Dromen van vreugde

Datum Zondag 14 december 2025
Voorganger Daniёlla Martina
Lectoren: Albrecht Beeftink en Marga van der Koevering
Melodiek  o.l.v. Marcel van der Maeden | Pianist Coby Wagemans

Openingslied: Scheur toch de wolken

Welkom Goedemorgen allemaal in deze derde adventsviering. Weet je allemaal, bekend of nieuw, van harte welkom hier in ons midden. Vandaag mag de vreugde doorbreken in het licht van de Advent want de derde zondag staat voor Gaudate! Verheugt u, want Kerstmis komt naderbij! Dat is iets om ons op te verheugen. Tegelijkertijd is het niet altijd gemakkelijk om je te verheugen. Soms wandelen mensen in verdriet of duisternis. In oorlog of in gevangenschap, terecht of onterecht…het maakt het moeilijk om de stralen van vreugde toe te laten in je leven. En toch…de derde adventsdag nodigt ons hiervoor uit. Vreugde tegen beter weten in.  Daar hoop ik u in de lezingen van vandaag in mee te nemen.Advent. Vier weken waarin steeds meer licht zal branden om ons een weg te banen door duisternis naar licht. Vandaag mogen er drie kaarsen branden op de adventskrans, de kaars van hoop, de kaars van vrede en vandaag komt daar de kaars van vreugde bij. Samen stralen deze kaarsen om ons de weg te wijzen naar de vierde adventskaars en uiteindelijk naar de avond van kerstmis…dat iedereen dit licht van vreugde diep in zijn of haar wezen mag laten door dringen. Dat deze vreugde de donkerste hoeken van ons leven mag verlichten. Dat dit licht al onze onzekerheden en angsten mag wegnemen om ons ieder jaar opnieuw te laten herinneren dat wij altijd mogen durven dromen van licht dat een vreugdevolle aanwezigheid wil zijn, gewoon hier in ons midden. Amen

Lied bij de kaarsen: Laat komen…

Gebed

Acclamatie: Mag jouw naam onze hulp zijn

INLEIDING OP LEZINGEN
We lezen uit het evangelie van Mattheus waarin Jezus ons laat zien dat er tekenen zijn dat Gods nieuwe wereld al begonnen is. Het gaat over een boodschap die hoop en diepe vreugde brengt. Maar eerst luisteren we naar de droom van Jesaja over bevrijding. Hans Waegemeester schreef het zo mooi in de inleiding van zijn derde beeldmeditatie: Jesaja is een onverbeterlijke optimist. En dat is hij zeker, want hij spreekt over dingen die bijna ondenkbaar lijken…Hans vraagt zich terecht af: Waar haalt hij het vandaan? En misschien een nog wel grotere vraag: Waar halen wij het vandaan? We gaan nu dan ook eerst luisteren naar deze onverbeterlijke optimist.

Jesaja 35, 1-10
De woestijn zal zich verheugen, de dorre vlakte vrolijk zijn,
de wildernis zal jubelen en bloeien, als een lelie welig bloeien,
jubelen en juichen van vreugde.
De woestijn tooit zich met de luister van de Libanon, met de schoonheid van de Karmel en de Saron.
Men aanschouwt de luister van de HEER, de schoonheid van onze God.
Geef kracht aan trillende handen, maak knikkende knieën sterk.
Zeg tegen het moedeloze volk: ‘Wees sterk en vrees niet, want jullie God komt met zijn wraak.
Gods vergelding zal komen, hijzelf zal jullie bevrijden.’
Dan worden blinden de ogen geopend, de oren van doven worden ontsloten.
Verlamden zullen springen als herten, de mond van stommen zal jubelen: waterstromen zullen de woestijn splijten, beken de dorre vlakte doorsnijden.
Het verzengde land wordt een waterplas, dorstige grond wordt waterrijk gebied;
waar eenmaal jakhalzen huisden,  maakt dor gras plaats voor riet en biezen.
Daar zal een gebaande weg lopen, ‘Heilige weg’ genaamd, geen onreine zal die betreden.
Over die weg zullen zij gaan, maar dwazen zijn er niet te vinden.
Geen leeuw of roofdier zal daar komen, geen enkel wild dier dwaalt er rond, ze blijven er allemaal weg,
alleen zij die verlost zijn zullen daar gaan.
Wie door de HEER bevrijd zijn, keren terug. Jubelend komen zij naar Sion, gekroond met eeuwige vreugde.
Gejuich en vreugde trekken de stad binnen, gejammer en verdriet vluchten eruit weg.

Lied: Niemand dan jij

Mattheus 11,2-11
Johannes de Doper zat in de gevangenis. Hij hoorde over alle dingen die Jezus deed. Hij stuurde een paar van zijn leerlingen naar Jezus toe met een vraag. Ze vroegen: ‘Bent u de Messias die zou komen? Of moeten we wachten op iemand anders?’
Jezus zei tegen hen: ‘Ga terug naar Johannes. En vertel hem alles wat je hier hoort en ziet: Blinde mensen kunnen zien. Mensen die niet konden lopen, lopen rond. Mensen met een huidziekte zijn weer beter. Dove mensen kunnen horen. Dode mensen leven weer. En arme mensen horen het goede nieuws. Het echte geluk is voor iedereen die vertrouwen in mij heeft.’
De leerlingen van Johannes de Doper gingen weer weg. Toen begon Jezus de mensen te vertellen over Johannes. Hij zei: ‘Een tijd geleden gingen jullie naar de woestijn. Waarom gingen jullie daarheen? Toch niet om het riet bij de rivier de Jordaan te bekijken, dat beweegt in de wind? En toch ook niet om iemand met prachtige kleren te zien? Nee, mensen met prachtige kleren vind je in een paleis, niet in de woestijn.
Waarom gingen jullie dan wel naar de woestijn? Jullie gingen erheen om een profeet te zien. En luister goed: Johannes is geen gewone profeet. God zegt over hem in de heilige boeken: «Ik stuur iemand vooruit. Hij moet de weg vrijmaken.» Luister goed naar mijn woorden: Er is geen mens op aarde zo belangrijk als Johannes de Doper. Maar in Gods nieuwe wereld zijn zelfs de gewoonste mensen nog belangrijker dan hij.’

Lied: Wek uw kracht

OVERWEGING
U kent vast wel de uitdrukking, ik lig even braak. Zeker in deze tijd waarin mensen grieperig of verkouden zijn. Een uitdrukking die weer geeft dat je rust nodig hebt. Nu lijkt het wel alsof de hele wereld even braak ligt. Het zou eigenlijk heel erg goed zijn wanneer we even braak liggen…allemaal, van Rusland tot in Gaza en vanaf Antarctica tot in Den Bosch.
Deze term van braak liggen vindt zijn oorsprong in de landbouw. Want net als de mens kan ook de grond uitgeput zijn. De grond is droog, weinig vruchtbaar en ligt braak. Het is goed om dan de grond te laten rusten en niet te zaaien. Af en toe de grond te ploegen en deze om te woelen en losser te maken. Want na zo’n rusttijd kan de grond weer vruchtbaar worden en kan er weer gezaaid en geoogst worden.
Een mooi beeld eigenlijk ook nu in deze wintermaanden waar de natuur uitrust…
En in die stille tijd, een tijd die droog en dor lijkt zoals Marga zojuist voorlas in de tekst van Jesaja, in die woestijn, op dat droge land, dat braak ligt, misschien is dat wel de plek bij uitstek waar dromen worden gedroomd en de dromen je laten ontwaken.  Precies op die dorre plek, daar kan nieuw leven ontstaan. Want in de droogte en dorheid van het leven, juist daar leert de mens opnieuw wat zingeving is, en soms breekt daarin zowaar een onverwachte vreugde door — al is het maar een heel klein groen lootje dat boven het dorre zand op komt. Het is en blijft een nieuw begin. In die woestijn droom ik van nieuwe vormen van samenleven en vieren, van liederen die niet uit gewoonte klinken maar uit bezieling. Vormen die opkomen als jonge loten in de woestijn, gedragen door mensen die samen de aarde loswoelen en zorg dragen voor wat kwetsbaar begint te groeien — rozen van hoop.Dromen van een wereld waarin mensen echt met elkaar leven. Waar delen en breken vanzelfsprekend zijn, en waar vreugde niet klein wordt gehouden maar gedeeld mag worden. Want vreugde heeft kracht. Al is het niet altijd eenvoudig om die vreugde te bewaren of zelfs uit te delen wanneer mensen om je heen somber zijn of pijn dragen. Dan voelt het soms alsof jouw vreugde niet gepast is, of alsof je geen verdriet zou kennen. Juist daarom is de roeping van vreugde dat ze óók dán ruimte krijgt. Want vreugde tilt op — niet ondanks verdriet, maar er midden in. Vreugde is door God gegeven. Wanneer je erdoor wordt gegrepen, is het alsof de Heilige Geest zelf in je beweegt, je aanvuurt en in beweging brengt. Voor vreugde is gek genoeg ook moed nodig. Want als je de moed hebt om vreugdevol te zijn dan opent het je handen, en geeft je de kracht om de ander lief te hebben. Dat zie ik ook gebeuren in de lezing van Mattheüs 11, waar Johannes de Doper en Jezus elkaar niet klein maken, maar juist ruimte geven. Johannes wijst weg van zichzelf om Jezus’ weg te openen. Jezus bevestigt vervolgens Johannes’ eigen roeping en grootheid. Beiden geven de vreugde en de roeping van de ander ruimte, zodat hun beider dromen kunnen opbloeien en vruchten zullen dragen die we vandaag de dag nog plukken! Het is dezelfde beweging als in de woestijn van Jesaja: waar ruimte wordt gemaakt, ontstaat leven. Waar de ander wordt verheven, bloeit vreugde op. Zo wordt de woestijn geen einde, maar een nieuwe Exodus — een weg naar leven dat in bloei staat. Een plek waar overvloed groeit zodra we durven delen, en waar vreugde opwelt als water dat onverwacht de droge grond doorbreekt.Ik geloof hierin. Tegen beter weten in, misschien — maar geloof en hoop zijn voor mij onlosmakelijk verbonden. Ze wortelen in de liefde van God en in de stille, vaak ongeziene liefde van mensen. Niet slechts in de grote bekende namen, maar juist in de gewone mensen en in de kleine daden van trouw: de vrijwilliger die iedere week tijd vrijmaakt om op bezoek te gaan bij iemand zonder familie, iemand die naast iemand blijft zitten die door het donker gaat, tot er weer licht — en soms zelfs een glimlach — doordringt. Die artsen die hun werk blijven doen in ingestorte ziekenhuizen om mensen te redden en voor hen die de eerste stenen leggen op door oorlog verwoeste grond om opnieuw op te bouwen. Zij zijn de nieuwe loten in de woestijn. Zij zijn het water dat grond dat braak ligt weer tot leven brengt. Het is een uitnodiging aan ons allemaal om te blijven dromen en deze dromen met elkaar te delen. Want in het delen van dromen gaan dromen wortelen. Juist in de braak liggende woestijn. Een plek waar vreugde vaak begint: stil, klein, maar onverwoestbaar en onmiskenbaar echt.

Geloofslied: De nacht loopt ten einde

KLAARZETTEN VAN BROOD EN WIJN

UITNODIGING VOOR PERSOONLIJKE BIJDRAGE VIA DE COLLECTE

Voorbeden
Nabije God,
wij bidden U voor onze wereld,
waar zoveel voelt als een dorre woestijn.
Plaatsen waar geweld, angst en verlies
het leven hard maken.
Raak wat braak ligt,
en laat nieuw leven mogelijk worden.
God van leven, hoor ons gebed.

Lied: Zuivere vlam
Wij bidden U voor onze samenleving,
waar mensen soms langs elkaar heen leven
en moed schaars is.
Schenk ons dromers die blijven geloven
dat het anders kan en doeners die in beweging komen.
God van vrede, hoor ons gebed.

Lied:
Wij bidden U voor wie wij liefhebben,
voor iedereen die leegte, rouw of pijn draagt.
Laat ergens een vonk van vreugde oplichten,
klein maar krachtig genoeg
om hoop te wekken.
God van troost, hoor ons gebed.

Lied:
Wij bidden U om onszelf.
Bewaar onze dromen,
bewaar onze vreugde,
ook juist wanneer het leven leeg voelt.
Maak ons tot mensen
die in elke dorre woestijn
het eerste groen durven zien.
Wij bidden ook voor alle gebeden
die zijn neergeschreven in dit boek
en voor alles wat stil in ons hart woont.
Wij bidden ook voor allen die wij missen.
Moge het ons tot troost zijn
dat U, nabije God, blijft—
voor onze overledenen en voor ons—
als een lamp die straalt
en met ons allen meegaat op onze weg.
Zo moge het zijn.

Lied: De avond valt

Tafelgebed
Eeuwige, Gij die ons op weg roept, Gij die in onze woestijnen
het eerste groen laat doorbreken, wij komen bij U aan deze tafel
zoals wij zijn:
zoekend, verlangend, met hoop in onze handen en soms ook met leegte.
Wij danken U, voor het woord van Jesaja, dat fluistert dat zelfs de dorre grond kan bloeien,
dat vreugde op kan springen, waar wij alleen maar stof verwachten.
Laat dat woord in ons vruchtbaar worden, zodat ook wij nieuwe loten zien, waar wij ze anders zouden missen.Wij danken U, voor het verhaal van Johannes en Jezus, twee mensen die de ruimte maken voor de roeping van de ander.
Leer ons die beweging, dat wij elkaar groot durven laten zijn, dat wij elkaar niet verduisteren
maar laten stralen in Uw licht.
Want waar mensen elkaar ruimte geven, daar wordt Uw Koninkrijk zichtbaar.
God van nabijheid, wij leggen aan deze tafel de vreugde die in ons leeft — soms klein, soms bijna onzichtbaar, maar altijd een gave van U.
En wij leggen hier ook ons verdriet, dat wat we moeilijk vinden, de namen die we meedragen,
het donker dat ons soms overvalt.
Neem het aan, wees in alles aanwezig.
God van nabijheid,
Zegen dit brood, dat breekt om leven te delen.
Zegen deze beker, die ons herinnert aan trouw die sterker is dan dood, aan liefde die niet verdwijnt.
Zegen ons, dat wij in het breken en delen, Uw stem herkennen: “Kom, leef. Kom, word nieuw.”
Zo ging ook Jezus, Uw Zoon, ons voor en hij leerde ons bidden met de woorden: Onze Vader

Vredesgroet

Vredeslied: Vrede voor jou
Nabije God, Gij die in de dorre woestijn nieuw leven laat opbloeien, nodig ons aan Uw tafel.
Open onze handen voor dit brood van hoop, dat ons voedt op de weg van geloof en vreugde.Laat ons in dit delen proeven dat Uw toekomst al begint tussen ons.
Weet u allemaal, niemand uitgezonderd, van harte welkom om deel te nemen aan deze tafel.

Tafellied: Gaudate

GEBED

MEDEDELINGEN

Slotgedachte

Spiegel Zaal
Er was eens een tempel waarin zich een zaal met duizend spiegels bevond. op een dag verdwaalde een hond in de tempel en kwam in deze zaal terecht. Toen hij plotseling geconfronteerd werd met duizend spiegelbeelden, gromde en blafte hij naar zijn vermeende tegenstanders. Ze toonden hem duizendvoudig hun tanden en blaften terug. Waarop hij nog meer als een dolle hond reageerde. Dit vergde uiteindelijk te veel van zijn krachten, zodat hij van opwinding dood neerviel.
Er ging een tijdje voorbij en op een dag verscheen een andere hond in dezelfde zaal met duizend spiegels. Ook deze hond zag zichzelf in duizendvoud omgeven door zijn evenbeeld. Hij zwaaide vrolijk met zijn staart en duizend honden zwaaiden naar hem terug en maakten plezier met hem. Vol vreugde en goede moed verliet hij de tempel.

Zegenwens
Dat de Nabije God je mag zegenen op jouw weg, dat wat dor is in je leven mag gaan bloeien
en vreugde op mag springen als een bron.
Dat in de spiegels van je leven, vertrouwen mag weerspiegelen in plaats van angst, zachtheid in plaats van verharding. Wat jij de wereld in draagt, keert naar je terug. Ga de weg met de Nabije God, waar vermoeiden nieuwe kracht vinden en vreugde je thuisbrengt. In de naam…. Slotlied: De Steppe zal Bloeien!