10 augustus 2025
Voorganger: Wilton Desmense vervangt Daniëlla Martina
Lectoren: Rinus van der Heijden en Dorine Broekmeulen
Cantor: Jacolien van Breemen
Piano: Karen Vogel
Openingslied: Ik zal in mijn huis niet wonen
Inleiding en gebed
Goede morgen, fijn om hier weer bij elkaar te zijn!
We branden memoriekaarsjes voor Ria Heijzelaar en Frits Bakker,
respectievelijk 2 en 9 augustus overleden.
Ik denk dat 90 procent van jullie op deze plaats Daniëlla Martina verwachtte.
Vorige week was ze hier nog blakend bij ons, maar helaas is ze intussen geveld door ziekte.
Beterschap, Daniëlla.
Donderdag kreeg ik een telefoontje van Franneke. Zij begon met te zeggen:
“Wilton, het is crisis …” en daarop kwam bovenstaande toelichting
en de vraag om vandaag voor te gaan.
Zodoende sta ik hier, met wat Franneke en ik in eerste instantie
gekscherend een crisisviering noemden. Die gekschering leverde mij de ingeving
om vandaag aan de viering als thema mee te geven:
Crisisviering of geen crisisviering?
U gaat horen, waartoe dat heeft geleid.
Laten wij nu bidden naar psalm 11:
Men wil ons naar de bergen jagen,
als vogels vluchtend voor het schot
van bozen, die hun bogen spannen.
Toevlucht zijt slechts Gij, o God.
Gij ziet het onrecht van de mensen,
Gij kent de afgunst en het geweld.
Maar Gij kent ook de diepste wensen
en wat onze mooiste dromen kwelt.
Gij die de wereld hebt geschapen,
Gij, God van de gerechtigheid,
toon dat Gij schild, beschuttend wapen
en de ene echte schuilplaats zijt.
Acclamatie: Neem mij aan zoals ik ben
Voorbereiding op de lezingen
De Bijbel ligt open bij Jesaja 65.
De oude wereld is in crisis, maar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde worden beloofd.
En in de tweede lezing komt Lucas daar nog eens op terug!
Dorine Broekmeulen en Rinus van der Heijden gaan het ons voorlezen.
Samen met Karen Vogel en Jacolien van Breemen
vormen wij het voorgangersteam van deze viering.
Tussen beide lezingen zingen we een lied van onze wereld aan diversiteit,
op een hopelijk voor u bekende melodie: English Country Garden.
Ik wil het vandaag graag opdragen aan onze dierbare Jos Weismuller en Frits Bakker.
Lezing 1: naar Jesaja 65: 17-25
De Heer zegt tegen zijn volk:
“Let op wat ik ga doen.
Ik ga een nieuwe hemel en een nieuwe aarde maken!
Iedereen zal het verleden vergeten, niemand zal meer aan vroeger denken.
Jullie zullen allemaal blij zijn met mijn nieuwe schepping.
Iedereen zal juichen, niemand zal nog huilen van verdriet.
Er zullen geen pasgeboren baby’s of jonge mensen meer sterven.
Iedereen zal gelukkig zijn.
De mensen zullen huizen bouwen en er zelf in gaan wonen.
Iedereen zal kunnen genieten van alles wat hij met zijn eigen handen gemaakt heeft.
Mijn volk zal oud worden, zo oud als een sterke boom.
Er zal een tijd van vrede komen, een tijd dat niemand meer kwaad doet.
Dat beloof ik. Geen mens zal nog iets slechts doen op mijn heilige berg.
Dan eet een wolf samen met een lam.
Een leeuw eet gras, net als een koe.
En een slang eet geen levende dieren meer.”
Tussenzang: Honderden duizenden bloemensoorten
Honderden duizenden bloemensoorten zijn er
in de tuin waarin wij wandelen.
Geel, bruin en rood, zwart, blank of karmozijn
te mooi om iets aan te veranderen.
Zonnebloem en anemoon,
anjelier en duizendschoon,
roos, blauwe druifjes, juffers in ‘t groen,
afrikaan, madelief, chrysant, vergeet-me-nietjes
in de tuin waarin wij wandelen.
Honderd en meer insectensoorten zijn er
in de tuin waarin wij wandelen.
Vlijtig en naarstig gaan ze heen en weer
om onze wereld te veranderen.
Prachtkever en bidsprinkhaan,
duizendpoot en metselaar,
mier, horzel, vlinder, mulder, bij en daas,
lieveheersbeestjes, spinnen, zelfs de pissebed
in de tuin waarin wij wandelen.
Honderden duizenden vogelsoorten zijn er
in Gods tuin waarin wij wandelen.
Soms zijn ze groot en andere piepklein
te mooi om iets aan te veranderen.
Zanglijsters en papegaai,
kemphaantjes en bonte kraai,
mus, pimpelmeesjes, paapjes, kwartel, vink,
hier een raaf, daar een groenling of een kiekendief
in de tuin waarin wij wandelen.
Lezing 2: Lucas 12: 31-34
Jezus zei:
“Houd je bezig met Gods nieuwe wereld. Dan zal God je andere dingen ook geven.
Wees niet bang, ook al zijn jullie maar met weinigen.
Want de nieuwe wereld is voor jullie. God wil het.”
En verder verkondigde hij:
“Verkoop je bezit en geef het geld aan de armen. Zorg dat je rijk wordt in de hemel.
In de hemel raakt je geld nooit op. Je zult het daar ook nooit verliezen
en het zal er nooit gestolen worden.
Leef daarom op zo’n manier dat je rijk wordt in de hemel.”
Acclamatie: Alles wacht op u vol hoop
Overweging
Ik ga graag voor in de tijd van de grote vakantie.
Die biedt bij uitstek de gelegenheid om wat vrijer,
om wat luchtiger om te gaan met ons samenzijn.
Het voelt in deze tijd van de zomer altijd wat minder gebonden,
maar daardoor verbindt het ons des te meer.
Geen crisis dus, lijkt mij, in onze geloofsbeleving.
Maar in beide lezingen is iets van crisis wel op de achtergrond nog aanwezig,
naar de achtergrond geschoven, want je moet ervoor omkijken!
Wij lazen vandaag de teksten die erop volgen.
De Heer – Jesaja, Oude Testament – laat het er niet bij zitten.
God – Lucas, Nieuwe Testament – spoort aan en biedt perspectief.
Er is toekomst, zegt de Heer, er is toekomst, belooft Jezus.
En dat niet zonder jou erbij! Want God is machteloos zonder mensen:
daarom heeft hij zijn wereld geschapen
en zichzelf naar zijn evenbeeld aan zijn mensen meegegeven.
Het is zo’n moeilijk voor te stellen beeld,
maar ik ervaar het als de mooiste aansporing
om nader te komen tot wat wij diep in ons voelen
als het diepste WEZEN en ZIJN van ons leven:
een geest van vuur, genesteld in onze levens,
een vurige geest, die álle leven als eenheid verbindt:
onvoorstelbaar groot, in nederigheid volkomen.
Eigenlijk zullen woorden altijd tekort schieten om dit gevoel erin te vangen.
Zelf vind ik altijd veel herkenning en zingeving
in dichterlijke woorden van de blinde predikant Jan Wit (1914-1980),
die ik hier niet voor het eerst citeer:
Over de noodbrug van onze woorden
dragen wij water naar de zee,
dragen wij met gevouwen handen
iets van onszelf en iets van elkander.
Over de noodbrug van de getijden
dragen wij water met ons mee:
al wat wij zeiden, vroeger en later,
vol boven mate is de zee!
Geloofslied: Een mens te zijn op aarde in deze wereldtijd
Collecte met pianospel
Voorbeden
Wij bidden voor deze wereld met mensen van allerlei slag.
Wij bidden dat iedereen zichzelf kan zijn,
zonder bedreigd te worden om wie we zijn.
Wij bidden dat respect voor de waarde, waardigheid en rechten van de mens
zich nestelt in het geweten van deze aarde,
zodat honger en geweld worden uitgebannen
en het aards paradijs terugkeert als een nieuwe wereld.
Accl.: Kom adem ons open
Wij bidden voor onze persoonlijke intenties,
voor vertrouwde bezoekers van onze vieringen
die door ziekte hier niet aanwezig kunnen zijn,
en voor hen die ons met de beste intenties zijn voorgegaan
in het doorgeven van het licht van de blijde boodschap.
Speciaal voor Bert van der Put, Jos Wijsmuller, Ria Heijzelaar en Frits Bakker.
Accl.: Koester de namen
Koester de namen die wij hier gedenken,
dat zij geborgen zijn in uw genade,
dat zij gekend zijn bij u en bij ons.
Tafelgebed
Gij die de stomgeslagen mond verstaat
van alle stervelingen die wij zijn,
wij roepen U de naam toe van een mens,
Jezus, zoon der mensen, uw geliefde.
Nooit sprak een mens als hij,
in hem verstonden wij uw bestaan,
de zin van ons bestaan.
Hij is uw woord geweest,
hij heeft alle gerechtigheid tot volheid gebracht:
een mens te zijn voor allen.
Om zijnentwil zijn wij dit uur bijeen.
Zie in ons alle stervelingen van de wereld.
Gedenk onze doden, tot as wedergekeerd.
Wij vragen u: zijn zij ook tot u wedergekeerd?
Waarom worden genadeloos vernietigd
de armsten van de wereld, uw geliefden?
Waarom doen wij die met weinigen bezitten wat allen toebehoort,
uw woord teniet, maken geen wereld die in vrede is?
Gij hebt ons laten weten wat leven is:
doen wat goed is, elkaar bevrijden, dankbaar zijn,
angst en dwang laten verdwijnen.
Jezus, die zich uw zoon noemde,
wees ons de weg naar de nieuwe wereld van vrede.
Hij ging met de zijnen aan tafel,
nam brood, zegende het, brak het en deelde het rond.
Zijn woorden vergeten wij nooit:
“Neem en eet, want dit is mijn lichaam, gegeven voor allen.
Zo blijf ik jullie nabij.”
Na de maaltijd nam hij ook de beker, zegende die en liet hem rondgaan;
“Neem en drink hieruit, dit is mijn bloed, gegeven voor allen.
Blijf dit doen om mij te gedenken.”
Gij die ons vasthoudt in het leven,
ons hebt afgestemd op uw stem,
ons geschapen hebt als kinderen, die op hun ouders lijken,
wij richten ons tot u met woorden zoals Jezus ze ons leerde:
ONZE VADER …
Onze Vader die in de hemel zijt,
Uw naam worde geheiligd,
Uw Rijk kome,
Uw wil geschiede op aarde
zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood.
En vergeef ons onze schuld,
zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven.
En leid ons niet in bekoring.
Maar verlos ons van het kwade.
Gezongen: Want van u is de toekomst
Want van U is de toekomst, kome wat komt,
van U is de toekomst, kome wat komt!
Vredeswens
Om de weg te banen voor een wereld die goed is voor iedereen
kunnen wij iedere dag beginnen met wie ons nabij zijn aan te kijken,
een kus te geven, een goede dag te wensen en vrede.
Nu zijn wij elkaar nabij en laten wij elkaar die vrede toewensen
op een wijze die boekdelen spreekt.
De vrede leeft!
Vredeslied: Vrede voor jou en alle goeds je vrienden
Communie
De vrede leeft in het levend houden van het gebaar
waarmee Jezus zijn laatste samenzijn met de zijnen vierde.
Laten wij dat blijven doen: vrede delen met elkaar in brood en wijn.
Piano
Communielied: Kom in mij
Mededelingen
Slotgedachte: ‘Als ik met stomheid ben geslagen’ – Paul van Vliet
Als ik met stomheid ben geslagen
Door het nieuws van iedere dag
En niet meer huil of lach
Maar verbijsterd en geschrokken
Met mijn schouders opgetrokken
Op een bruikbaar antwoord wacht
Als ik met stomheid ben geslagen
Van geluk of van verdriet
En ik vind de woorden niet
Om dat in tekst te vangen
En mijn zinnen blijven hangen
In de leegte van de nacht
Als ik met stomheid ben geslagen
Door onze wereld, onze tijd
En ik ben de richting kwijt
En ik zou iets willen schrijven
Dat van waarde is en zal blijven
Een verhaal, een grap, een lied
En als mijn taal blijft steken
In een halfzacht begin
In een opgebroken zin
En ik voel hoe het zou moeten
Maar ik blijf onmachtig wroeten
En ik vind de woorden niet
Vertel het verhaal dan maar zonder mijn woorden
Speel het geluk en speel het verdriet
Met vrolijke noten en warme akkoorden
Vertel het verhaal in jouw tekstloze lied
Wegzending
Straks gaan wij de weg weer wagen, de week in die voor ons ligt.
Mogen wij elkander dragen en elke mens zijn waarde geven
en mogen wij in onze handen behoeden de aarde die ons is toevertrouwd
in de naam van die wij in één adem noemen:
Vader, Zoon en Heilige Geest.
Amen.
Slotlied: Is een mens trouw … (Vlagen vreugde waaien over)