SAN SALVATORGEMEENSCHAP
7 december 2025
Voorganger: Wilton Desmense
Lectoren: Rinus van der Heijden en Corrie Dansen
Pianist en cantor: Joost Boekhoven en Jacolien van Breemen
Thema: Durven dromen: dromen van vrede
Openingslied: Wij leven op aarde en dromen de hemel
1. Wij leven op aarde en dromen de hemel:
de wereld in vrede, een mooi schilderij,
waar mensen en dieren de rijkdom verdelen,
en niet zonder ons erbij.
2. Wij leven op aarde en dromen de hemel:
de machtigste mensen voor kinderen opzij!
Daar is volop ruimte en tijd om te delen,
maar niet zonder ons erbij.
3. Wij leven op aarde en dromen de hemel:
hier is ieder welkom, dus kom er maar bij.
De bladeren groenen, de boom komt tot leven,
de regenboog straalt erbij.
4. Wij leven op aarde en dromen van vrede:
een stal in de verte, een warm schilderij.
Met herders en wijzen, een kind in een kribbe,
de leeuw naast het lam erbij.
Inleiding en gebed
Van harte welkom, het is goed om hier weer bij elkaar te zijn.
We durven dromen: dromen van vrede. Wij, mensen van goede wil,
dragen de hoop met ons mee, dat het licht steeds sterker zal gaan stralen:
hoop en vrede voor iedereen.
Net zoals Martin Luther King hebben wij een droom! Het is een blijde boodschap,
die iedere kerstmis in een kribbe begint, ieder jaar tot nieuw leven wordt geboren,
en die het hele jaar door op straat ligt om daar te vinden en op te rapen.
De tijd is gekomen om de tweede kaars te ontsteken.
Laat komen hij die komen zal, verlangend zien wij naar hem uit!
De adventskrans: de tweede kaars wordt aangestoken
Acclamatie: Laat komen hij die komen zal
Voorbereiding op de lezingen
De lezingen van vandaag zijn ons vertrouwd. In de eerste lezing
blikt de profeet Jesaja vooruit naar de toekomst:
uit de oude familie van David zal een nieuwe twijg komen.
Evangelist Matteüs ziet daarna achterom naar een jong verleden,
toen Johannes de Doper in kemelharen mantel door het land trok.
Beide lezingen zijn geënsceneerd in het idyllische milieu van een natuurlijke omgeving.
Daartussen zingen we ‘Er is een roos ontsprongen” op de doorgaande melodie.
Aan het eind van deze viering zullen we nog een derde lezing van Paulus horen.
Corrie Dansen en Rinus van der Heijden gaan mee voor.
Lezing 1: Jesaja 11: 1-10
Zoals uit een oude, omgehakte boom een kleine, nieuwe tak kan groeien,
zo zal uit de oude familie van Jesse en David een nieuwe twijg komen.
De geest van God zal daarin zijn.
Hij zal wijs zijn en verstandig, sterk zal hij zijn en machtig.
Hij weet wat zijn God van hem wil, hij heeft eerbied voor de Hem.
De loot van Jesse is een goede rechter. Hij luistert vol aandacht naar iedereen
voordat hij een oordeel geeft. Hij oordeelt eerlijk over zwakke mensen
en arme mensen behandelt hij goed. Altijd is hij rechtvaardig, hij is eerlijk en trouw.
Als hij komt, zal er vrede zijn. Een wolf speelt met een lammetje,
een kalf eet samen met een leeuw, en een klein kind past op beide dieren.
Een koe en een beer lopen in één wei, en een kind speelt zonder angst
bij het nest van een gevaarlijke slang.
Hij zal een voorbeeld zijn voor ieder nieuw blad
dat Jesse’s rozenboom tot bloeiend leven brengt.
Dan zal de vrede ontspringen.
Tussenzang: Er is een roos ontsprongen (melodie Vermulst)
Lezing 2: Matteüs 3: 1-12
In die tijd kwam Johannes de Doper naar de woestijn van Judea.
Daar zei hij tegen de mensen: “Dit is het moment om je leven te veranderen.
Want Gods nieuwe wereld is dichtbij.”
Over Johannes heeft de profeet Jesaja gezegd: «Hij roept in de woestijn:
Opzij voor de Heer! Maak de weg klaar voor de Heer!»
Johannes liep in een jas van kameelhaar, en hij had een leren riem om.
Hij leefde van sprinkhanen en honing. Alle mensen uit Jeruzalem, uit Judea
en uit het gebied van de Jordaan kwamen naar hem toe. Ze zeiden:
“We hebben spijt van alles wat we verkeerd gedaan hebben.”
En Johannes doopte hen in de rivier de Jordaan.
Johannes zei tegen de mensen: “Ik doop jullie met water.
Dat laat zien dat jullie je leven willen veranderen. Maar na mij komt iemand
die veel machtiger is dan ik. Hij zal jullie dopen met het vuur van de heilige Geest.
Hij lijkt op een boer die het koren van zijn akker haalt. De boer bewaart het graan
in zijn schuur. Net zo zal de man die na mij komt, het goede bewaren.”
Acclamatie: Op wie wij wachten hoe dan ook
Overweging
[1: de Stam]
In een van onze landelijke kranten staat regelmatig een interview.
Daarin wordt aan niet-willekeurig gekozen landgenoten
ze heten bijvoorbeeld Dick, Keizer, Freek, Leerdam of Frans,
verzint u er zelf maar een voor- of achternaam bij –
een keuzevraag gesteld, bijvoorbeeld woestijn of straat, marsepein of borstplaat,
kruis of munt. De geïnterviewde kiest, welk van beide zijn of haar voorkeur heeft,
en legt uit, waarom.
De acclamatie die we zojuist zongen, eindigde met de woorden
‘kind van mensen, kind van God’. Voor ons is het duidelijk
dat het niet de bedoeling is dit te lezen als een keuzevraag. Dus niet:
kies je voor ‘kind van mensen’ of voor ‘kind van God’?
Nee, het gaat om één kind in twee hoedanigheden:
een ‘kind van mensen èn tegelijk een kind van God’.
Straks ligt het in een kribbe, en nog later zal het op straat liggen .
Maar toch zou het voor ons aanleiding kunnen zijn om jezelf de vraag te stellen:
Wie is voor mij Jezus, wie is voor mij God?
Hoe verhouden zij zich tot elkaar, in ons of mijn geloof, sinds de geboorte al dan niet meegekregen,
en in ons of mijn geloven, dat op de weg door het leven mee is gegaan en zich heeft ontwikkeld?
Met dank aan het evangelie van die man, van wie door Johannes gezegd werd
dat hij het goede zal bewaren.
En dat ‘kind van mensen, kind van God’ echode bij mij stilletjes na
en klonk steeds meer als: ‘mens in mensen, mensen in God’.
[2: de Boom]
Met klas twee van de school waar ik lesgaf ,gingen we jaarlijks naar Xanten.
De grote kerk daar is de Sint-Victordom. Daarin bevindt zich een Maria-altaar
met als sokkel een boom van Jesse, de vader van koning David
en voorvader van Maria en Jezus. Die boom is gemaakt van kunstzinnig houtsnijwerk.
Iedere keer weer wanneer ik het kunstwerk zag, kreeg ik het gevoel,
dat de maker geïnspireerd moet zijn geweest door de geest van God,
dat die geest er in was. Geloven is ook vaak een gevoel,
letterlijk een werk van de zintuigen en figuurlijk heeft het iets met dagdromen.
De hele schepping is een droom van een kunstwerk met feilbare en onfeilbare kanten.
In Xanten werd dat aloude adventslied een belevenis:
er een roos is ontsprongen uit Jesse! Een roos: symbool voor Jezus,
of sterker nog symbool voor Maria, en nog sterker symbool voor beiden:
in de naam van de roos, een symbool van vrede!
Herinnert u zich het beeld van de roos op de dia? Hoezeer droomden we toen,
het was 1979, van vrede! En nu, hoewel we wakker werden naast harde werkelijkheden,
die we dwaze moeders noemden of nine-eleven, Syrië, Jemen, Srebrenica en ga zo maar door,
dromen we nog en steeds weer van hoop en vrede.
De boodschap van Jezus ligt op straat en de straat moet van de kinderen zijn,
zoals welke wij moeten zijn. Daar ligt de boodschap van Jezus:
mens te zijn in mensen, mensen te zijn in God.
[3: de Roos]
Het lied ‘Er is een roos ontsprongen’ kan op twee manieren worden gezongen,
die niet zo veel van elkaar verschillen. Ik koos vandaag om meerdere redenen
voor de jongste van de twee melodieën (er zit zo’n drie- tot vierhonder jaar tussen),
gecomponeerd door Jan Vermulst uit Stiphout. De melodiebouw daarvan is vloeiender.
Dat past bij de vloeiende adventslijn naar steeds meer licht en bij de gestage opbouw
van ons thema ‘durven dromen’ in stappen van hoop, vrede, vreugde en liefde
naar het hoogtepunt van de kerstgeboorte. Kies maar, waarmee je dan liever wordt gedoopt:
met water of met het vuur van de heilige geest?
[Epiloog: de Levenslijn]
Straks wordt het boek van Frans van Gaal over Wim de Bekker ten doop gehouden.
In zijn levenslijn valt een vloeiende melodielijn te herkennen van een leven
dat de moeite waard is. Een lijn die liep langs: laat ik een paar dingen noemen …..
ik laat het aan u zelf over om de punten te verbinden, maar misschien moet u,
om eruit te komen, het boek zelf lezen. Hier komen ze:
Stiphout … 22 km … van Valkenswaard … kapelaan …
Wim … jaren 60 en 70 … jongerenkoren …
vaart en vooruitgang … vredesbeweging … lied … Amen.
Reeds daagt het in het oosten!
Geloofslied: Nu daagt het in het oosten
Collecte en pianospel
Voorbeden
Wij bidden dat wij steeds ruimte geven aan vernieuwing, aan creativiteit,
dat uw Geest zal waaien.
Wij bidden voor mensen die zich vastklampen aan regels, en bang zijn voor hun eigen mening.
Dat zij bouwen aan vertrouwen. Dat zij ruimte krijgen om te ademen, te leven.
Laat ons zingend bidden:
Accl.: Heer ontferm u
Voor alles wat van waarde is in ons leven.
Dat wij het koesteren en dat wij het durven delen met anderen.
God van het leven, wees ons nabij. Neem ons aan zoals wij zijn
met onze goede wil en met onze tekorten,
Laat ons zingend bidden:
Accl.: Heer ontferm u
Wij bidden voor onze persoonlijke intenties, voor vertrouwde bezoekers
van onze vieringen die door ziekte hier niet aanwezig kunnen zijn,
en voor hen die ons met de beste intenties zijn voorgegaan
in het doorgeven van het licht van de blijde boodschap.
Speciaal voor ….
Accl.: Heer ontferm u
Tafelgebed
U eeuwige, die ver weg zijt en ongezien, U komen toe onze woorden en ons lied,
onze hoop, vreugde en liefde, onze honger en verlangens: Gij zijt in ons, wij zijn in U.
Goed is de hand die alles heeft geschapen.
Onzegbaar goed is onze broeder zon, die elke dag maakt dat het dag is,
die bron van licht en warmte, die ons troost, opvrolijkt, levend maakt.
Goed en mooi is zuster maan, omfonkeld door het heelal van sterren.
En goed als Gij is broeder wind met al zijn wolkenvelden –
en de lucht die wij ademen, in goed weer en in slecht.
Gezegend is uw naam om zuster water, nuttig, nederig, kostbaar en zuiver –
om broeder vuur die brandt in de nachten,
om zuster aarde, die onze voeten draagt en alle soorten vruchten geeft en fonkelende bloemen.
Gezegend zijt Gij en onvolprezen om allen die meedogend zijn,
en om allen van wie het leven verduisterd wordt door tegenslag en pech:
moge Gij aan hen, ongekroond in deze wereld, het vergezicht bieden
van terugkeer in uw moederschoot.
Gezegend zijn állen die zoeken naar U: de tweede dood zal hun niet overkomen.
Gezegend zijt Gij om het leven van hem die U zijn vader noemde, Jezus van Nazareth,
die eens zijn laatste avondmaal mocht vieren met pelgrims van hoop, zijn volgelingen.
Hij nam toen brood in zijn handen en deelde het onder zijn zegen.
Dat deed hij ook met de wijn: hij gaf zijn beker door
en vroeg om zich één te blijven voelen met hem en dit te blijven doen,
wanneer hij in U was teruggekeerd. “Zo zal ik altijd ook in jullie zijn.”
Daarom zijn wij hier bijeen, verlangend dat zijn geest, uw geest, nooit van ons zal wijken
En wij bidden, zoals hij het ons voordeed:
Onze Vader …
Vredeswens
Geef je hand of geef ze allebei, geef een glimlach met een knikje,
geef je hart en zeg er iets gewoons of ongewoons bij,
een woord dat ruimte schept: vrede voor jou en alle goeds.
Vredeslied: Woord dat ruimte schept
Communie
Laten wij dan het brood en de wijn van het leven delen met elkaar, als licht dat aanblijft.
Laat het tot je komen of treed naar voren.
Niet alleen omdat hij het vroeg, zijn onvergankelijk testament,
maar even goed omdat jij het wil.
Pianospel
Communielied: Die chaos schiep tot mensenland
Afsluitend gebed aan de tafel
Woord dat trouw blijft,
Licht dat aanblijft,
Naam die trouw blijft.
Blijf ons nabij. Amen.
Mededelingen
Slotgedachte: naar Paulus, Romeinen 15: 4-13
Luisteren we als slotgedachte naar wat Paulus schreef aan de eerste christenen in Rome.
Alles wat in de heilige boeken staat, is al lang geleden voor ons opgeschreven.
De evangeliën geven ons moed om vol te houden, te blijven vertrouwen
en het voorbeeld van Jezus te blijven volgen. Dat inspireert ons
om met elkaar mee te voelen en elkaar oprecht te accepteren.
Dan zijn we echt een eenheid.
De profeet Jesaja heeft eens gezegd:
«Er zal een nieuwe koning komen uit de familie van Jesse en zijn zoon David.
Hij zal regeren over alle volken. En alle mensen verwachten hun redding van hem.»
Gods stem in onze harten geeft ons het vertrouwen
dat Jezus’ boodschap geen utopie isen meer dan de moeite waard erin te blijven geloven.
Bidden wij dat die ons blijft inspireren en onze dromen van vrede en vreugde vleugels zal geven
door de kracht van de heilige Geest.
Wegzending (naar het Lied van Jesaja, Oosterhuis/Löwenthal)
Het volk dat tast in het duister, dat woont in schaduw van dood:
groot licht zal het aanschouwen.
Wij zullen lachen en juichen als in het uur van de de oogst.
Zoontje uit ons geboren, onze vader word jij.
Wij noemen je vredekoning, jij zult op je schouders dragen
gerechtigheidsheerschappij.
Dat nu komt nieuw leven, omdat het komen moet:
dat hij ons komt bevrijden en leidt naar levend water,
zoals een herder doet.
Kom haastig, nieuw getijde, ontwaak uit duisternis.
Wij zullen ons verblijden, verbaasd dat zoveel lijden voorgoed geleden is:
voorgoed geleden is!
Laten wij weer op weg gaan, de nieuwe week in, met deze bede onder de arm,
in de naam van die wij in één adem noemen:
Vader, Zoon en Heilige Geest.
Slotlied: Uit het duister hier gekomen (melodie Once In Royal David’s City)