geest levend,
zo kunnen wij leven in zijn geest.
Zo nemen we elkaar bij de hand,
zoals Hij ons bij de hand neemt,
en met ons meegaat.

Verbonden met elkaar en met Hem,
bidden we samen het gebed dat Jezus ons gegeven heeft:

ONZE VADER

VREDESWENS

Alleen verzoend en open kunnen wij met elkaar het leven delen en aan tafel gaan en brood en wijn met elkaar delen en daarom wensen wij elkaar nu vrede: vrede en alle goeds wens ik jou toe!

VREDESLIED Vrede wens ik jou toe

UITNODIGING AAN DE TAFEL VAN BROOD EN WIJN

Nu gaan wij brood en wij met elkaar delen en weet alleen dat wij benadrukken dat iedereen daarvoor is uitgenodigd, om deelgenoot te zijn van het leven en van lief en leed en van last en licht die wij met elkaar willen delen, opdat het voor iedereen draaglijk is. Kom en wees deelgenoot aan de tafel van Jezus.

We gaan eerst even langs een paar mensen die zelf wat minder makkelijk naar kunnen komen en daarna open jullie bij ons langs om brood en wijn te ontvangen.

LIED Ik sta voor u in leegte en gemis

GEBED

Goede God, wij zijn dankbaar dat wij samen mochten zijn en werden gezien en gehoord. Wij vragen dat u ons voorgaat in het voor goed delen met elkaar. Zend ons op weg de wereld in om de samenleving en het leven mooier, creatiever, diverser en inclusiever te maken, omwille van uw Koninkrijk dat komen zal! Amen.

MEDEDELINGEN
Als een oproep om het gevierde uit te dragen en invulling te geven

SLOTGEDACHTE

Voormalig Ajax-doelman Stanley Menzo (57) kreeg als een van de eerste zwarte keepers jarenlang oerwoudgeluiden, scheldwoorden en bananen over zich heen. Hij voelde zich vaak eenzaam. Hij vertelt er nu over. “Als je zelf denkt dat je anders bent, beschouw je jezelf ook als een ander. Daar moet ik voor waken.”

Hoe triest en aangrijpend is het dat die jonge voetballers voor het Nederlands Elftal, die een kleur hebben en voor Nederland vochten als leeuwen boegeroep, oerwoudgeluiden en discriminatie over zich heen kregen, toen zij strafschoppen misten en werden uitgeschakeld. Ze waren er beroerd van, moesten worden getroost door teamgenoten.

ZEGENWENS

Laten wij allen gaan staan, indien mogelijk, om tot slot de zegen te ontvangen van elkaar en van onze Goede God.
Moge de Eeuwige ons zegenen en behoeden.
Moge de Levende haar/zijn aangezicht over ons verheffen en ons genadig zijn.
Moge de Levengevende zijn/haar aanschijn over ons doen lichten en ons vrede geven, vandaag en alle dagen die ons zijn gegeven.
 + In de naam van de Vader – Moeder en van de Zoon en van de Goede Geest. Amen.

SLOTLIED Gij zijt voorbijgegaan