1e Advent: “Rode draad van hoop”

30 november 2024

Voorganger:  Daniёlla Martina |
Lectoren: Frans Langemeijer en Liesbeth van Leijen
Cantor: Wilton Desmense 
Pianist: Joost Boekhoven
Fluitist: Maria Werner

Openingslied: Al wie dolend in het duister

Welkom

Gebed
Mag ik u vragen om het stil te laten worden in ons…
Nabije God,
Zojuist zongen wij “al wie dolend in het duister”
Wij dolen allemaal in ons leven weleens in duisternis
We voelen ons verloren, leeg
Verward in een kluwen van wol.
Ook in duistere tijden in de wereld,
Verlangen wij naar vonkjes van licht
Vonkjes van hoop…
Daarom Frans wil ik je uitnodigen om naar voren te komen om een eerste vonkje te ontsteken bij de adventskrans.

1^e kaars adventskrans
Nabije God,
Wij ontsteken deze eerste adventskaars
Dat Uw licht mag doorbreken
In alles wat klein en onkwetsbaar lijkt.
En maak dat dit eerste vonkje van hoop mag overslaan
Op een volgend vonkje
Zodat wij vurig van verlangen uit mogen zien
Naar die opkomende zon aan de hemel.

Maak ons aanwezig in het hier in en nu
Dat wij oog hebben voor wie in duisternis dolen
Geef ons tekens van hoop
Laat ons geloven dat er ook nu
Hoop geboren zal worden
Zelfs daar waar al het licht verdwenen lijkt.
Een plek waar toekomst kan ontkiemen.
Amen

Lied: Laat ons samen zingen: Vonkje van hoop

Openen van de Bijbel

INLEIDING OP LEZINGEN

1^e lezing Psalm 50 naar Huub Oosterhuis
God,
De zijnde boven alle goden
Die Ene met de Naam
‘Ik zal er zijn die Ik ben,
Ik stuur jou, ga ter bevrijding,’

Die onzienlijke verheft zijn stem
En roept, dag en nacht, de aarde
Van zonsopgang af.

In Zonnelichtstad Sion,
Kroon der kronen

Schoon boven alle schonen,
Is Hij verschenen in lichtglans.

Lied: Als alles duister is (2x)

2^E LEZING Lucas, 21, 25-31
Dan zullen er tekenen zijn aan de zon en de maan en de sterren, en op aarde zullen de volken sidderen van angst voor het gebulder en het geweld van de zee; ₂₆de mensen zullen bezwijken van angst om wat er met de wereld zal gebeuren, want de hemelse machten zullen wankelen. ₂₇Maar dan zullen ze op een wolk de Mensenzoon zien komen, bekleed met macht en grote luister. ₂₈Wanneer dat alles staat te gebeuren, richt je dan op en hef je hoofd, want jullie verlossing is nabij!’
₂₉Hij vertelde hun ook een gelijkenis: ‘Kijk naar de vijgenboom en al de andere bomen. ₃₀Als je ziet dat ze uitlopen, weet je dat de zomer in aantocht is. ₃₁Zo moeten jullie ook weten, wanneer je die dingen ziet gebeuren, dat het koninkrijk van God nabij is. 
Lied: Dat een nieuwe wereld komen zal (2x)
OVERWEGING
Dat een nieuwe wereld komen zal. Een Koninkrijk van God dat nabij is. Dat moet haast wel heel dichtbij zijn als je het nieuws tenminste mag geloven…Want, zo spreekt Jezus, de mensen sidderen van angst om het geweld van de zee…Herkenbaar, de ene natuurramp na de andere vindt er plaats, overstromingen, aardbevingen…Ook zegt Jezus in de lezing vandaag: De mensen zullen bezwijken van angst om wat er met de wereld zal gebeuren…Nog zo’n bekend fenomeen: oorlogen, teveel om op te noemen, mensen op de vlucht die bijna nergens welkom zijn…individuen die op machtige posities staan met de verantwoordelijkheid van velen in hun grijperige handen…we houden ons hart vast. Het koninkrijk van God…dat zal dan toch ieder moment kunnen komen? En als het dan komt dan zegt Jezus ons niet vandaag, ga bij de pakken neer zitten. Nee, hij zegt ons juist: Richt je dan op en hef je hoofd! Geen terneergeslagen hoofden, nee, hoofden die zijn opgeheven, die blijven staan. Uitziend naar die nieuwe wereld. Want onze bevrijding is nabij!Hoe dit te interpreteren? Want er zit een zin in deze tekst…ja, daar heb ik zelf in ieder geval wat moeite mee…₂₇Maar dan zullen ze op een wolk de Mensenzoon zien komen, bekleed met macht en grote luister. Mocht dit al het geval zijn dan hoop ik toch dat er zich in de tussentijd een transformatie heeft voorgedaan en dat er dit keer Mensendochter komt. Maar eerlijk is eerlijk, ook daar geloof ik niet zo in. Alle respect voor hen die wel wachten op de komst van de Mensenzoon op een wolk. Wat ik wel verwacht? Dat er al mensenzonen, mensendochters, in ons midden zijn. Ik denk aan de Iraanse studente die in haar ondergoed in het onderdrukte Iran de straat op ging. Een studente waarvan we de naam niet eens kennen…, God mag weten hoe het met haar gaat, we denken vandaag aan haar en haar voorgangster, Mahsa Amini, die in 2022 was opgepakt nadat ze haar hidjab niet droeg volgens de voorschriften. Helaas is zij niet meer onder ons. Even als een andere held die dit jaar is overleden…ik heb hem al vaker genoemd het afgelopen jaar en ik kan hem niet genoeg noemen. Hij zou bijna op de achtergrond verdwijnen…ja, ik noem zijn naam weer, Navalny. Ook hij hield zijn hoofd altijd opgeheven. en net als de zojuist genoemde heldinnen, mogen wij ook zijn naam niet vergeten en denken we vandaag aan hem. Dit zijn wat mij betreft hele grote helden, mensen- zonen en dochters die hun gerechtigheidsacties helaas met de dood moesten bekopen…laten we trouwens hopen dat dit niet geldt voor de naamloze studente in haar ondergoed…wat een ongelofelijke lef heeft deze vrouw en hopelijk loopt ze snel weer op vrije voeten. Ja, tegen beter weten in blijven hopen…Er zijn ook kleine helden. En die zijn er gelukkig veel. Een kerk uit Kampen (waar Dorien ons een artikel over stuurde in de app) een kerk die kerkasiel heeft aangevraagd en die zich inzet voor een familie uit Oezbekistan die al 10 jaar in Nederland woont… zij durven tegen het asielbeleid in stelling te nemen en met opgeheven hoofd bidden zij 24 uur per dag voor dit gezin zodat zij veilig zijn in de kerk. Mensen die zich inzetten voor duurzaamheid in Nederland en overal ter wereld. Ja, misschien zijn het speldenprikjes, maar ze zijn er.Mensen die een kerstpakket in pakken en schenken aan een ander. En alle verzorgenden in verpleegtehuizen en ziekenhuispersoneel die eerste kerstdag werken en daar met de mensen een mooie kerstdag van maken terwijl ze niet bij hun familie kunnen zijn. Kleine vonkjes van hoop, die als een rode draad door ons leven worden geregen, die we zelf door ons leven kunnen rijgen. Die rode draad van hoop waar Jezus over spreekt aan het einde van zijn betoog in de lezing van vandaag. Kijk naar de vijgenboom en al de andere bomen. ₃₀Als je ziet dat ze uitlopen, weet je dat de zomer in aantocht is. ₃₁Zo moeten jullie ook weten, wanneer je die dingen ziet gebeuren, dat het koninkrijk van God nabij is.En vandaag zijn er zelfs al knopen te vinden die uitlopen, ook omdat we een zachte herfst hebben maar we weten dat ze straks aan het einde van de winter zullen komen…want het sneeuwklokje laat haar kopje weliswaar hangen, ook zij is de voorbode van de lente en daarmee een teken van hoop. Vele mensen voor ons, eeuwen geleden, hebben vele donkere en duistere tijden gekend. Er kwam geen koninkrijk van God, er kwam geen Mensenzoon op een wolk maar de duisternis verdween uiteindelijk weer. En dat is naar mijn idee de rode draad in de lezing van vandaag. Een rode draad die ook door de Bijbel heen loopt, die rode draad van hoop, dat we mogen blijven geloven dat de duisternis uiteindelijk altijd plaatsmaakt voor dat eerste vonkje van hoop, die uit zal monden in een waar vredesvuur. Die nieuwe wereld die komt. Als wij de hoop niet loslaten maar samen blijven dragen.

Uitnodiging geloofslied: Voor kleine mensen is Hij bereikbaar

KLAARZETTEN VAN BROOD EN WIJN
UITNODIGING VOOR PERSOONLIJKE BIJDRAGE VIA DE COLLECTE
De gaven van brood en wijn worden op tafel gezet
Intentieboek wordt naar voren gebracht.
INSTRUMENTALE MUZIEK
Voorbede
Nabije God, wees als een rode draad van leven die door onze duisternis heen breekt. Dat we mogen delen en breken te midden van anderen. Zo kunnen wij een baken van hoop voor elkaar zijn.
Acclamatie: Gij hart, Gij bron
Nabije God, wees als een rode draad van licht en wijsheid, in het leven van hen die verantwoordelijkheid hebben gekregen of genomen voor de mensen op deze wereld. Dat zij bewogenheid mogen voelen wanneer zij de ware noden van de mensen en de wereld om hen heen zien. Dat zij niet verblind worden door het licht en kiezen voor zichzelf.
Acclamatie: Gij hart, Gij bronNabije God, wees als een rode draad van verbinding hier in onze gemeenschap van de San Salvator. Dat we onszelf blijven bevragen hoe we er echt voor elkaar kunnen zijn en voor de mensen buiten de San Salvator. Dat ook wij die verbindende kracht mogen uitbreiden als teken van hoop.
Acclamatie: Gij hart, Gij bronNabije God, wees als een rode draad van hoop en ga met ons mee in deze adventsweken waarin wij toeleven naar de geboorte van de hoop. Geef dat wij de moed en hoop niet laten zakken, geef dat alle mensen die zich in noodsituaties bevinden waar ook ter wereld, vonkjes van hoop mogen herkennen en hun hoofd verheffen.
Amen
Ook gedenken wij hier in ons midden hen die we moeten missen. Hen van wie we de namen meedragen in ons hart.
Dat zij mag wonen in Gods licht. Dat dit licht ook mag branden voor een ieder die hen moet missen, dat zij kracht mogen vinden in de warmte van lieve mensen om hen heen. Amen

Lied: Koester de namen

TAFELGEBED
Wij danken u, God van hoop,
voor een plaats aan deze tafel,
voor een ieder van ons.
Mag deze maaltijd ons verbinden met elkaar
en met Jezus uw zoon, onze broeder,
die ons uw richting heeft gewezen
toen hij ons voorging
op de weg van hoop naar bevrijding
van duister naar licht,
de weg van het leven door de dood heen.
Op de laatste dag dat hij nog leefde,
nam hij het brood, dankte, brak het en gaf het aan zijn leerlingen
Als wij eten van dit brood herinneren wij ons zijn leven, zijn dood en zijn opstanding.
En wij bidden:
Zend Uw Heilige Geest in ons midden
en voeg ons samen tot een levende gemeenschap
die recht doet aan mensen
vrede sticht op aarde
en hoopvol Uw toekomst tegemoet gaat.
Bidden wij samen met de woorden die Jezus ons heeft voorgebeden

Onze Vader

Vredeswens
Laten we hopen en laten we geloven dat te midden van gebulder en kwade stemmen, dwars door angst en duisternis, liefde en vrede groter zijn dan alle haat en dat er vrede neer mag dalen op deze wereld. Laten wij hier vandaag in ieder geval een begin mee maken en elkaar vrede en alle goeds toewensen!

Lied: Jij leert mij vliegen

UITNODIGING AAN DE TAFEL VAN BROOD EN WIJN
Voor een ieder van ons is er plaats aan deze tafel,
Voor ieder van ons een beker en brood,
Een veilige plek, een plaats om te schuilen
Een plaats in Gods licht als tafelgenoot.
U bent allen van harte uitgenodigd aan deze tafel.

GEBED
In duisternis en licht
Blijven we delen en breken
In donker tijden en tijden van vreugde
Blijven we zingen
Zingen van hoop en leven
Laten we deze gedachten meenemen
In deze eerste adventsweek.
Amen.
Lied: Scheur dan de wolken weg en kom. MEDEDELINGEN
Slotgedachte: een deel van de 1^e beeldmeditatie Advent van Hans Waegemakers (door Frans)
Diep de bodem in geslagen
de droom van een nieuw land
waar wij in vrede leven elkaar
de maat niet nemen
maar doen groeien
Daar in de diepte ontkiemt
het opnieuw
sluit zich aaneen
steekt de kop op
plant zich voort
neemt de ruimte
neemt de tijd
en zal onweerstaanbaar te voorschijnen.

Lieve mensen laten wij op weg gaan vandaag met de zegen van God:
Zegen ons en verbind ons met elkaar
Rijg ons aan het koord van Uw liefde
Vind ons en bewaar ons in de palm van uw hand.

Vertrouw ons aan elkaar,
Plant Uw helder licht in ons denken
Vind ons en verklaar ons mensen van uw hart.

Beweeg ons naar elkaar
Zaai vrede in onze woorden
En ga zo met ons op weg door het leven heen.

Dan zal God ons zegenen in de Naam:
Ik zal er zijn,
In de Vader, de Moeder, de Zoon en de Heilige Geest. amen

Slotlied: Nu daagt het in het Oosten