In gesprek met . . . Wim van Engelen

Interview met Willem van Engelen

Het is bijzonder om een voor jou onbekend iemand te mogen ontmoeten
en in een gesprek met elkaar wederzijds kennis te maken.

 Willem van Engelen is geboren in februari 1949 in Veldhuizen (Vleuten-De  Meern) aan de Leidse Rijn  als oudste zoon; later werd het gezin nog uitgebreid met 2 zonen.

1949 is het jaar waarin ik mijn studie diergeneeskunde in Utrecht gestart ben en ontgroend werd.

Willem heeft Electro techniek gestudeerd en zich vooral bekwaamd in sterkstroom. In de wegenbouw heeft hij ook gewerkt en zich ook met liften bezig gehouden. Een fout door een collega na het onderhoud aan een lift is hem eens bijna fataal geworden.

Zijn vrouw Ria heeft hij in 1970 in Utrecht ontmoet. Samen hebben zij 2 dochters, Irene (’77) en Marloes(’79).
Hij heeft Gerard Zuidberg, emeritus pastoor en mede oprichter van de vereniging  van pastoraalwerkenden leren kennen.
Willem heeft voor Agfa Gevaert en daardoor ook in België gewerkt.

Een ½ jaar heeft hij gependeld van Utrecht naar den Bosch om zich daar met kopieer machines bezig te houden.
In 1985 zijn Ria en Willem naar den Bosch verhuisd.

Willem heeft o.a. te maken gehad met Jacques Snackers, Wim de Bekker en Karel Huiskamp en heeft verschillen van inzichten ervaren; ook Giel van der Smissen, Bets Panhuijsen, John Parker en Frits Bakker heeft  hij in hun zijnswijze meegemaakt. In de periode van Frits  heeft hij deelgenomen aan het bestuur van de San Salvator parochie met speciaal verantwoordelijkheid voor technische zaken. Deelname van zogenoemde leken aan het parochie bestuur was tegen het uitdrukkelijke gezag van bisschop ter Schure.

Met onze koster Toon Merks heeft hij o.a. een lek in de top van het dak van de San Salvator kerk gerepareerd.  Dit ter voorkoming van extra kosten voor het bisdom dat een technische dienst wilde inschakelen.
Met bisschop Bluyssen werd in de San Salvator als experimentele parochie veel gedoogd zoals het voorgaan van gehuwde priesters.

Daar Willem een praktische instelling heeft en hij vooral sociaal betrokken wil zijn met anderen, trok de diaconaat toepassing van Wim de Bekker hem het meeste aan.
Wel wilde hij zich niet zomaar voor een taak aanbieden maar wilde daarvoor gevraagd worden. En Wim wist hem voor het PUB (pastoraals uitzend bureau) te strikken voor het fiets project waarin daklozen en anderen zich kunnen inzetten om fietsen te repareren. Daarin wordt de presentiebenadering gehanteerd. Kernbegrippen in deze methodiek zijn: er onvoorwaardelijk zijn voor de ander; de relatie staat centraal, niet de problemen van de omgeving, maar de problemen van de persoon zelf willen oplossen in gelijkwaardigheid tijdens het contact in het hier en nu.

In de brochure WIND MEE wordt uitvoerig de Fietswerkplaats  “Boschveld Werkt” beschreven. De foto van Willem komt uit deze brochure uit waardering voor zijn inzet. Veel bewoners van jong tot oud hebben de weg naar de fietswerkplaats aan de Kelvinstraat gevonden. Er werd niet alleen repareren maar ook samenwerken en leren fietsen bevorderd, en de samenhang tussen allerlei mensen ook  van diverse komaf, bracht in negen jaar heel wat te weeg. Minstens één dag in de week houdt Willem zich nog hiermee bezig terwijl hij ook assistentie verleent bij het hout project. De 8 Mei beweging en de organisatie “Politiek avond gebed” van de Duitse Lutherse theologe Dorothee Sölle, voor wie geloof en politiek  niet te scheiden zijn, trok Willem aan. De Kerstviering van Wim waarin dak- en thuislozen ook het woord kregen kan hij zeer waarderen.

Met Wim heeft hij ook in Friesland ter training fietstochten gemaakt waarbij 220 km/dag werd afgelegd.

Tijdens ons gesprek ontpopte Willem zich als een goed verteller en betrokken persoon.
Hij had ook leuke voorbeelden over opmerkingen van kinderen zoals:
Opa, als jij dood bent zoeken we een andere opa op. En toen hij vertelde dat hij na zijn dood aan de hemel als ster zou komen te staan was het weerwoord van een vier jarige: dan zien we jou alleen maar ’s-nachts.

Ria, de vrouw van Willem, doet mee met de koffiezetgroep en zet zich incidenteel in de vakantietijd in, om stoelen te zetten in de Cello. Het sociale aspect is dus langs meerdere kanten bij het echtpaar aanwezig.

Het is fijn zulke betrokken personen in onze geloofsgemeenschap te mogen ervaren.

Jos Wijsmuller, augustus 2016

3 reacties

  1. Arie Akkermans

    do 24th nov 2016 at 18:06

    Beste Wim,
    Zo ben jij ten voeten uit en daar heb ik grote bewondering voor.
    Je weet dat ik die bewondering voor jou al lang heb en die ook niet onder stoelen of banken stop.
    God moet gebeuren en ik denk dat jij hem die kans geeft.
    Het deed mij indertijd en nog altijd goed om jou en Ria te ontmoeten.
    Maak het goed!

    Beantwoorden
  2. Maria van den Dungen

    vr 02nd sep 2016 at 11:54

    Fijn dat Wim een keertje extra aandacht krijgt voor wat hem beweegt!

    Beantwoorden
  3. Franneke Hoeks

    di 23rd aug 2016 at 15:28

    Wat een leuk verhaal. Mooi om op deze manier mensen beter te leren kennen.

    Beantwoorden

Reactie plaatsen